ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਗਦਾਪਾਣੇ ਭੂਤਨਾਥਕृਤਾਦ੍ ਭਯਾਤ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਗਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਮਥਾਨਾਂ ਤੁ ਨਾਯਕਃ ਤੇਨ ਦਗ੍ਧੋ ਮਖਃ ਸਰ੍ਵੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਹਰੇਃ
''ਬਚਾਓ, ਬਚਾਓ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ!'' — ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਮਥ ਨੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਾਰਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਜਲਾਇਆ।
ਹਰਿਣਾ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਭੂਤਨਾਥਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂਤਨਾਥੋ ऽਪਿ ਤਚ੍ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਆਪਤਚ੍ ਚ ਤਦਾਗ੍ਰਸਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਚਕਰ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਉਂਦੇ ਚਕਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਲੋਕਪਾਲਾ ਭਯਾਦ੍ ਯਯੁਃ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਰਾਨ੍ ਅਪਿ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਚਕਰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕੀਤੀ।
ਜਯ ਸ਼ਂਕਰ ਸੋਮੇਸ਼ ਜਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਸ਼ਂਭਵੇ ਜਯ ਕਲ੍ਯਾਣਭृਚ੍ ਛਂਭੋ ਜਯ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੈ ਹੋ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਜੈ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ! ਜੈ ਹੋ, ਭਲਾਈ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਸ਼ੰਭੂ! ਜੈ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਆਦਿਕਰ੍ਤਰ੍ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨੀਲਕਣ੍ਠ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਿਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਆਦਿ ਕਰਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਨੀਲਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮੋ ਦੇਵ ਤ੍ਰਿਧਾਮ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਾਰ ਕਾਮਦ
ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਨਮੋ ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦ੍ਯਾਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਯਜ੍ਞਰੂਪ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਧਾਮ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਵੇਦਾਂਤ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਯਜਨ ਦੇ ਥਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਯਜ੍ਞਦਾਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਯਜ੍ਞਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਫਲਦਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਯਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਬਚਾਓ, ਬਚਾਓ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਭਕਤਾਂ ਤੇ ਅਭਕਤਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਹੋ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸ੍ਤੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਭੂਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਿਂ ਦਦਾਮੀਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਸ੍ਤੁ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ''ਕੀ ਦੇਵਾਂ?'' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।''
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਕਰੁਣਾਵਰੁਣਾਲਯਃ
''ਠੀਕ ਹੈ,'' ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਦਇਆ ਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਘਰ, ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਕ੍ਰਤੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵੈ ਮੁਨੇ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਭੂਤੈਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਫਿਰ, ਦਕਸ਼ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਸਮੇਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਥਾਗਤਂ ਸੁਰਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭੀਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਮ੍ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਵਚੋਭਿਸ੍ ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਥੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਤੇ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋ ऽਪਿ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਪ ਆਚਰਨ੍ਤਿ ਸਾ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਪਾਦਰਤਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ, ਜਿਸ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਕ੍ਯਾਂ ਨ ਪਰਃ ਸਮਾਨੋ ਨ ਚਾਧਿਕਸ੍ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਰਥਾਨ੍ ਨृਸਿਂਹਾਤ੍ ਸ ਦੇਵਦੇਵੋ ऽਵਤੁ ਨਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ ਮਹਾਭਯੇਭ੍ਯਃ ਕृਪਯਾ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ — ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਬਚਾਵੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਞ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ ਕਿਮਰ੍ਥਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮੀਤ੍ਯ੍ ਉਵਾਚ ਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਭਯਂ ਚ ਤੀਵ੍ਰਂ ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਤਤਸ੍ ਤ੍ਰਾਣਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਤਿਂ ਕੁਰੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰੋ।
ਤਾਨ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਹਰੇਣ ਮੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਗਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਤਿਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਗਣਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਵਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਯਾ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰਾ ਚਕਰ ਹਰੇ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਚਕਰ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਉਦ੍ਯਤਃ ਗੋਦਾਵਰੀਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚਕਰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਰ੍ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਵਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਉਮਾਪਤੇਃ
ਇਕ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਮਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਤਯੋਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁ ਕਮਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਯਦੈਕਂ ਨੈਵ ਪੂਰ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ — ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਕਮਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਤਦਾਸੁਰਾਰਿਃ ਸ੍ਵਂ ਨੇਤ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਮ੍ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਕਮਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਂ ਦਦਾਵ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਯਸ਼ਰਣੋ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਕੱਢ ਕੇ ਅਰਘਾ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਰਘਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਰੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਰਘਾ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਦੇਵ ਜਾਨੀषੇ ਭਾਵਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਤਂ ਨृਣਾਮ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣੋ ऽਧੀਸ਼ੋ ऽਤ੍ਰ ਕਾ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਵ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈਂ — ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਵਦਨ੍ਨ੍ ਉਦਸ਼੍ਰੁਨਯਨੋ ਨਿਲਿਲ੍ਯੇ ऽਸਾਵ੍ ਇਤੀਸ਼੍ਵਰੇ ਭਵਾਨੀਸਹਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਲੈਟ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਈਸ਼ਵਰ ਭਵਾਨੀ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਾਢਮ੍ ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵਰੈਰ੍ ਆਪੂਰਯਦ੍ ਧਰਿਮ੍ ਤਦ੍ ਏਵ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਅਭਵਨ੍ ਨੇਤ੍ਰਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਉਹੀ ਚਕਰ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤੇ ਅੱਖ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਹਰਿਸ਼ਂਕਰੌ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਦੇਵਂ ਚ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੇ ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ, ਗੰਗਾ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਛ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਨੁਸ਼੍ਰਵਣੇਨੈਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਚਕਰ ਤੀਰਥ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭਾਗ੍ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ ਤੁ ਚਕ੍ਰਾਙ੍ਕਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਕਰ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪਿਪ੍ਪਲਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਆਪ ਯਤੋ ਹਰਿਃ
ਚਕਰ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿੱਪਲਾਂ ਤੀਰਥ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਕਰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।