ਜਯ ਭੂਤਪਤੇ ਨਾਥ ਜਯ ਪਨ੍ਨਗਸ਼ਾਯਿਨੇ ਜਯ ਸਰ੍ਵਗ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਤੇ ਨਮਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਪੰਨਾਗ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਗੋਵਿੰਦ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਨਮਸਕਾਰ!
ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਜੇ ਦੇਵ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਧृਤੇ ਨਮਃ ਜਯੇਸ਼ ਸਦਸਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਜਯ ਮਾਧਵ ਧਰ੍ਮਿਣੇ
ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਦਾ-ਅਸਦਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ! ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਕਾਮਦ ਕਾਮ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਰਾਮ ਗੁਣਾਰ੍ਣਵ ਜਯ ਪੁष੍ਟਿਦ ਪੁष੍ਟੀਸ਼ ਜਯ ਕਲ੍ਯਾਣਦਾਯਿਨੇ
ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਰਾਮ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਭੂਤਪ ਭੂਤੇਸ਼ ਜਯ ਮਾਨਵਿਧਾਯਿਨੇ ਜਯ ਕਰ੍ਮਦ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਚ੍ਛਦ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਕਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਰਮ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਪੀਤਾਂਬਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਮਙ੍ਗਲਰੂਪਿਣੇ ਜਯ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਨਾਥਾਯ ਜਯ ਵੇਦਵਿਦੇ ਨਮਃ
ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਮੰਗਲ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸਤਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਜਯ ਜਨ੍ਮਦ ਜਨ੍ਮਿਸ੍ਥ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਜਯ ਮੁਕ੍ਤਿਦ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਭੁਕ੍ਤਿਦ ਕੇਸ਼ਵ
ਜਨਮ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਨਮਸਕਾਰ! ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੁਕਤੀ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕੇਸ਼ਵ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਲੋਕਦ ਲੋਕੇਸ਼ ਜਯ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨ ਜਯ ਵਤ੍ਸਲ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਜਯ ਚਕ੍ਰਧृਤੇ ਨਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਯ ਮਾਨਦ ਮਾਨਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤ ਜਯ ਧਰ੍ਮਦ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਸਂਸਾਰਪਾਰਗ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮਨ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਜਯ ਅਨ੍ਨਦ ਅਨ੍ਨਂ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਵਾਚਸ੍ਪਤੇ ਨਮਃ ਜਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਦ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਜੈਤ੍ਰਵਰਪ੍ਰਦ
ਤੁਸੀਂ ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਅੰਨ ਹੋ। ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਜਯ ਯਜ੍ਞਦ ਯਜ੍ਞਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਪਦ੍ਮਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣ ਜਯ ਦਾਨਦ ਦਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਕੈਟਭਸੂਦਨ
ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਯਜਨ ਹੋ। ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਦਾਨ ਹੋ। ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਜਯ ਕੀਰ੍ਤਿਦ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਮੂਰ੍ਤਿਦ ਮੂਰ੍ਤਿਧृਕ੍ ਜਯ ਸੌਖ੍ਯਦ ਸੌਖ੍ਯਾਤ੍ਮਞ੍ ਜਯ ਪਾਵਨਪਾਵਨ
ਤੁਸੀਂ ਕੀਰਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਕੀਰਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਰੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਰ ਹੋ। ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਜਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਸ਼ਂਕਰਸਂਭਵ ਜਯ ਪਾਨਦ ਪਾਨਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ। ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਪੀਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਪੀਣ ਹੋ। ਜੋ ਜੋਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਜਯ ਵਾਮਨ ਵਿਤ੍ਤੇਸ਼ ਜਯ ਧੂਮਪਤਾਕਿਨੇ ਜਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਦਾਤृਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਵਾਮਨ ਰੂਪ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਧੂੰਏ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਦਾਤਾ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਲੋਕਤ੍ਰਯਵਰ੍ਤਿਜੀਵ ਨਿਕਾਯਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਕृਪਾਨਿਧੇ ਤ੍ਵਂ ਨਿਧੇਹਿ ਪਾਣਿਂ ਮਮ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿष੍ਣੋ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਜਿੰਦ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ!
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਂ ਭਗਵਾਞ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਦਃ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਵਰਦਾਨੇਨ ਚਕ੍ਰਿਣਃ ਵਰਦਾਨਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਰਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰ ਲੈਣ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮ੍ ਆਹ ਨृਪਤਿਃ ਪ੍ਰਹ੍ਵਃ ਸੁਰਰਾਜ੍ਯਂ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਤਚ੍ ਚ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।' ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤੁਤਃ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਤਥੈਵ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ ਨृਪਤਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਪ੍ਰਾਗਰ੍ਜਿਤਾਨੇਕਕਰ੍ਮਪਰਿਪਾਕਵਸ਼ਾਤ੍ ਤਤਃ ਤ੍ਰਿਃਕृਤ੍ਵੋ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਕਾਤ੍ ਪਦਾਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਾਰਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਟ ਗਿਆ।
ਨਹੁषਾਦ੍ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯਾਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸੇਨਵਧਾਤ੍ ਤਤਃ ਅਹਲ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਗਮਨਾਦ੍ ਯੇਨ ਕੇਨ ਚ ਹੇਤੁਨਾ
ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਤੋਂ, ਸਿੰਧੁਸੇਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ, ਅਹਲਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ।
ਸ੍ਮਾਰਂ ਸ੍ਮਾਰਂ ਤਤ੍ ਤਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚਿਨ੍ਤਾਸਂਤਾਪਦੁਰ੍ਮਨਾਃ ਤਤਃ ਸੁਰਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਹੇਤੁਨਾ ਕੇਨ ਵਾਗੀਸ਼ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਭਵਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪਦਭ੍ਰਂਸ਼ਾਦ੍ ਵਰਂ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਤਾ ਨृਣਾਮ੍
'ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋ ਬੈਠਦਾ ਹਾਂ? ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ।'
ਗਹਨਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਜੀਵਗਤਿਂ ਕੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਨਾਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਤੇ
'ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਕੌਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।'
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪृਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛ ਤਮ੍ ਸ ਤੁ ਜਾਨਾਤਿ ਯਦ੍ ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਯੇਨੇਦਂ ਜਾਤਂ ਤਚ੍ ਚ ਮਹਾਮਤੇ ਤਾਵ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਾਮ੍ ਊਚਤੁਰ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਆ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਭਗਵਨ੍ ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਸ਼ਚੀਭਰ੍ਤਾ ਉਦਾਰਧੀਃ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਨਾਥ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆ ਬੈਠਾ? ਸਾਡੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਨਿਵੇੜਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ।
ਤਦਾਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ਼੍ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍ ਖਣ੍ਡਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਦੋषੇਣ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਯਪਦਾਚ੍ ਚ੍ਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਲੰਮਾ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਅਧੂਰੀ ਕਰਤਬ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।'
ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਦਿਦੋषੇਣ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍ ਯਥਾਵਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਾਨਾਦ੍ ਅਸਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨਤਃ
ਥਾਂ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਗਲਤੀਆਂ, ਭਰੋਸੇ ਜਾਂ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਲਟਬਾਸੀ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਨਾ ਦੇਣਾ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ—
ਦੇਵਭੂਦੇਵਤਾਵਜ੍ਞਾਪਾਤਕਾਚ੍ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਯਤ੍ ਖਣ੍ਡਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ ਉਪਜਾਯਤੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਅਧੂਰੀ ਕਰਤਬ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨਾਤਿਮਾਨਸਸ੍ ਤਾਪਃ ਪਦਹਾਨਿਸ਼੍ ਚ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾ ਕृਤੋ ऽਪਿ ਧਰ੍ਮੋ ऽਨਿष੍ਟਾਯ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਚੇਤਸਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਘਮੰਡ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਪਦਵੀ ਗੁਆਉਣਾ ਛੱਡਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ—even duty ਕਰਕੇ ਵੀ—ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।