ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਮਙ੍ਗਲਾਸਂਗਮਂ ਚੈਵ ਪੂਰ੍ਣਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਗੋਵਿੰਦ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੰਗਲਾ-ਸੰਗਮ ਤੇ ਪੂਰਨ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਏਵ ਚ
ਇੰਦਰ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਬਾਰਹਸਪਤਿਆ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸੁਕृਤਾਰ੍ਜਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤॄਣਾਮ੍ ਅਤਿਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਉਥੇ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਖੁੱਟ ਹਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ।
ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪਠੇਦ੍ ਯਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਮਰਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਇਆ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੀਰਯੋਰ੍ ਦ੍ਵਯੋਃ ਉਭਯੋਰ੍ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਮুনি, ਸੱਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪੂਰ੍ਣਤੀਰ੍ਥਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਮਹਾਫਲਮ੍ ਨਿष੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਾਦਿ ਯੋ ਨ ਸੇਵੇਤ ਤਨ੍ ਨਰਃ
ਪੂਰਨ-ਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਤੀਰਥ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਰਾਮ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇਹ ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਬਲਵਾਨ੍ ਮਤਿਮਾਞ੍ ਸ਼ੂਰੋ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸ਼ਕਰ ਪੁਰੰਦਰ ਵਾਂਗ।
ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਯਥਾ ਬਲਿਃ ਤਸ੍ਯ ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਹਿष੍ਯਃ ਸ੍ਯੂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਹਿ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਬਲੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਲਾਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ।
ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕੈਕੇਯੀ ਚ ਮਹਾਮਤੇ ਏਤਾਃ ਕੁਲੀਨਾਃ ਸੁਭਗਾ ਰੂਪਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ—ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ, ਸੁਭਾਗਣ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਾਜਨਿ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੇ ऽਯੋਧ੍ਯਾਪਤੌ ਮੁਨੇ ਵਸਿष੍ਠੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਪੁਰੋਧਸਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਚਲਾਈ, ਤਦ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ।
ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚਾਵृष੍ਟਿਰ੍ ਨ ਚਾਧਯਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਰੋਗ, ਭੁੱਖਮਰੀ, ਸੁੱਕਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿਚ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਆਨਨ੍ਦੋ ऽਭੂਤ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਸ਼ਾਸਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਹਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਗ੍ਰਹੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ ਦੇਵਾਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਥੇਤਰੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ; ਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤਦੇ, ਕਦੇ ਦੂਜੇ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਅਤਿਪੀਡਿਤਮ੍ ਅਭੂਨ੍ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਰਾਹਮ੍ ਅਵਦਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਾਂਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਨ ਕृਤਂ ਤੈਰ੍ ਮਦੀਰਿਤਮ੍ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਸਂਗਰਸ੍ ਤੇषਾਂ ਬਭੂਵ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਮਿਥਃ
ਪਰ ਦੇਵਤੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ ਤਥੇਸ਼ਾਨਂ ਜਗਨ੍ਮਯਮ੍ ਤਾਵ੍ ਊਚਤੁਰ੍ ਉਭੌ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਦੇਵਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਕੋਲ ਗਏ; ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਪਸਾ ਬਲਿਨੋ ਯਾਨ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਂਗਰਮ੍ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਸੇ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਤਪ ਕਰਣ ਜਾਂ; ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਕਰਣ। ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਤਪ ਕਰਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਈ।
ਯਯੁਸ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤੇ ਮਤ੍ਸਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸਂਗਰੋ ऽਭੂਤ੍ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਪਰ ਦੇਵਤੇ, ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫਿਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਕੋਲ ਗਏ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਜੇਤਾਰੋ ਨੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ ਸਂਯੁਗੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਥੇ ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਸਕੇ, ਨਾ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ; ਜਦ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਕ ਅਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਯੇषਾਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜੇਤਾਰੋ ਨ ਚੇਤਰੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੈ, ਉਹੀ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਯਾਯੋਭੌ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ ਦੇਵਦਾਨਵੌ ਤਤ੍ਰ ਵਾਯੁਸ੍ ਤ੍ਵਰਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਵਦਤ੍ ਤਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਵੇਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਚਲੇ; ਫਿਰ ਵਾਯੂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਗਰੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਜਯਸ੍ ਤਤ੍ਰੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਯਾ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਜਯਿਨਃ ਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਸਕਣ।
ਤਦ੍ ਵਾਯੁਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨृਪਃ ਆਗਮ੍ਯਤੇ ਮਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਵਾਯੋ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਵਾਯੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਆਵਾਂਗਾ; ਵਾਯੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।'
ਗਤੇ ਵਾਯੌ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਭੂਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਊਚੁਰ੍ ਭਗਵਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਜਦ ਵਾਯੂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਰਾਜਨ੍ ਦਸ਼ਰਥ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ ਵਿਜਯਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਃ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਨृਪਤਿਰ੍ ਵਾਯੁਨਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯਾ ਤਚ੍ ਚ ਯਾਨ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਫਿਰ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਦੈਤੀਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।'
ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੈਤੀਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲੜੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੁ ਦੇਵਸਂਘੇषੁ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ ਤਦਾ ਵਿਵਿਧੁਰ੍ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ ਬਾਣੈਰ੍ ਅਥਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨृਪਤੇਸ੍ ਤਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਨਾਮੁਚੀ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਦਾ ਅਕਸ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।