ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਇਚ੍ਛਂਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਤੁਰ੍ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਤ੍ਵਰਨ੍ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਮਰਦ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਤੇ, ਉਹ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰਿਆ, ਹਿਮਵੰਤ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਵਗਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਲਾ ਸੋਮਸੁਤਸ੍ ਤਥਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗੌਤਮੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਹਿਮਵਤ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਐਲਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਹਿਮਵੰਤ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਗੌਤਮੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਪਰਾਮ੍ ਭਵਸ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ੍ਤੁਤਿਕ੍ਰਮਮ੍ ਇਮਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ; ਭਵ ਦੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਸੁਣ।
ਬੁਧਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਥਮਮ੍ ਇਲਾ ਚ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਤਤਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੌਰੀਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਧ ਨੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਐਲਾ ਨੇ; ਫਿਰ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੌਰੀ ਦੇਵੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਯੌ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਜੇਨ ਸ੍ਵਭਾਵਹੇਮਪ੍ਰਤਿਮੌ ਸਰੂਪੌ ਯਾਵ੍ ਅਰ੍ਚਿਤੌ ਸ੍ਕਨ੍ਦਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਮੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯੌ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵੇਤਾਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਬਣਨ।
ਸਂਸਾਰਤਾਪਤ੍ਰਯਦਾਵਦਗ੍ਧਾਃ ਸ਼ਰੀਰਿਣੋ ਯੌ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਾਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੌ ਸ਼ਂਕਰੌ ਮੇ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵੇਤਾਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਸ਼ੰਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਜੀਵ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਬਣਨ।
ਆਰ੍ਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਪੀਡਿਤਮਾਨਸਾ ਤੇ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦਿਗੋਪ੍ਤਾ ਨ ਪਰੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਦੇਵ ਤ੍ਵਦੀਯੌ ਚਰਣੌ ਸੁਪੁਣ੍ਯੌ ਤੌ ਮੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯੌ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵੇਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨ ਹੀ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਬਣਨ।
ਯਯੋਃ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਇਦਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਦੈਤਿ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚਾਨ੍ਤੇ ਲਯਮ੍ ਏਵ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਜਗਚ੍ਛਰਣ੍ਯੌ ਜਗਦਾਤ੍ਮਕੌ ਤੁ ਗੌਰੀਹਰੌ ਮੇ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵੇਤਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੌਰੀ ਤੇ ਹਰਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੂਪ — ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਬਣਨ।
ਯੌ ਦੇਵਵृਨ੍ਦੇषੁ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ਤੁ ਪਾਦੌ ਗृਹਾਣੇਸ਼ ਗਿਰੀਸ਼ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਧृਤੌ ਪ੍ਰੀਤਿਵਸ਼ਾਚ੍ ਛਿਵੇਨ ਤੌ ਮੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯੌ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵੇਤਾਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਂਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਫੜੇ ਸਨ—ਉਹ ਪੈਰ, ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਨ।
ਕਿਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ ਵਦਨ੍ਤੁ ਮੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ! ਇਹ ਕੰਮ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਇਲੋ ਰਾਜਾ ਤਵਾਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਅਮ੍ਬਿਕੇ ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਿ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਰਾਣੀ, ਰਾਜਾ ਇਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਰਖਤਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਵਾਚ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਭਵਸ੍ਯ ਤੁ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਹ ਦੇਵੀਵਾਕ੍ਯਰਤਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਅਤੇ ਭਵ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਬੋਲਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਨृਪਃ
ਇੱਥੇ ਇਲਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਪੁਰਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਸ੍ਨਾਤਾਯਾ ਬੁਧਭਾਰ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਾਦ੍ ਵਾਰਿ ਸੁਸ੍ਰੁਵੇ ਨृਤ੍ਯਂ ਗੀਤਂ ਚ ਲਾਵਣ੍ਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾ ਯਦ੍ ਉਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਬੁਧ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਨ੍ਹਾਈ, ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਣੀ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਨੱਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾਪਣ।
ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਵਾਰਿਧਾਰਾਭਿਰ੍ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਭਸਿ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਨृਤ੍ਯਾ ਗੀਤਾ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾ ਇਮਾ ਨਦ੍ਯੋ ਬਭੂਵਿਰੇ
ਉਹ ਸਭ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ; ਨੱਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ।
ਤਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਸਂਗਤਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸੁਰਰਾਜ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਲਾ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯਾਥ ਗੌਰੀਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਮਹਾਭ੍ਯੁਦਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਾਜਿਮੇਧਮ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍
ਇਲਾ ਨੇ, ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪੁਰਖਤਾ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰੋਧਸਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਅਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਬਲਂ ਕੋਸ਼ਮ੍ ਆਨੀਯ ਸ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਖਜਾਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਚਤੁਰਙ੍ਗਂ ਬਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡਕੇ ऽਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ ਤਦਾ ਇਲਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ ਪੁਰਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਦੰਡਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਾਨ੍ ਅਥੋ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਕ੍ਰਮਾਗਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤਮ੍ ਐਲਂ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ ਅਸਿਞ੍ਚਯਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਆਇਲਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸੋਮਵਂਸ਼ਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਅਯਂ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਮਤਿਮਾਨੇਭ੍ਯੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ऽਭਵਨ੍ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਚ ਕ੍ਰਤਵੋ ਵृਤ੍ਤਾ ਇਲਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਯਤ੍ਰ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯਾਥ ਯਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਜਿਥੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਲਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਯੱਗ ਹੋਏ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਮੁੜ ਪੁਰਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਿਥੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਯਕ੍ਸ਼ਿਣੀਦਤ੍ਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਗੀਤਸੌਭਾਗ੍ਯਮਙ੍ਗਲਾਃ ਨਦ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸਂਗਤਾਸ੍ ਤਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਜਿਥੇ ਯਕਸ਼ਣੀ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਨੱਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ੁਭਦਾਨ੍ਯ੍ ਆਸਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ षੋਡਸ਼ ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਸ੍ ਤਾਤ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ ਇਲੇਸ਼੍ਵਰਃ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਲਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਸਭ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਆਪ ਯਤੋ ਹਰਿਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਚਕਰ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਚਕਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਚਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍
ਜਿਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਪ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਚਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਚਕਰ-ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰਤੌ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸਮਾਗਮੇ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ—
ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਦੂषਿਤੇ ਦੇਵੇ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ਰ੍ਵੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਅਨਾਹ੍ਵਾਨੇ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਚਿਤ੍ਤੇ ਮਲੀਮਸੇ
ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੋਟ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਯੋਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਗਏ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਅਨਾਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਕਾਰਣੇ ਅਹਲ੍ਯਾਯਾਂ ਚੋਕ੍ਤਵਤ੍ਯਾਂ ਕੁਪਿਤਾਭੂਤ੍ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਨਯੋਤਾ ਨਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਪਿਤਰਂ ਨਾਸ਼ਯੇ ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇਯਂ ਨ ਕਥਂਚਨ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੀ ਦੋषਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਭਰ੍ਤਰਿ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਪ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਹੈ।