ਅਸ਼ੇषਰੋਗੋਪਸ਼ਮੋ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਆਭਿਰ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਏਤਾਭਿਰ੍ ਏਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਸ਼ੇषਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਅਤ੍ਰੌषਧ੍ਯੋ ਜਗਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਮਾਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਅਨਹਂਕृਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭੋਜਨ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਆਖਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਵਂ ਪਤਿਂ ਦੇਹਿ ਰਾਜਾਨਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਨੂੰ ਪਤੀ ਦੋ, ਰਾਜਾ ਦੋ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਾਸਾਂ ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਓषਧੀਰ੍ ਇਦਮ੍ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤੀ ਪਾਵੋਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਏ।'
ਰਾਜਾਨਮ੍ ਇਤਿ ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾ ਮਾਮ੍ ਊਚੁਃ ਪੁਨਰ੍ ਮੁਨੇ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕ੍ਵ ਪੁਨਸ਼੍ ਚੋਕ੍ਤਾ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਮਾਤਰਃ
'ਰਾਜਾ' ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ: 'ਸਾਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?' ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਮਾਵਾਂ ਗੌਤਮੀ ਨੂੰ ਜਾਵਣ।'
ਤੁष੍ਟਾਯਾਮ੍ ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਲ੍ ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ ਤਾਸ਼੍ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਨਦੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਠ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੀ।
ਕਿਂ ਵਾਕਰਿष੍ਯਨ੍ ਭਵਵਰ੍ਤਿਨੋ ਜਨਾ ਨਾਨਾਘਸਂਘਾਭਿਭਵਾਚ੍ ਚ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ਨ ਚਾਗਮਿष੍ਯਦ੍ ਭਵਤੀ ਭੁਵਂ ਚੇਤ੍ ਪੁਣ੍ਯੋਦਕੇ ਗੌਤਮਿ ਸ਼ਂਭੁਕਾਨ੍ਤੇ
ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਪੀੜ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ? ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਗੌਤਮੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਾ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇ?
ਕੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਭਾਗ੍ਯਂ ਨਰਦੇਹਭਾਜਾਂ ਮਹੀਗਤਾਨਾਂ ਸਰਿਤਾਮ੍ ਅਧੀਸ਼ੇ ਏषਾਂ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਘਹਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਮ੍ਬ ਗਙ੍ਗੇ ਸੁਲਭਾ ਸਦੈਵ
ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀ, ਹੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਾਣੀ! ਹੇ ਮਾਂ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਵਿਭੂਤਿਂ ਨਨੁ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕੋ ऽਪਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਨ੍ਦ੍ਯੇ ਜਗਦਮ੍ਬ ਗਙ੍ਗੇ ਗੌਰੀਸਮਾਲਿਙ੍ਗਿਤਵਿਗ੍ਰਹੋ ऽਪਿ ਧਤ੍ਤੇ ਸ੍ਮਰਾਰਿਃ ਸ਼ਿਰਸਾਪਿ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰੀ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ! ਗੌਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਸ੍ਮਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਿਆ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਾਤਰ੍ ਅਭੀष੍ਟਦਾਯਿਨਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੇ ऽਘਨਾਸ਼ਿਨਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪਦਾਬ੍ਜਨਿਃਸृਤੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਂਭੁਜਟਾਵਿਨਿਃਸृਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਾਂ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਜਟਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਵਤਾਮ੍ ਈਸ਼ਾ ਕਿਂ ਦਦਾਮੀਤ੍ਯ੍ ਅਵੋਚਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਦਵਾਂ?'
ਪਤਿਂ ਦੇਹਿ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਤਿਤੇਜਸਮ੍
'ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ।'
ਤਦੋਵਾਚ ਨਦੀ ਗਙ੍ਗਾ ਓषਧੀਸ੍ ਤਾ ਇਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਨਦੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਹ ਬਾਤ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਅਹਂ ਚਾਮृਤਰੂਪਾਸ੍ਮਿ ਓषਧ੍ਯੋ ਮਾਤਰੋ ऽਮृਤਾਃ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਚਾਮृਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਤਿਂ ਸੋਮਂ ਦਦਾਮਿ ਵਃ
'ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਅਮਰ ਮਾਵਾਂ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਸੋਮ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ऋषਯੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇਨਿਰੇ ਸੋਮ ਏਵ ਚ ਓषਧ੍ਯਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਮ੍ ਆਲਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸੋਮ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ; ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਤ੍ਰ ਚਾਪੁਰ੍ ਮਹੌषਧ੍ਯੋ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਮृਤਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਸੋਮਂ ਸਮਸ੍ਤਸਂਤਾਪਪਾਪਸਂਘਨਿਵਾਰਕਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਦੁੱਖ ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਤ੍ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸੋਮਪਾਨਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਮ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠੇਦ੍ ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਪੁਤ੍ਰੀ ਧਨਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣੇ, ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇ, ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਬਣੇ।
ਧਾਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਦਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸਰ੍ਵਾਪਦ੍ਵਿਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਧਾਨ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਾਫ਼ਾ, ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਓषਧ੍ਯਃ ਸੋਮਰਾਜਾਨਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ ਚੇਪ੍ਸਿਤਂ ਵਚਃ
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵੈਦਿਕੀ ਪੁਣ੍ਯਗਾਥਾਸ੍ਤਿ ਯਾਂ ਵੈ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਭੂਮਿਂ ਸਸ੍ਯਵਤੀਂ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਮਾਤਰਂ ਮਾਤृਸਂਮਿਤਾਮ੍
ਵੈਦਿਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ, ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਮਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਗਙ੍ਗਾਸਮੀਪੇ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਭੂਮਿਂ ਸਸ੍ਯਵਤੀਂ ਗਾਸ਼੍ ਚ ਓषਧੀਸ਼੍ ਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।
ਵਿष੍ਣੁਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਰੂਪਾਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣੇ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਓषਧ੍ਯਃ ਸੋਮਰਾਜਨ੍ਯਾਃ ਸੋਮਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਓषਧੀਪਤਿਃ ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ ਓषਧੀਰ੍ ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹਨ, ਤੇ ਸੋਮ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਾ ਏਵ ਸੋਮਰਾਜਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦਦਾਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਸ਼੍ ਚੌषਧੀਸ਼ ਤ੍ਵਦਧੀਨਂ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਹਥੀਂ, ਉੱਚੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਤੇਰੀ ਰਜਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਓषਧਯਃ ਸਂਵਦਨ੍ਤੇ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਰਾਜ੍ਞਾ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਵਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਰੂਪਿਣ੍ਯ ਏਵ ਚ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਸਲ ਜਿੰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਦਦਾਤਿ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਜਿਤਵ੍ਰਤਃ ਉਪਾਸ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਸਾਸ੍ਮਾਕਂ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਨਿੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਙ੍ਗਮਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਵ੍ਯਾਪृਤਂ ਜਗਤ੍ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਚਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਵ੍ਯਂ ਕਵ੍ਯਂ ਯਦ੍ ਅਮृਤਂ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਉਪਭੁਜ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਗਰੀਯਸ਼੍ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਹਵਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਸ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।