ਅਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਜ੍ਜਲੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤੈਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ ਉਪਚਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਤਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ।
ਸੁਰੂਪਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਸੁਭਗਾ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਰਮ੍ਯਰੂਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਿਆਰੇ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਰੂਪਵਤ੍ਯਾ ਪੁਨਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚਾਭਿषੇਚਿਤਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਕਾਨ੍ਤਂ ਰੂਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਆਰਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਤਥੇਤਿ ਗਾਙ੍ਗਵਚਨਾਦ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੌ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਸੁਰੂਪਤਾਮ੍ ਉਭੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਬਚਨ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰ ਲਿਆ; ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਭਿषੇਕੋਦਕਂ ਯਚ੍ ਚ ਸਾ ਨਦੀ ਸਮਜਾਯਤ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਵृਦ੍ਧਾਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਨਦੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਵृਦ੍ਧਾ ਨਦੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗੌਤਮੋ ऽਪਿ ਤਥੋਚ੍ਯਤੇ ਵृਦ੍ਧਗੌਤਮ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ ऋषਿਭਿਃ ਸਮਵਾਸਿਭਿਃ ਵृਦ੍ਧਾ ਤੁ ਗੌਤਮੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ 'ਵ੍ਰਿੱਧਗੌਤਮ' ਆਖਿਆ। ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਨੇ ਗੌਤਮੀ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨੀਯਂ ਨਦੀ ਦੇਵਿ ਵृਦ੍ਧਾ ਚੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਧੀਯਤਾਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਂਗਮਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਵੀ, ਇਹ ਨਦੀ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਆਖੀ ਜਾਵੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੋਵੇ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤਿਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕਲ੍ਯਾਣਂ ਜਯਪ੍ਰੀਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਹੋਮੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਾਵਨਂ ਪਰਮ੍
ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਾਗ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰ ਦੀ ਵਾਧ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਸੁਖ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਧੇਗਾ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਚ ਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾ ਸੁਵृਦ੍ਧਾਂ ਗੌਤਮਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਗੌਤਮਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਮ੍ਨੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵृਦ੍ਧਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵृਦ੍ਧਾਸਂਗਮਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵ੍ਰਿਧਾਸੰਗਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਲਾਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਨृਣਾਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍
ਇਲਾਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤ ਇਲੋ ਨਾਮ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗਾਮ ਮृਗਯਾਵਨਮ੍
ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪਰਿਬਭ੍ਰਾਮ ਗਹਨਂ ਬਹੁਵ੍ਯਾਲਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਨਾਨਾਕਾਰਦ੍ਵਿਜਯੁਤਂ ਵਿਟਪੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਨੇਚਰਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮृਗਯਾਗਤਮਾਨਸਃ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਤਿਮ੍ ਆਧਤ੍ਤ ਇਲੋ ऽਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ; ਉਥੇ ਇਲਾ ਨੇ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਾਲਿਤਮ੍ ਦੇਸ਼ਂ ਕੋਸ਼ਂ ਬਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਾਲਯਨ੍ਤੁ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੇਠ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਦੇਸ਼, ਖਜਾਨਾ, ਫੌਜ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਤਥਾ ਯਾਤੁ ਆਦਾਯਾਗ੍ਨੀਨ੍ ਪਿਤੇਵ ਨਃ ਪਤ੍ਨੀਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਅਰਣ੍ਯੇ ऽਹਂ ਵਸਾਮ੍ਯ੍ ਅਥ
ਵਸਿਸ਼ਠ ਵੀ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਅਰਣ੍ਯਭੋਗਭੁਗ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਾਜਿਵਾਰਣਮਾਨੁषੈਃ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਿਭਿਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਇਤਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ—ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਇਥੋਂ ਨਗਰ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੁਸ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ ਛਨੈਰ੍ ਗਿਰਿਮ੍ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਵਸਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਇਲੋ ਨृਪਃ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਚਲੇ ਗਏ; ਇਲਾ ਆਪ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਦਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਥੇ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸਮਾਨਯੁ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਮਾਨਾਮ੍ਨੀ ਭਰ੍ਤृਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਸਤ੍ਯ੍ ਅਸੌ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਰਮਣੀਯੇ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਮਾਨਾ ਨਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ; ਉਹ ਯਕਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਮृਗਰੂਪੇਣ ਵ੍ਯਚਰਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸ ਮਹਾਮਤਿਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸ੍ਵਵਨੇ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਕੈਃ
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਯਕਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਿਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਸੀ; ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੱਚ-ਗੀਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਜਾਨਾਤਿ ਮृਗਰੂਪਧਰੋ ऽਪਿ ਚ ਇਲਸ੍ ਤੁ ਤਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕਨ੍ਦਰਂ ਯਕ੍ਸ਼ਪਾਲਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ, ਹਿਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ; ਪਰ ਇਲਾ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਗੁਫਾ ਯਕਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ।
ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਗੇਹਂ ਵਿਪੁਲਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੋ ਨृਪਤਿਰ੍ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਯਕਸ਼ਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਵਾਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗੇਹੇ ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਸ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ऽਧਰ੍ਮਕੋਪੇਨ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਮृਗਰੂਪਧृਕ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਯਕਸ਼ਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ; ਯਕਸ਼ਾ, ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਿਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ—
ਇਲਂ ਜੇਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਯਾਚਿਤੋ ਨ ਦਦਾਤਿ ਚ ਹृਤਂ ਗੇਹਂ ਮਮਾਨੇਨ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤ੍ਯ੍ ਅਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਇਲਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮੰਗਣ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਮੇਰਾ ਘਰ ਉਸ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਇਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਯੁਧਿ ਮਤ੍ਤਂ ਕਥਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਚੇਤਿ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਟ੍ ਆਤ੍ਮੀਯਾਨ੍ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ ਆਸ ਯਕ੍ਸ਼ਾਞ੍ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਨ੍
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਾਂ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਯਕਸ਼ਾ ਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਇਲਮ੍ ਉਦ੍ਧਤਦਨ੍ਤਿਨਮ੍ ਗृਹਾਦ੍ ਯਥਾਨ੍ਯਤੋ ਯਾਤਿ ਮਮ ਤਤ੍ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਇਲਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਕੱਢੋ।
ਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ ਇਲਂ ਗਤ੍ਵਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਾਸ੍ਮਾਦ੍ ਗੁਹਾਲਯਾਤ੍
ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਲਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਗੁਫਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ।'
ਨ ਚੇਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਪਲਾਯ੍ਯ ਕ੍ਵ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਤਦ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਵਚਨਾਤ੍ ਕੋਪਾਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਰਾਜਰਾਟ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ? ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।