ਅਨਨ੍ਤਾਯਾਚ੍ਯੁਤਾਯੇਸ਼ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਵਰੁਣੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਯਮਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਅਨੰਤ, ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ, ਯਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਪਰਮੇਸ਼ਾਯ ਦੇਵਾਯ ਨਮਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰੂਪਿਣੇ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ऽਸਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ 'ਚ ਸਰਸਵਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਚਾਨਘ ਬਹੁਬਾਹੂਰੁਪਾਦਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਬਹੁਕਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ੀਰ੍षਕਃ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਏਵ ਸੁਖਿਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਹਵਃ ਸੁਖਿਨੋ ऽਭਵਨ੍
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕਈ ਬਾਂਹਾਂ, ਰੱਜਾਂ, ਪੈਰ, ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਤਾ ਪੁਂਸਾਂ ਮਾਲਿਨ੍ਯਂ ਦੈਨ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਵਾ ਯਾਵਨ੍ ਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ਰਣਂ ਹਰੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਰੁਣਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਲੋਕ, ਹੇ ਹਰੀ, ਤੈਨੂੰ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਮਲਿਨਤਾ ਜਾਂ ਦੁਖ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਪਰਂ ਜੋਤਿਰ੍ ਅਨਨ੍ਤਰੂਪਮ੍ ਓਂਕਾਰਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਂ ਯਤ੍ ਚਿਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਮਯਂ ਸਮਸ੍ਤਮ੍ ਏਵਂ ਵਦਨ੍ਤੀਸ਼ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਸ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍
ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਨੰਤ ਜੋਤ, ਓਂ ਦੀ ਸਾਰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਚੇਤਨ ਰੂਪ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਨੰਦਮਈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਭਵਨ੍ਤਮ੍ ਈਸ਼ਂ ਮਹਾਮਖੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਕਾਮਾਃ ਸਂਸਾਰਸਿਨ੍ਧੋਃ ਪਰਮ੍ ਆਪ੍ਤਕਾਮਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਂ ਭੁਵਨਂ ਵਪੁਸ੍ ਤੇ
ਇੱਥੇ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਸਮਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ षਟ੍ਸੂਰ੍ਮਿषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਾਵਾਃ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤੇ ਕਰ੍ਮਫਲਾਨਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸ਼ਂਭੋ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਛੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਣਿ ਨ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੋ ਨ ਸਮਾਧਿਧਰ੍ਮਃ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਚਿਤ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਸੋਮਮ੍ ਅਹਂ ਨਮਸ੍ਯੇ
ਨਾ ਜਾਤੀ-ਧਰਮ, ਨਾ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਨਾ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ, ਨਾ ਸਮਾਧੀ-ਧਰਮ; ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਾਂਤ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੂਰ੍ਖੋ ऽਪਿ ਸ਼ਂਭੋ ਤਵ ਪਾਦਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ ਮੁਕ੍ਤਿਮਯੀਂ ਤਨੁਂ ਤੇ ਜ੍ਞਾਨੇषੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਤਪਃਸੁ ਚੈਵ ਧ੍ਯਾਨੇषੁ ਹੋਮੇषੁ ਮਹਾਫਲੇषੁ
ਮੂਰਖ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਮੁਕਤੀ-ਰੂਪ ਦੇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ, ਯਜਨ, ਤਪ, ਧਿਆਨ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਫਲਾਂ ਵਿਚ।
ਸਂਪਨ੍ਨਮ੍ ਏਤਤ੍ ਫਲਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਯਤ੍ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਯਤ੍ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜੀਵਸ੍ਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਫਲਸ੍ਯ ਦृष੍ਟਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਯ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲ ਗਿਆ: ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਗਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਫਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਿਵਾਸ ਸੋਪਾਨਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਏषਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਫਲਾਪ੍ਤਯੇ ਤੁ ਸੋਪਾਨਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਨ ਵਦਨ੍ਤਿ ਧੀਰਾਃ
ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਫਲ ਲਈ; ਪਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੀੜ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਯਾਲੋ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਨੈਵਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਪਾਯਸ੍ ਤਵ ਰੂਪਸੇਵਾ ਆਤ੍ਮੀਯਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਈਸ਼ ਪਾਪੇषੁ ਚਾਸ੍ਮਾਸੁ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਰੂਪ-ਸੇਵਾ ਦਾ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਹੀਂ। ਆਪਣਾ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਸ੍ਥੂਲਂ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨਾਦਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਾ ਚ ਮਾਤਾ ਯਦ੍ ਅਸਚ੍ ਚ ਸਚ੍ ਚ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਭਿਃ ਪੁਰਾਣੈਰ੍ ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਈਸ਼ਿਤਾਰਮ੍
ਤੂੰ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਦਾ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ, ਝੂਠ ਤੇ ਸਚ ਦੋਵੇਂ ਹੈਂ। ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ, ਇਸ਼ਤਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੌ ਹਰਿਹਰਾਵ੍ ਊਚਤੁਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਤੇ ਹਰਾ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬੋਲ ਪਏ।
ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਨ੍ ਮਨੋਭੀष੍ਟਂ ਯਦ੍ ਵਰਂ ਚਾਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਰ ਹੈ, ਮੰਗ ਲੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਂ ਮਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਜਾਯਤੇ ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਤਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਉਪਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਖੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਸ੍ਥਿਰੋ ऽਹਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਮਮ ਸੁਪ੍ਰੀਤੌ ਯਦਿ ਦੇਵੇਸ਼ੌ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸਥਿਰ ਰਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹੇ।
ਤਥੇਤਿ ਹਰਿਵਾਕ੍ਯਂ ਤਾਵ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯੇਦਮ੍ ਊਚਤੁਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਸਾਦਮ੍ ਆਪਨ੍ਨੌ ਤਾਵ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਸ੍ਮਿਤਾਨਨੌ
ਇੰਝ ਹੋਵੇ—ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ।
ਨਿਰਪਾਯਨਿਰਾਧਾਰਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਸ੍ਵਰੂਪਿਣੌ ਸ਼ਰਣ੍ਯੌ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਵ੍ ਉਭੌ
ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤਿ ਨਾ ਘਟਦੀ, ਨਾ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀ, ਨਾ ਬਦਲਦੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਦੈਵਤ੍ਯਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਗੌਤਮੀ ਵਾਞ੍ਛਿਤਪ੍ਰਦਾ ਤਸ੍ਯਾਮ੍ ਅਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰੁਤਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਤਿੰਨ-ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ, ਗੌਤਮੀ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—ਉਸ ਵਿਚ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੋ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਕਰੋਤੁ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਨ੍ ਆਵਾਂ ਸਂਪਦਾਂ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮਹਿੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਠੀਕਤਾ ਆਵੇ।
ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤਮ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਤਾਮ੍ ਏਤੁ ਗੋਦਾਵਰਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਸ ਜਨਮ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ; ਗੋਦਾਵਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਆਚਰੇਤ੍ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਧਰ੍ਮਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾਮ੍ ਇਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਾਦ੍ ਦੋषਾਤ੍ ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੰਝ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਗੌਤਮੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਪ੍ਰੀਤੌ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਧਿषਣੌ ਤਤਃ ਮਹਾਭਿषੇਕਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਕਾਰ ਦ੍ਯੁਸਦਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨਾਭੂਦ੍ ਯਾ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਙ੍ਗਲੇਤ੍ਯ੍ ਉਦਿਤਾ ਤੁ ਸਾ ਤਯਾ ਚ ਸਂਗਮਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ਼ੁਭਦਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਸੌ
ਉਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ऽਭੂਜ੍ ਜਗਨ੍ਮਯਃ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸਂਮਿਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਭੂਮਿਂ ਲੇਭੇ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਦ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕੀਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਪਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰ ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸਂਮਿਤਾ ਲਬ੍ਧਾ ਤੇਨ ਗੌਰ੍ ਵਜ੍ਰਧਾਰਿਣਾ
ਉਸ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਦਤ੍ਤਾ ਚ ਹਰਿਣਾ ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ ਤਦ੍ ਅਭੂਦ੍ ਧਰਿਃ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਹਰਿਣਾ ਚ ਹਰੇਰ੍ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਹਰੀ ਨੇ ਹਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮুনি।
ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਯੇਨ ਸਂਜਾਤਂ ਦੇਵਦੇਵਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਦੇਵਗੁਰੁਰ੍ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੌषੀਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਠੀਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰਭਾਵਾਯ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਲਿਙ੍ਗਂ ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਿੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਠੀਕਤਾ ਲਈ, ਉਥੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।