ਹੈਹਯਾਨ੍ ਵਿਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਇਵ ਆਜਹਾਰ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈਹਯਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਵਨਾਨ੍ ਕਾਮ੍ਬੋਜਾਨ੍ ਪਾਰਦਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਪਹ੍ਨਵਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਨਿਃਸ਼ੇषਾਨ੍ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ, ਪਾਰਦ ਅਤੇ ਪਹਨਵਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਵੀਰੇਣ ਸਗਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪੇਤੁਰ੍ ਮਨੀषਿਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਲੋਕ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਏ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਯੇਨ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸਗਰਂ ਵਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਤੇषਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਭਯਂ ਤਦਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਤੇ ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ।
ਸਗਰਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਗੁਰੋਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਜਘਾਨ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਵੇषਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਹ
ਸਾਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਰ੍ਧਂ ਸ਼ਕਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਣ੍ਡਯਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ ਯਵਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਮ੍ਬੋਜਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਯਵਨ ਤੇ ਕਾਂਬੋਜ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਪਾਰਦਾ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਪਹ੍ਨਵਾਞ੍ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਧਾਰਿਣਃ ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਾਃ ਕृਤਾਸ੍ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪਾਰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਕਰਵਾਏ, ਪਹਨਵਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਡ਼ ਰੱਖਣੀ ਪਈ, ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪਾਠ ਤੇ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕਾ ਯਵਨਕਾਮ੍ਬੋਜਾਃ ਪਾਰਦਾਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਕੋਣਿਸਰ੍ਪਾ ਮਾਹਿषਕਾ ਦਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚੋਲਾਃ ਸਕੇਰਲਾਃ
ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ, ਪਾਰਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੋਣਿਸਰਪ, ਮਾਹਿਸ਼ਕ, ਦਰਵ, ਚੋਲ ਤੇ ਸਕੇਰਲ—all
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤੇषਾਂ ਨਿਰਾਕृਤਃ ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਗਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖ਼ਤਰੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ ਧਰ੍ਮਵਿਜਯੀ ਰਾਜਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯੇਮਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਚਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਾਜਿਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡਣ ਲੱਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਰਯਤਃ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵੇਲਾਸਮੀਪੇ ऽਪਹृਤੋ ਭੂਮਿਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਘੋੜਾ ਘੁਮਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਬ-ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੇੜੇ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਖਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਆਸੇਦੁਸ੍ ਤੇ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਖਨ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਖੋਦਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਮ੍ ਆਦਿਪੁਰੁषਂ ਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਕਪਿਲਰੂਪੇਣ ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਦਾ
ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਤਃ ਦਗ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਵਸ਼ੇषਿਤਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਜਾਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੜ ਗਏ, ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਬਚੇ।
ਬਰ੍ਹਿਕੇਤੁਃ ਸੁਕੇਤੁਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਰਥੋ ਨृਪਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪਞ੍ਚਨਦਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਕਰਾ ਨृਪਾਃ
ਬਰਹਿਕੇਤੁ, ਸੁਕੇਤੁ, ਧਰਮਰਥ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਪੰਜਨਦ—ਇਹ ਰਾਜੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਲ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਿਰ੍ ਨਾਰਾਯਣੋ ਵਰਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਂਸ਼ਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਨੀਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੀ ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਕੀਰਤੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਚ ਵਿਭੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾਸਂ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਘਮ੍ ਆਦਾਯ ਵਵਨ੍ਦੇ ਤਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਾਗਰਤ੍ਵਂ ਚ ਲੇਭੇ ਸ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਹ ਤਂ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ ਉਪਲਬ੍ਧਵਾਨ੍
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਗਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਆਜਹਾਰਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਸ੍ ਤਸ੍ਯੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਵੀਰਾਃ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਸਤ੍ਤਮ
ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ?
ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਸਗਰਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਿਦਰ੍ਭਦੁਹਿਤਾ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ; ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਸੀ।
ਕਨੀਯਸੀ ਤੁ ਮਹਤੀ ਪਤ੍ਨੀ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿਣੀ ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਦੁਹਿਤਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ
ਛੋਟੀ ਪਤਨੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਸੀ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਔਰ੍ਵਸ੍ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਦ੍ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ षष੍ਟਿਂ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀ
ਉਰਵ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝੋ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਾਤ ਵਾਲੇ: ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ।
ਏਕਂ ਵਂਸ਼ਧਰਂ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਰਯਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰੈਕਾ ਜਗृਹੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰਸਂਮਿਤਾਨ੍
ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਲੈਵੇ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਨੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਲਏ।
ਏਕਂ ਵਂਸ਼ਧਰਂ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਤਤੋ ਮੁਨਿਃ ਰਾਜਾ ਪਞ੍ਚਜਨੋ ਨਾਮ ਬਭੂਵ ਸ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਦੂਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ,' ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਪੰਚਜਨ ਜਨਮਿਆ।
ਇਤਰਾ ਸੁषੁਵੇ ਤੁਮ੍ਬੀਂ ਬੀਜਪੂਰ੍ਣਾਮ੍ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਤਤ੍ਰ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਰ੍ਭਾਸ੍ ਤੇ ਤਿਲਸਂਮਿਤਾਃ
ਦੂਜੀ ਨੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਤੁੰਬੀ ਜਨਮੀ, ਐਸਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਭ੍ਰੂਣ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਤਿਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ।
ਸਂਬਭੂਵੁਰ੍ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਵृਧੁਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਤਾਨ੍ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ ਨਿਦਧੇ ਤਤਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਭ੍ਰੂਣ ਵਧੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਲੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੀਸ਼੍ ਚੈਕੈਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਾਵਤੀਃ ਪੋषਣੇ ਨृਪਃ ਤਤੋ ਦਸ਼ਸੁ ਮਾਸੇषੁ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਧਾਤਰੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿੰਨੇ ਭ੍ਰੂਣ ਸਨ; ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਕੁਮਾਰਾਸ੍ ਤੇ ਯਥਾਕਾਲਂ ਸਗਰਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਃ षष੍ਟਿਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਯੈਵਮ੍ ਅਭਵਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਗਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਗਰ੍ਭਾਦ੍ ਅਲਾਬੂਮਧ੍ਯਾਦ੍ ਵੈ ਜਾਤਾਨਿ ਪृਥਿਵੀਪਤੇਃ ਤੇषਾਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਅਲਾਬੂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਬਣੇ।