ਪਤ੍ਯੁਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਤਾਸਾਂ ਪਾਪਾਵਧਿਃ ਕੁਤਃ ਯਾਦृਸ਼ਸ੍ ਤਾਦृਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਪਤਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਪ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੰਜਿਲ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਕਲਾਧੀਸ਼ੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਨ੍ਨਿਨ੍ਦਨਂ ਤਰ੍ਹਿ ਧਾਰਯਾਮਿ ਨ ਦੇਹਕਮ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯ ਇਮਂ ਦੇਹਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਸਤੀ ਕੋਪੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਾ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੀ—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਸਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲ ਉਠੀ।
ਸ਼ਿਵੈਕਚੇਤਨਾ ਦੇਹਂ ਬਲਾਦ੍ ਯੋਗਾਚ੍ ਚ ਤਤ੍ਯਜੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਪਿ ਸਕਲਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨਾਰਦਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਤ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਜਯਾਂ ਚ ਵਿਜਯਾਂ ਤਥਾ ਤੇ ਊਚਤੁਰ੍ ਉਭੇ ਦੇਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਖਂ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਭੀਮੈਰ੍ ਗਣੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਭੂਤਨਾਥੈਃ ਸਮਂ ਯਯੌ
ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਡਰਾਉਣੇ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਮਖਸ੍ ਤੈਰ੍ ਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸਰ੍ਵੋ ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਜਮਾਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਭਿਰ੍ ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਵਸੁਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤਃਪਰਿਪਾਲਿਤਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਵੇਦੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ ਤਥਾ ਤੁष੍ਟਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਲਜ੍ਜਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਯਜਨ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਸ਼ਰਧਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਲਾਜ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਭੂਮਿਰ੍ ਦ੍ਯੌਃ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਉषਾ ਆਸ਼ਾ ਜਯਾ ਮਤਿਃ ਏਤਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਰਾਤ, ਧੀਰਜ, ਸਵੇਰ, ਆਸ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਚਾਪਿ ਕਾਰਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਸੁਰਭਿਰ੍ ਨਨ੍ਦਿਨੀ ਧੇਨੁਃ ਕਾਮਧੁਕ੍ ਕਾਮਦੋਹਿਨੀ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨੇ ਸੁਰਭੀ, ਨੰਦਿਨੀ, ਕਾਮਧੇਨੁ ਅਤੇ ਕਾਮਦੋਹਿਨੀ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਏਤਾਭਿਃ ਕਾਮਵਰ੍षਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਰਿਜਾਤੋ ਲਤਾਃ ਕਲ੍ਪਲਤਾਦਿਕਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਹਨ, ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਕਲਪਲਤਾ ਆਦਿ ਬੇਲਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਇष੍ਟਤਮਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਖੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਮਘਵਤਾ ਪੂष੍ਣਾ ਹਰਿਣਾ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਘਵਨ (ਇੰਦਰ), ਪੂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੁ) ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਦੀਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵਾਪਿ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਸੁਖਮ੍ ਏਤੈਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਜਿਤਂ ਮਖਮ੍
ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਆਦੌ ਤੁ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ऽਸੌ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਯੁਤੋ ਯਯੌ ਸ਼ੋਕਕੋਪਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ ਛੂਲਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀਰਭਦਰ ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਖ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਅਭ੍ਯਾਯਯੌ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਹਾਭੂਤੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ ਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਪਰਿਤੋ ਮਖੇ ਵੇष੍ਟ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਵੱਡੇ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਇਆ; ਉਹ ਭੂਤ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਯਜਨ ਦੇ ਥਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਕ੍ਰਤੁਂ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਾਮ੍ ਆਸੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੋਭੋ ਮਹਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪਲਾਯਨ੍ਤ ਤਤਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋਇਆ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ, ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੇਚਿਤ੍ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਏਵਂ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੂषਾ ਸਮਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਸ਼ੰਕਰ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ। ਯਜਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਆ ਗਿਆ।
ਪੂष੍ਣੋ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ ਅਥੋਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵ੍ਯਦ੍ਰਾਵਯਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਭਗਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਵਿਪ੍ਰ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਵ੍ਯਪਾਟਯਤ੍
ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਖਿੱਚ ਲਈਆਂ।
ਦਿਵਾਕਰਂ ਪੁਨਰ੍ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਤਤਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਗਦਾਪਾਣੇ ਭੂਤਨਾਥਕृਤਾਦ੍ ਭਯਾਤ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਗਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਮਥਾਨਾਂ ਤੁ ਨਾਯਕਃ ਤੇਨ ਦਗ੍ਧੋ ਮਖਃ ਸਰ੍ਵੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਹਰੇਃ
''ਬਚਾਓ, ਬਚਾਓ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ!'' — ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਮਥ ਨੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਾਰਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਜਲਾਇਆ।
ਹਰਿਣਾ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਭੂਤਨਾਥਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂਤਨਾਥੋ ऽਪਿ ਤਚ੍ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਆਪਤਚ੍ ਚ ਤਦਾਗ੍ਰਸਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਚਕਰ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਉਂਦੇ ਚਕਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਲੋਕਪਾਲਾ ਭਯਾਦ੍ ਯਯੁਃ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਰਾਨ੍ ਅਪਿ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਚਕਰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕੀਤੀ।
ਜਯ ਸ਼ਂਕਰ ਸੋਮੇਸ਼ ਜਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਸ਼ਂਭਵੇ ਜਯ ਕਲ੍ਯਾਣਭृਚ੍ ਛਂਭੋ ਜਯ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੈ ਹੋ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਜੈ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ! ਜੈ ਹੋ, ਭਲਾਈ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਸ਼ੰਭੂ! ਜੈ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਆਦਿਕਰ੍ਤਰ੍ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨੀਲਕਣ੍ਠ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਿਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਆਦਿ ਕਰਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਨੀਲਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮੋ ਦੇਵ ਤ੍ਰਿਧਾਮ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਾਰ ਕਾਮਦ
ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਨਮੋ ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦ੍ਯਾਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਯਜ੍ਞਰੂਪ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਧਾਮ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਵੇਦਾਂਤ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਯਜਨ ਦੇ ਥਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਯਜ੍ਞਦਾਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਯਜ੍ਞਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਫਲਦਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਯਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਬਚਾਓ, ਬਚਾਓ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਭਕਤਾਂ ਤੇ ਅਭਕਤਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਹੋ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸ੍ਤੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਭੂਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਿਂ ਦਦਾਮੀਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਸ੍ਤੁ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ''ਕੀ ਦੇਵਾਂ?'' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।''