ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਸਹ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਂ ਸ਼ਮਿਤ੍ਰਾ ਸਹ ਨਾਰਦ
ਮੌਤ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਗ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਮ੍ ਉਪਾਦਾਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਤੁ ਯਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਨਿष੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਤ੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਲੀਲਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਚਕਾਰ ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ ਸਦਸਤ੍ਪਰੋ ਯਃ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਃ
ਜੋ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਨਿਯਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ—ਉਸ ਸੋਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਅਸਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਚ੍ਛਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਹਨ੍ਤਿ ਪਾਤਿ ਕਰੋਤਿ ਚ ਤਮ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਾਨਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਨਲਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਨਾਗਵਿਭੂषਣਮ੍ ਮਹਾਮੂਰ੍ਤਿਧਰਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਮृਤ੍ਯੋ ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।"
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਘੋਰਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਯਾਵਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਆਫ਼ਤ ਆ ਗਈ ਹੈ; ਯਜਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਤਥਾ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ ਸ਼ਮਿਤ੍ਰਾ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਸਤ੍ਤ੍ਰਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਯਯੌ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਝ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵਿषਾਂ ਭਾਗਧੇਯਾਯ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਅਮਰਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਤਾਨ੍ ਅਵੋਚਨ੍ ਮੁਨਿਗਣਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਸਹ
ਅਮਰ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਆਏ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਮਨ੍ਮਖਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਯਤਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪਾਪਿष੍ਠਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਦ ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੁਹਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵੈਰਿਣੋ ऽਭਵਨ੍ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਚ ਵਡਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ऋषਯੋ ऽਮਲਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਏ; ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਾਦੂਈ ਘੋੜੀ ਬਣਾਈ।
ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਤਾਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ऽਭ੍ਯषੇਚਯਨ੍ ਅਭਿषੇਕੋਦਕਂ ਯਤ੍ ਤੁ ਸਾ ਨਦੀ ਵਡਵਾਭਵਤ੍
"ਤੂੰ ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਡਵਾ ਨਦੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਹਾਨਲਮ੍ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਡਵਾਸਂਗਮਂ ਵਿਦੁਃ
ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਮਹਾਨਲ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਵਡਵਾ-ਸੰਗਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਲੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਸ੍ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍ ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਘਘਾਤਿਨਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨਲ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਆਤਮ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸੋ ऽਤ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰੋ ਹਰਪ੍ਰਿਯਃ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਨਯੇਨ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਦੱਤਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤ੍ਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਰਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਕਥਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਕ੍ਵ ਯਾਮਿ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ? ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਤ੍ਰਿਃ ਪੁਤ੍ਰਵਾਕ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਚਨਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਗੌਤਮੀਂ ਪੁਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੁਹਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ ਤੁ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਦੈਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਦਾ ਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾ, ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ; ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾਤ੍ਰੇਯੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਯਤਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਦੱਤਾ ਨੇ "ਠੀਕ ਹੈ" ਕਹਿ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਗਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸਂਸਾਰਕੂਪੇ ਪਤਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦੈਵਾਨ੍ ਮੋਹੇਨ ਗੁਪ੍ਤੋ ਭਵਦੁਃਖਪਙ੍ਕੇ ਅਜ੍ਞਾਨਨਾਮ੍ਨਾ ਤਮਸਾਵृਤੋ ऽਹਂ ਪਰਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦਾਮਿ ਸੁਰਾਧਿਨਾਥ
ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਭਾਗ ਦੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖ ਦੀ ਚੀਕੜ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਪਰਮ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ।
ਭਿਨ੍ਨਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਬਲੀਯਸਾਹਂ ਪਾਪੇਨ ਚਿਨ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੁਰਪਾਟਿਤਸ਼੍ ਚ ਤਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਤੀਵ੍ਰਤਾਪੈਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਂਤਾਰਯ ਸੋਮਨਾਥ
ਮੈਂ ਤੀਬਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਾਪੀ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਤੀਬਰ ਪੀੜ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਸੋਮਨਾਥ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲਵੋ।
ਬਦ੍ਧੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਮਯੈਸ਼੍ ਚ ਬਨ੍ਧੈਰ੍ ਹਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਰੋਗਾਨਲਤੀਵ੍ਰਤਾਪੈਃ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਮृਤ੍ਯੁਭੁਜਂਗਮੇਨ ਭੀਤੋ ਭृਸ਼ਂ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਸ਼ਂਭੋ
ਮੈਂ ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਦੇ ਸੱਪ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਭਵਾਭਵਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਤਿਪੀਡਿਤੋ ऽਹਂ ਤृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ੁਧਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਰਜਸ੍ਤਮੋਭ੍ਯਾਮ੍ ਈਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ ਜਰਯਾ ਚਾਭਿਭੂਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਵਸ੍ਥਾਂ ਕृਪਯਾ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਨਾਥ
ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਨ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ, ਰਜ ਤੇ ਤਮਸ ਨਾਲ, ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਨਾਥ ਜੀ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਕਾਮੇਨ ਕੋਪੇਨ ਚ ਮਤ੍ਸਰੇਣ ਦਮ੍ਭੇਨ ਦਰ੍ਪਾਦਿਭਿਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਨੇਕੈਃ ਏਕੈਕਸ਼ਃ ਕष੍ਟਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਨਾਥਵਦ੍ ਵਾਰਯ ਨਾਥ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਕਾਮ, ਗੁੱਸਾ, ਈਰਖਾ, ਝੂਠ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਨਾਥ ਜੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਪੁਂਸੋ ਦੁਃਖਪ੍ਰਣੋਦੀ ਭਵਤੀਤਿ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਵਿਨਾ ਭਵਨ੍ਤਂ ਮਮ ਸੋਮਨਾਥ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਵਚੋ ऽਪਿ ਨਾਸ੍ਤਿ
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ-ਨ-ਕੋਈ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੋਮਨਾਥ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਦਇਆ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ।
ਤਾਵਤ੍ ਸ ਕੋਪੋ ਭਯਮੋਹਦੁਃਖਾਨ੍ਯ੍ ਅਜ੍ਞਾਨਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਰੁਜਸ੍ ਤਥੈਵ ਕਾਮਾਦਯੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਅਪੀਹ ਯਾਵਨ੍ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਨ ਵਚ੍ਮਿ ਵਾਕ੍ਯਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ 'ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ, ਗੁੱਸਾ, ਡਰ, ਭਟਕਣਾ, ਦੁੱਖ, ਅਗਿਆਨ, ਗਰੀਬੀ, ਰੋਗ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੌਤ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਮੇ ऽਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਚ ਮੇ ऽਸ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਹਂ ਵਿਵੇਕੀ ਕਰੁਣਾ ਕੁਤੋ ਮੇ ਦਾਤਾਸਿ ਤੇਨਾਸ਼ੁ ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤੇ ਨਿਧੇਹਿ ਸੋਮੇਤਿ ਪਦਂ ਮਦੀਯੇ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਨਾ ਭਗਤੀ, ਨਾ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾਰ ਹਾਂ, ਦਇਆ ਤਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਰਨ ਦਾਤਾ, ਸੋਮ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਰੱਖੋ।
ਯਾਚੇ ਨ ਚਾਹਂ ਸੁਰਭੂਪਤਿਤ੍ਵਂ ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਮਮ ਸੋਮਨਾਥ ਸ਼੍ਰੀਸੋਮਪਾਦਾਮ੍ਬੁਜਸਂਨਿਧਾਨਂ ਯਾਚੇ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵ ਚ ਤਤ੍ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ। ਸੋਮਨਾਥ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਵੋ।