ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਯੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਹਾਸਰ੍ਪੋ ऽਤਿਭੀषਣਃ ਏਕਾਨ੍ਤਦੇਸ਼ੇ ਵਿਜਨੇ ਗृਹੇ ਰਤ੍ਨਸੁਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਸੱਪ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਇੱਕ ਸੁੰਨ-ਸੁਆਲੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲੇ ਸ ਸਰ੍ਪੋ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਰਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਸੁਹਣੇ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਕਿਂ ਮਾਂ ਨੈਵੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਤਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਮਾਤੇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
''ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?'' ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਧਾਤ੍ਰਿਕੇ ਗਚ੍ਛ ਸੁਭਗੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭੋਗਵਤੀਂ ਵਦ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਪ ਇਤਿ ਤਤਃ ਸਾ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
''ਧਾਇ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਜਲਦੀ ਭੋਗਵਤੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ: 'ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਸੱਪ ਹੈ।' ਫਿਰ ਵੇਖੀਏ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।''
ਧਾਤ੍ਰਿਕਾ ਚ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਭੋਗਵਤੀਂ ਤਦਾ ਰਹੋਗਤਾ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਿਨੀਤਵਦ੍ ਅਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਧਾਇ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੋਗਵਤੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਮਿਲ ਕੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਜਾਨੇ ऽਹਂ ਸੁਭਗੇ ਭਦ੍ਰੇ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤਵ ਦੈਵਤਮ੍ ਨ ਚਾਖ੍ਯੇਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਪੋ ਨ ਪੁਰੁषੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
''ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ: ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਪੱਕਾ ਸੱਪ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ।''
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੋਗਵਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਮਨੁष੍ਯੋ ਹਿ ਭਰ੍ਤਾ ਸਾਮਾਨ੍ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ ਦੇਵਜਾਤਿਸ੍ ਤੁ ਭਰ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
''ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਤੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਦਿਵਿਆ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।''
ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਰ੍ਪਾਯ ਸਰ੍ਪਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਰਾਜ੍ਞੇ ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੱਪ ਨੂੰ, ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਰੁਰੋਦ ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਰ੍ਮਣੋ ਗਤਿਮ੍ ਭੋਗਵਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਉਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪੁਨਃ ਸਖੀਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਨ੍ਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵृਥਾ ਯਾਤਿ ਵਯੋ ਮਮ
''ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ ਵਿਖਾ, ਚੰਗੀਏ; ਮੇਰਾ ਜਵਾਨੀ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੀ ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੈ।''
ਤਤਃ ਸਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਰ੍ਪਂ ਤਮ੍ ਅਤਿਭੀषਣਮ੍ ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਸ਼ਯਨੇ ਸਾ ਰਹੋਗਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਨੂੰ, ਇਕੱਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੇਜ 'ਤੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਸੱਪ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀषਣਂ ਸਰ੍ਪਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਵਦਤ੍ ਕਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਞ੍ਜਸਾ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਗੱਲ ਕੀਤੀ:
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਨੁਗृਹੀਤਾਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯਾ ਮੇ ਦੈਵਤਂ ਪਤਿਃ
''ਮੈਂ ਧਨਵਾਂ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਦਿਵਤਾ ਹੈ।''
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਯਨੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸਰ੍ਪਂ ਸਰ੍ਪਭਾਵਨੈਃ ਖੇਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਗੀਤੈਸ਼੍ ਚੈਵਾਙ੍ਗਸਂਗਮੈਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਜ 'ਤੇ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਲੀ ਦੇਹ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗਤਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮੈਃ ਪਾਨੈਸ੍ ਤੋषਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਂ ਪਤਿਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਪਸ੍ਯਾਭੂਤ੍ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ ਮੁਨੇ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦੈਵਕृਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਰ੍ਪੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਦਿਵਤਾ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸੱਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਪਿ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਭੀਤਾਸਿ ਕਥਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸੋਵਾਚ ਦੈਵਵਿਹਿਤਂ ਕੋ ऽਤਿਕ੍ਰਮਿਤੁਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪਤਿਰ੍ ਏਵ ਗਤਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ?'' ਉਹ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ''ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਉਹ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਤੀ ਹੀ ਸਤੀਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਰਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ।''
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਹृष੍ਟਸ੍ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਨਾਗਃ ਪ੍ਰਹਸਿਤਾਨਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਹਂ ਕਿਂ ਦਦਾਮਿ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮृਤਿਰ੍ ਅਭੂਦ੍ ਇਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕੁਪਿਤੇਨ ਪਿਨਾਕਿਨਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਕਰੇ ਨਾਗਃ ਸ਼ੇषਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪਿਨਾਕੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡਾ ਸਰਪ ਜਨਮਿਆ।
ਸੋ ऽਹਂ ਪਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭੋਗਵਤੀ ਪੁਰਾ ਉਮਾਵਾਕ੍ਯਾਜ੍ ਜਹਾਸੋਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਹੋਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਪਤੀ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਪਤਨੀ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਭੋਗਵਤੀ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਮਾ ਦੇ ਬੋਲਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਮਮਾਪਿ ਚਾਗਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਹਾਸ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦੇਵਸਂਨਿਧੌ ਤਤਸ੍ ਤੁ ਕੁਪਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ ਛਾਪਂ ਮਮੇਦृਸ਼ਮ੍
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਵੀ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੱਸਿਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨੁष੍ਯਯੋਨੌ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਪੋ ਭਵਿਤਾ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ ਇਤਿ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸਰਪ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮੇਗੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਮਯਾ ਸਹ ਤਤਸ਼੍ ਚੋਕ੍ਤਂ ਤੇਨ ਭਦ੍ਰੇ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਮਮ ਪੂਜਨਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਗੌਤਮੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।'
ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਆਧਾਸ੍ਯੇ ਯਦਾ ਸਰ੍ਪਾਕृਤੇਸ੍ ਤਵ ਤਦਾ ਵਿਸ਼ਾਪੋ ਭਵਿਤਾ ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਗੌਤਮੀ ਵਿੱਚ ਸਰਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਆਂਗਾ; ਫਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਇਦਂ ਮਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤਵ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨੀਤ੍ਵਾ ਗੌਤਮੀਂ ਮਾਂ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰੁ ਮਯਾ ਸਹ
ਸੋ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਇਹ ਹਾਲਤ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਗੌਤਮੀ ਲੈ ਚਲ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤਤੋ ਵਿਸ਼ਾਪੋ ਭਵਿਤਾ ਆਵਾਂ ਯਾਵਃ ਸ਼ਿਵਂ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਵ ਏਵ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦ ਤਕ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਏ; ਸਭ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਵਚਨਂ ਸਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਗੌਤਮੀਂ ਯਯੌ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਤੁ
ਪਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਗੌਤਮੀ ਗਈ; ਫਿਰ ਗੌਤਮੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ ਦਦੌ ਮੁਨੇ ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਪਿਤਰੌ ਸਰ੍ਪੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਉਦ੍ਯਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਰਾਜੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ, ਹੇ ਮুনি; ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਰਪ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਯੁਵਰਾਜ੍ਯਧਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰ ਏਕੋ ਭਵਾਨ੍ ਇਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼ੇषੇਣ ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸੁਤਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਯਾਤੇ ਮਯਿ ਪਰਂ ਧਾਮ ਤਤੋ ਯਾਹਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪੁਰਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇਰਾ ਹੱਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਉੱਚਾ ਟਿਕਾਣਾ ਲੈ ਲਵਾਂ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾ।