ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਾਜਨਿ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੇ ऽਯੋਧ੍ਯਾਪਤੌ ਮੁਨੇ ਵਸਿष੍ਠੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਪੁਰੋਧਸਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਚਲਾਈ, ਤਦ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ।
ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚਾਵृष੍ਟਿਰ੍ ਨ ਚਾਧਯਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਰੋਗ, ਭੁੱਖਮਰੀ, ਸੁੱਕਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿਚ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਆਨਨ੍ਦੋ ऽਭੂਤ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਸ਼ਾਸਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਹਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਗ੍ਰਹੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ ਦੇਵਾਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਥੇਤਰੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ; ਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤਦੇ, ਕਦੇ ਦੂਜੇ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਅਤਿਪੀਡਿਤਮ੍ ਅਭੂਨ੍ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਰਾਹਮ੍ ਅਵਦਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਾਂਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਨ ਕृਤਂ ਤੈਰ੍ ਮਦੀਰਿਤਮ੍ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਸਂਗਰਸ੍ ਤੇषਾਂ ਬਭੂਵ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਮਿਥਃ
ਪਰ ਦੇਵਤੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ ਤਥੇਸ਼ਾਨਂ ਜਗਨ੍ਮਯਮ੍ ਤਾਵ੍ ਊਚਤੁਰ੍ ਉਭੌ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਦੇਵਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਕੋਲ ਗਏ; ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਪਸਾ ਬਲਿਨੋ ਯਾਨ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਂਗਰਮ੍ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸੇ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਤਪ ਕਰਣ ਜਾਂ; ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਕਰਣ। ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਤਪ ਕਰਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਈ।
ਯਯੁਸ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤੇ ਮਤ੍ਸਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸਂਗਰੋ ऽਭੂਤ੍ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਪਰ ਦੇਵਤੇ, ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫਿਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਕੋਲ ਗਏ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਜੇਤਾਰੋ ਨੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ ਸਂਯੁਗੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਥੇ ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਸਕੇ, ਨਾ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ; ਜਦ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਕ ਅਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਯੇषਾਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜੇਤਾਰੋ ਨ ਚੇਤਰੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੈ, ਉਹੀ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਯਾਯੋਭੌ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ ਦੇਵਦਾਨਵੌ ਤਤ੍ਰ ਵਾਯੁਸ੍ ਤ੍ਵਰਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਵਦਤ੍ ਤਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਵੇਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਚਲੇ; ਫਿਰ ਵਾਯੂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਗਰੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਜਯਸ੍ ਤਤ੍ਰੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਯਾ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਜਯਿਨਃ ਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਸਕਣ।
ਤਦ੍ ਵਾਯੁਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨृਪਃ ਆਗਮ੍ਯਤੇ ਮਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਵਾਯੋ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਵਾਯੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਆਵਾਂਗਾ; ਵਾਯੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।'
ਗਤੇ ਵਾਯੌ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਭੂਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਊਚੁਰ੍ ਭਗਵਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਜਦ ਵਾਯੂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਰਾਜਨ੍ ਦਸ਼ਰਥ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ ਵਿਜਯਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਃ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਨृਪਤਿਰ੍ ਵਾਯੁਨਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯਾ ਤਚ੍ ਚ ਯਾਨ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਫਿਰ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਦੈਤੀਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।'
ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੈਤੀਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲੜੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੁ ਦੇਵਸਂਘੇषੁ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ ਤਦਾ ਵਿਵਿਧੁਰ੍ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ ਬਾਣੈਰ੍ ਅਥਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨृਪਤੇਸ੍ ਤਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਨਾਮੁਚੀ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਦਾ ਅਕਸ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਭਿਨ੍ਨਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਂ ਰਥਂ ਰਾਜਾ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਸ ਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍ ਰਾਜਾਨ੍ਤਿਕੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਜ੍ਞਾਯਿ ਨਾਰਦ
ਰਾਜਾ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਰਥ ਦਾ ਟੁੱਟਿਆ ਅਕਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ। ਕੈਕੇਈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਭਾਂਵਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਨ ਜ੍ਞਾਪਿਤਂ ਤਯਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਭਗ੍ਨਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਕ੍ਰੇ ਹਸ੍ਤਂ ਤਦਾ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਟੁੱਟਿਆ ਅਕਸ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਥੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ਵਨ੍ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਦ੍ ਏਤਨ੍ ਮਹਦ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਰਥੇਨ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਕਰੇਣ ਚ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਕੰਮ ਸੀ: ਰਥੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਥ ਚਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਕਸ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਿਤਵਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਦਨੁਜਾਨ੍ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਤਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਦੈਤੀਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਾਰ੍ਗੇ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮ ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਮਾਰਗ ਵਿਚ, ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤ੍ਰੀਂਸ੍ ਤੁ ਨਾਰਦ ਸਾ ਅਪਿ ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਨृਪਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕੈਕੇਯੀ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਵਰਾ ਅਮੀ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਗ ਨਾ ਲਵਾਂ।
ਵਿਭੂषਣਾਨਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਹ ਰਥੇਨ ਵਿਜਯੀ ਰਾਜਾ ਯਯੌ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਸੁਖੀ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਰਥ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਯੋषਿਤਾਂ ਕਿਮ੍ ਅਦੇਯਂ ਹਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਾਮ੍ ਉਚਿਤਾਗਮੇ ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਦਸ਼ਰਥੋ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਿਭਿਰ੍ ਵृਤਃ
ਪਿਆਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਕੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ? ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਅਟਨ੍ਨ੍ ਅਰਣ੍ਯੇ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਵਾਰਿਬਨ੍ਧਮ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍ ਸਪ੍ਤਵ੍ਯਸਨਹੀਨੇਨ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਭੂਭੁਜਾ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੰਧ ਬਣਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੱਤ ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।