ਤਸ੍ਯ ਚਾਰਯਤਃ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵੇਲਾਸਮੀਪੇ ऽਪਹृਤੋ ਭੂਮਿਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਘੋੜਾ ਘੁਮਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਬ-ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੇੜੇ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਖਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਆਸੇਦੁਸ੍ ਤੇ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਖਨ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਖੋਦਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਮ੍ ਆਦਿਪੁਰੁषਂ ਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਕਪਿਲਰੂਪੇਣ ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਦਾ
ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਤਃ ਦਗ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਵਸ਼ੇषਿਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੜ ਗਏ, ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਬਚੇ।
ਬਰ੍ਹਿਕੇਤੁਃ ਸੁਕੇਤੁਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਰਥੋ ਨृਪਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪਞ੍ਚਨਦਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਕਰਾ ਨृਪਾਃ
ਬਰਹਿਕੇਤੁ, ਸੁਕੇਤੁ, ਧਰਮਰਥ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਪੰਜਨਦ—ਇਹ ਰਾਜੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਲ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਿਰ੍ ਨਾਰਾਯਣੋ ਵਰਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਂਸ਼ਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਨੀਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੀ ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਕੀਰਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਚ ਵਿਭੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਂ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਘਮ੍ ਆਦਾਯ ਵਵਨ੍ਦੇ ਤਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਾਗਰਤ੍ਵਂ ਚ ਲੇਭੇ ਸ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਹ ਤਂ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ ਉਪਲਬ੍ਧਵਾਨ੍
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਗਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਆਜਹਾਰਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਸ੍ ਤਸ੍ਯੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਵੀਰਾਃ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ?
ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਸਗਰਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਿਦਰ੍ਭਦੁਹਿਤਾ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ; ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਸੀ।
ਕਨੀਯਸੀ ਤੁ ਮਹਤੀ ਪਤ੍ਨੀ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿਣੀ ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਦੁਹਿਤਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ
ਛੋਟੀ ਪਤਨੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਸੀ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਔਰ੍ਵਸ੍ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਦ੍ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ षष੍ਟਿਂ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀ
ਉਰਵ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝੋ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਾਤ ਵਾਲੇ: ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ।
ਏਕਂ ਵਂਸ਼ਧਰਂ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਰਯਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰੈਕਾ ਜਗृਹੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਸਂਮਿਤਾਨ੍
ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਲੈਵੇ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਨੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਲਏ।
ਏਕਂ ਵਂਸ਼ਧਰਂ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਤਤੋ ਮੁਨਿਃ ਰਾਜਾ ਪਞ੍ਚਜਨੋ ਨਾਮ ਬਭੂਵ ਸ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਦੂਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ,' ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਪੰਚਜਨ ਜਨਮਿਆ।
ਇਤਰਾ ਸੁषੁਵੇ ਤੁਮ੍ਬੀਂ ਬੀਜਪੂਰ੍ਣਾਮ੍ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਤਤ੍ਰ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਰ੍ਭਾਸ੍ ਤੇ ਤਿਲਸਂਮਿਤਾਃ
ਦੂਜੀ ਨੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਤੁੰਬੀ ਜਨਮੀ, ਐਸਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਭ੍ਰੂਣ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਤਿਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ।
ਸਂਬਭੂਵੁਰ੍ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਵृਧੁਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਤਾਨ੍ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ ਨਿਦਧੇ ਤਤਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਭ੍ਰੂਣ ਵਧੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਲੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੀਸ਼੍ ਚੈਕੈਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਾਵਤੀਃ ਪੋषਣੇ ਨृਪਃ ਤਤੋ ਦਸ਼ਸੁ ਮਾਸੇषੁ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਧਾਤਰੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿੰਨੇ ਭ੍ਰੂਣ ਸਨ; ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਕੁਮਾਰਾਸ੍ ਤੇ ਯਥਾਕਾਲਂ ਸਗਰਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਃ षष੍ਟਿਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਯੈਵਮ੍ ਅਭਵਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਗਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਗਰ੍ਭਾਦ੍ ਅਲਾਬੂਮਧ੍ਯਾਦ੍ ਵੈ ਜਾਤਾਨਿ ਪृਥਿਵੀਪਤੇਃ ਤੇषਾਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਅਲਾਬੂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਬਣੇ।
ਏਕਃ ਪਞ੍ਚਜਨੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਹ ਸ਼ੂਰਃ ਪਞ੍ਚਜਨਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੰਚਜਨ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਪੰਚਜਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਸੀ।
ਦਿਲੀਪਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਨਯਃ ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਯੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ, ਜੋ ਖਟਵਾਂਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਜੀਵਨ ਪਾਇਆ।
ਤ੍ਰਯੋ ऽਭਿਸਂਧਿਤਾ ਲੋਕਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚਾਨਘਾਃ ਦਿਲੀਪਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਮਹਾਰਾਜੋ ਭਗੀਰਥਃ
ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਨਿਰਣੈ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ; ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥ ਸੀ।
ਯਃ ਸ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਮ੍ ਅਵਾਤਾਰਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮ੍ ਆਨਯਚ੍ ਚੈਨਾਂ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਗਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਾਗੀਰਥੀ ਗਙ੍ਗਾ ਕਥ੍ਯਤੇ ਵਂਸ਼ਚਿਨ੍ਤਕੈਃ ਭਗੀਰਥਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਭਗੀਰਥੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਗੀਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਨਾਭਾਗਸ੍ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਅਮ੍ਬਰੀषਸ੍ ਤੁ ਨਾਭਾਗਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਦ੍ਵੀਪਪਿਤਾਭਵਤ੍
ਸ਼੍ਰੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਭਾਗ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀਕ ਸੀ; ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ।
ਅਯੁਤਾਜਿਤ੍ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਸਿਨ੍ਧੁਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਅਯੁਤਾਜਿਤ੍ਸੁਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ऋਤੁਪਰ੍ਣੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਯੁਤਾਜਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਤੁਪਰਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਹਰਤ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਹृਦਯਜ੍ਞੋ ਵੈ ਰਾਜਾ ਨਲਸਖੋ ਬਲੀ ऋਤੁਪਰ੍ਣਸੁਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ਆਰ੍ਤਪਰ੍ਣਿਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਰਤੁਪਰਨ, ਜੋ ਨਲ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜੂਏ ਦੀ ਦਿਵਯ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਤਪਰਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਸੁਦਾਸਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਖੋ ऽਭਵਤ੍ ਸੁਦਾਸਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸੌਦਾਸੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸੁਦਾਸ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸੀ; ਸੁਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸੌਦਾਸ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਲ੍ਮਾषਪਾਦੋ ਵੈ ਰਾਜਾ ਮਿਤ੍ਰਸਹੋ ऽਭਵਤ੍ ਕਲ੍ਮਾषਪਾਦਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰਸਹਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰਵਕਰਮ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸੀ।