ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਿਵਾਹਾਸ਼੍ ਚ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਬਹੁਧਾ ਨृਪ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਲਂਕਾਰੈਰ੍ ਵਿਵਾਹਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਜਾ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਜੀ, ਵਿਆਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਾਂ ਵਾਚਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਲਂਕਾਰੈਰ੍ ਵਿਵਾਹਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵृਦ੍ਧਾਮਾਤ੍ਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਜਯੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ ਮੇਨੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਅਮਾਤ੍ਯਂ ਭੂਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਵੱਡੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਜਯ ਨੇ ਉਸ ਬਾਤ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਸਮਝਿਆ।
ਵਿਵਾਹਮ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਰਾਜਾ ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਃ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਂ ਪੁਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੋਗਵਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੂਰੀ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਮਾਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਗਾਸ਼੍ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਤੁਰਗਾਦਿਕਮ੍ ਬਹੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਵਿਜਯੋ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਤਃ
ਵਿਜਯ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਮ੍ ਆਦਾਯਾਥ ਸਚਿਵਾ ਵृਦ੍ਧਾਮਾਤ੍ਯਪੁਰੋਗਮਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਮ੍ ਅਥਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਯ ਤਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨੂੰ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਸੌਂਪਿਆ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਂਸ੍ ਤਥੋਚੁਸ੍ ਤੇ ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਵਚੋ ਬਹੁ ਭੂषਣਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਸ੍ਯੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਜਯ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ, ਦਾਸੀਆਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਯ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਬਭੂਵਿਰੇ ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਤੁ ਯੇ ऽਮਾਤ੍ਯਾ ਭੋਗਵਤ੍ਯਾ ਸਹਾਗਤਾਃ
ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਵਿਜਯ ਦੇ ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਜੋ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਸੌ ਬਹੁਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍ ਵਿਜਯਾਯ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਜਯ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਬਾਲਾ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਯੋਰ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤੀ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਵਿਜਯ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਧੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਤੇ ਸਸੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਕਲ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਯੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਹਾਸਰ੍ਪੋ ऽਤਿਭੀषਣਃ ਏਕਾਨ੍ਤਦੇਸ਼ੇ ਵਿਜਨੇ ਗृਹੇ ਰਤ੍ਨਸੁਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਸੱਪ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਇੱਕ ਸੁੰਨ-ਸੁਆਲੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲੇ ਸ ਸਰ੍ਪੋ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਰਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਸੁਹਣੇ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਕਿਂ ਮਾਂ ਨੈਵੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਤਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਮਾਤੇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
''ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?'' ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਧਾਤ੍ਰਿਕੇ ਗਚ੍ਛ ਸੁਭਗੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭੋਗਵਤੀਂ ਵਦ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਪ ਇਤਿ ਤਤਃ ਸਾ ਕਿਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
''ਧਾਇ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਜਲਦੀ ਭੋਗਵਤੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ: 'ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਸੱਪ ਹੈ।' ਫਿਰ ਵੇਖੀਏ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।''
ਧਾਤ੍ਰਿਕਾ ਚ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਭੋਗਵਤੀਂ ਤਦਾ ਰਹੋਗਤਾ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਿਨੀਤਵਦ੍ ਅਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਧਾਇ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੋਗਵਤੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਮਿਲ ਕੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਜਾਨੇ ऽਹਂ ਸੁਭਗੇ ਭਦ੍ਰੇ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤਵ ਦੈਵਤਮ੍ ਨ ਚਾਖ੍ਯੇਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਪੋ ਨ ਪੁਰੁषੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
''ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ: ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਪੱਕਾ ਸੱਪ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ।''
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੋਗਵਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਮਨੁष੍ਯੋ ਹਿ ਭਰ੍ਤਾ ਸਾਮਾਨ੍ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ ਦੇਵਜਾਤਿਸ੍ ਤੁ ਭਰ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
''ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਤੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਦਿਵਿਆ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।''
ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਰ੍ਪਾਯ ਸਰ੍ਪਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਰਾਜ੍ਞੇ ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੱਪ ਨੂੰ, ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਰੁਰੋਦ ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਰ੍ਮਣੋ ਗਤਿਮ੍ ਭੋਗਵਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਉਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪੁਨਃ ਸਖੀਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਨ੍ਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵृਥਾ ਯਾਤਿ ਵਯੋ ਮਮ
''ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ ਵਿਖਾ, ਚੰਗੀਏ; ਮੇਰਾ ਜਵਾਨੀ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੀ ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੈ।''
ਤਤਃ ਸਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਰ੍ਪਂ ਤਮ੍ ਅਤਿਭੀषਣਮ੍ ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਸ਼ਯਨੇ ਸਾ ਰਹੋਗਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਨੂੰ, ਇਕੱਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੇਜ 'ਤੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਸੱਪ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀषਣਂ ਸਰ੍ਪਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਵਦਤ੍ ਕਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਞ੍ਜਸਾ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਗੱਲ ਕੀਤੀ:
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਨੁਗृਹੀਤਾਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯਾ ਮੇ ਦੈਵਤਂ ਪਤਿਃ
''ਮੈਂ ਧਨਵਾਂ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਦਿਵਤਾ ਹੈ।''
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਯਨੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸਰ੍ਪਂ ਸਰ੍ਪਭਾਵਨੈਃ ਖੇਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਗੀਤੈਸ਼੍ ਚੈਵਾਙ੍ਗਸਂਗਮੈਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਜ 'ਤੇ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਲੀ ਦੇਹ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗਤਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮੈਃ ਪਾਨੈਸ੍ ਤੋषਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਂ ਪਤਿਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਪਸ੍ਯਾਭੂਤ੍ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ ਮੁਨੇ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦੈਵਕृਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਰ੍ਪੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਦਿਵਤਾ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸੱਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਪਿ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਭੀਤਾਸਿ ਕਥਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸੋਵਾਚ ਦੈਵਵਿਹਿਤਂ ਕੋ ऽਤਿਕ੍ਰਮਿਤੁਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪਤਿਰ੍ ਏਵ ਗਤਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ?'' ਉਹ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ''ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਉਹ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਤੀ ਹੀ ਸਤੀਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਰਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ।''
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਹृष੍ਟਸ੍ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਨਾਗਃ ਪ੍ਰਹਸਿਤਾਨਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਹਂ ਕਿਂ ਦਦਾਮਿ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮृਤਿਰ੍ ਅਭੂਦ੍ ਇਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕੁਪਿਤੇਨ ਪਿਨਾਕਿਨਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਕਰੇ ਨਾਗਃ ਸ਼ੇषਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪਿਨਾਕੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡਾ ਸਰਪ ਜਨਮਿਆ।