ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਮੋ ਨਾਮ ਬਲਵਾਨ੍ ਅਸੁਰੋ ਮੁਨੇ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰ੍ ਯਤਃ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਧਨਵੰਤਰੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਡੇ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਮੋ ਨਾਮਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਜਪਹੋਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਪਰਾਯਣਃ ਤਂ ਰਿਪੁਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮੀਤਿ ਤਮਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਅਥਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਧਨਵੰਤਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ,' ਤੇ ਤਮੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਨਾਸ਼ਿਤੋ ਬਹੁਸ਼ੋ ऽਨੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਬਲਵਤਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਹਮ੍ ਤਂ ਰਿਪੁਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮੀਤਿ ਤਮਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਅਥਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਮੈਂ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹਾਂ; 'ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ' ਸੋਚ ਕੇ, ਤਮੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਮਾਯਯਾ ਪ੍ਰਮਦਾਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਤੀ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ ਹਸਨ੍ਤੀ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ—ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਭੰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੱਚਦੀ ਤੇ ਗਾਉਂਦੀ, ਹੱਸਦੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਬਹੁਕਾਲਂ ਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਮ੍ ਅਨੁਵ੍ਰਤਾਂ ਭਕ੍ਤਾਂ ਕृਪਯਾ ਚਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਅੰਗੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਕਈ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਭਗਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪੂਛਿਆ।
ਕਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਹੇਤੋਰ੍ ਵਾ ਵਰ੍ਤਸੇ ਗਹਨੇ ਵਨੇ ਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਸੀਵ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪृਚ੍ਛਤੇ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਮਦਾ ਚਾਪਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਔਰਤ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੋ ਲੋਕੇ ਹੇਤੁਰ੍ ਹਰ੍षਸ੍ਯ ਮੇ ਭਵੇਤ੍ ਅਹਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਸਂਭृਤਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਹਰ੍षਾਚ੍ ਚਰਾਮਿ ਪੁਰਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ ਤਵ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਅਗਣ੍ਯਪੁਣ੍ਯਵਿਰਹਾਦ੍ ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪਰ ਅਣਗਿਣਤ ਪੁਣਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਲਈ ਪਾਉਣ ਔਖਾ ਹਾਂ।
ਏਤਦ੍ ਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤਪਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ ਤਾਮ੍ ਏਵ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਂਸ੍ ਤਨ੍ਨਿष੍ਠਸ੍ ਤਤ੍ਪਰਾਯਣਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਔਖਾ ਤਪ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸੀ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਾ।
ਤਦੇਕਸ਼ਰਣੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਸ ਯਦਾ ਤਮਃ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਨਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਬृਹਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਤਪ ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ऽਹਂ ਵੈ ਵਰਾਨ੍ ਦਾਤੁਂ ਸਮਭ੍ਯਗਾਮ੍ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਹ੍ਵਲੀਭੂਤਂ ਤਪੋਭ੍ਰष੍ਟਂ ਯਥਾ ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਵਰ ਦਿੰਣ ਆਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਰਾਨ, ਤਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮ੍ ਆਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਾਥ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਹੇਤੁਭਿਰ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ ਤਮੋ ਨਾਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਤਪਸਸ਼੍ ਚ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ 'ਹਨੇਰਾ' ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਤਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣੀ ਕਰਵਾਈ।
ਚਰਿਤਾਰ੍ਥੋ ਗਤੋ ਰਾਜਨ੍ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਆਨਨ੍ਦਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਮਦਾਸ੍ ਤਾਪਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਨਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ; ਔਰਤਾਂ ਆਨੰਦ ਵੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਦੁਖ ਵੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਿਮ੍ ਉ ਮਾਯਾਮਯੀ ਤੁ ਸਾ ਤਤਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲੀ ਰਾਜਾ ਮਾਮ੍ ਆਹ ਵਿਗਤਭ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਐਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਭਰਮ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ ਤਪਸਃ ਪਾਰਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਮੈਂ ਤਪ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਾਂ?
ਤਤਸ੍ ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਦੇਵਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਸ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਃ ਪੁਰਾਤਨਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਪੁਂਸਾਂ ਨਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਣਹਾਰ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ ਜਗਾਮ ਨਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਜਯ ਵਿष੍ਣੋ ਜਯਾਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਜਯ ਜਿष੍ਣੋ ਜਯਾਚ੍ਯੁਤ ਜਯ ਗੋਪਾਲ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ ਜਯ ਕृष੍ਣ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਅਚਿੰਤਯ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਅਚਲ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਗੋਪਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਗਤ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਭੂਤਪਤੇ ਨਾਥ ਜਯ ਪਨ੍ਨਗਸ਼ਾਯਿਨੇ ਜਯ ਸਰ੍ਵਗ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਤੇ ਨਮਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਪੰਨਾਗ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਗੋਵਿੰਦ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਨਮਸਕਾਰ!
ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਜੇ ਦੇਵ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਧृਤੇ ਨਮਃ ਜਯੇਸ਼ ਸਦਸਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਜਯ ਮਾਧਵ ਧਰ੍ਮਿਣੇ
ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਦਾ-ਅਸਦਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ! ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਕਾਮਦ ਕਾਮ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਰਾਮ ਗੁਣਾਰ੍ਣਵ ਜਯ ਪੁष੍ਟਿਦ ਪੁष੍ਟੀਸ਼ ਜਯ ਕਲ੍ਯਾਣਦਾਯਿਨੇ
ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਰਾਮ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਭੂਤਪ ਭੂਤੇਸ਼ ਜਯ ਮਾਨਵਿਧਾਯਿਨੇ ਜਯ ਕਰ੍ਮਦ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਚ੍ਛਦ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਕਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਰਮ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਪੀਤਾਂਬਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਮਙ੍ਗਲਰੂਪਿਣੇ ਜਯ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਨਾਥਾਯ ਜਯ ਵੇਦਵਿਦੇ ਨਮਃ
ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਮੰਗਲ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸਤਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਜਯ ਜਨ੍ਮਦ ਜਨ੍ਮਿਸ੍ਥ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਜਯ ਮੁਕ੍ਤਿਦ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਭੁਕ੍ਤਿਦ ਕੇਸ਼ਵ
ਜਨਮ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਨਮਸਕਾਰ! ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੁਕਤੀ ਰੂਪ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕੇਸ਼ਵ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਲੋਕਦ ਲੋਕੇਸ਼ ਜਯ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨ ਜਯ ਵਤ੍ਸਲ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਜਯ ਚਕ੍ਰਧृਤੇ ਨਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਯ ਮਾਨਦ ਮਾਨਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤ ਜਯ ਧਰ੍ਮਦ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਸਂਸਾਰਪਾਰਗ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮਨ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਜਯ ਅਨ੍ਨਦ ਅਨ੍ਨਂ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਵਾਚਸ੍ਪਤੇ ਨਮਃ ਜਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਦ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਜੈਤ੍ਰਵਰਪ੍ਰਦ
ਤੁਸੀਂ ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਅੰਨ ਹੋ। ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਜਯ ਯਜ੍ਞਦ ਯਜ੍ਞਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਪਦ੍ਮਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣ ਜਯ ਦਾਨਦ ਦਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਕੈਟਭਸੂਦਨ
ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਯਜਨ ਹੋ। ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪ ਹੀ ਦਾਨ ਹੋ। ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।