ऋषੀਣਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਭਾਵ੍ ਅਪਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤੌ ਲਜ੍ਜਿਤੌ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌ ਗੌਤਮੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮ੍ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਤੇ ਲੱਜਤ ਹੋ ਗਏ; ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਗੌਤਮ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਕੋ ਦੇਸ਼ਃ ਕਿਮ੍ ਉ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਵਧੀਕ ਲਾਭ ਜਲਦੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਵਦਦ੍ਭਿਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਣਾ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਡੇ ਵੈਦਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਗੌਤਮੀਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਗੌਤਮੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚੱਲ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਗਸ੍ਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧਯਾ ਗੌਤਮੋ ऽਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇਪੇ ਤਪਸ੍ ਤੀਵ੍ਰਂ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ऋषਿਃ
ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਜੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕਾਰ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਤੋषਯਾਮ੍ ਆਸ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਭਗਵਾਨ੍ ऋषਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਖਿਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਭਵੇ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵਃ ਮਰੁਭੂਮਾਵ੍ ਅਧ੍ਵਗਾਨਾਂ ਵਿਟਪੀਵ ਪ੍ਰਿਯਾਯੁਤਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਜਿਵੇਂ ਰੇਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਛਾਂ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰਾ ਦਰੱਖਤ।
ਉਚ੍ਚਾਵਚਾਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਪਾਪਨੋਦਨਃ ਸਸ੍ਯਾਨਾਂ ਘਨਵਤ੍ ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਗ੍ਰਹਸ਼ੋषਿਣਾਮ੍
ਉੱਚ-ਨੀਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਲਈ ਬਦਲੀ, ਤੂੰ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਹੈਂ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਦੁਰ੍ਗਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪੀਯੂषਤਰਂਗਿਣੀ ਅਧੋਗਤਾਨਾਂ ਤਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਗੌਤਮਿ
ਤੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਗੌਤਮੀ, ਡਿੱਗੇ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਤਤਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਵਦਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗੌਤਮਂ ਵृਦ੍ਧਯਾ ਯੁਤਮ੍ ਸ਼ਰਣਾਗਤਦੀਨਾਰ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾ ਗੌਤਮੀ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਗੌਤਮੀ ਜੋ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਜ੍ਜਲੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤੈਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ ਉਪਚਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਤਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਕਲਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ।
ਸੁਰੂਪਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਸੁਭਗਾ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਰਮ੍ਯਰੂਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਿਆਰੇ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਰੂਪਵਤ੍ਯਾ ਪੁਨਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚਾਭਿषੇਚਿਤਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਕਾਨ੍ਤਂ ਰੂਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਆਰਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਤਥੇਤਿ ਗਾਙ੍ਗਵਚਨਾਦ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੌ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਸੁਰੂਪਤਾਮ੍ ਉਭੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਬਚਨ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰ ਲਿਆ; ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਭਿषੇਕੋਦਕਂ ਯਚ੍ ਚ ਸਾ ਨਦੀ ਸਮਜਾਯਤ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਵृਦ੍ਧਾਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਨਦੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਵृਦ੍ਧਾ ਨਦੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗੌਤਮੋ ऽਪਿ ਤਥੋਚ੍ਯਤੇ ਵृਦ੍ਧਗੌਤਮ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ ऋषਿਭਿਃ ਸਮਵਾਸਿਭਿਃ ਵृਦ੍ਧਾ ਤੁ ਗੌਤਮੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ 'ਵ੍ਰਿੱਧਗੌਤਮ' ਆਖਿਆ। ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਨੇ ਗੌਤਮੀ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨੀਯਂ ਨਦੀ ਦੇਵਿ ਵृਦ੍ਧਾ ਚੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਧੀਯਤਾਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਂਗਮਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਵੀ, ਇਹ ਨਦੀ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਆਖੀ ਜਾਵੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੋਵੇ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਤ੍ਤਿਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕਲ੍ਯਾਣਂ ਜਯਪ੍ਰੀਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਹੋਮੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਾਵਨਂ ਪਰਮ੍
ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਾਗ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰ ਦੀ ਵਾਧ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਸੁਖ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਧੇਗਾ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਚ ਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾ ਸੁਵृਦ੍ਧਾਂ ਗੌਤਮਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਗੌਤਮਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਮ੍ਨੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ 'ਵ੍ਰਿੱਧਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵृਦ੍ਧਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵृਦ੍ਧਾਸਂਗਮਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵ੍ਰਿਧਾਸੰਗਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਲਾਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਨृਣਾਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਾਂ ਪਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍
ਇਲਾਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤ ਇਲੋ ਨਾਮ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗਾਮ ਮृਗਯਾਵਨਮ੍
ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪਰਿਬਭ੍ਰਾਮ ਗਹਨਂ ਬਹੁਵ੍ਯਾਲਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਨਾਨਾਕਾਰਦ੍ਵਿਜਯੁਤਂ ਵਿਟਪੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਨੇਚਰਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮृਗਯਾਗਤਮਾਨਸਃ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਤਿਮ੍ ਆਧਤ੍ਤ ਇਲੋ ऽਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ; ਉਥੇ ਇਲਾ ਨੇ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਨਗਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਾਲਿਤਮ੍ ਦੇਸ਼ਂ ਕੋਸ਼ਂ ਬਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਾਲਯਨ੍ਤੁ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੇਠ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਦੇਸ਼, ਖਜਾਨਾ, ਫੌਜ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਤਥਾ ਯਾਤੁ ਆਦਾਯਾਗ੍ਨੀਨ੍ ਪਿਤੇਵ ਨਃ ਪਤ੍ਨੀਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਅਰਣ੍ਯੇ ऽਹਂ ਵਸਾਮ੍ਯ੍ ਅਥ
ਵਸਿਸ਼ਠ ਵੀ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਅਰਣ੍ਯਭੋਗਭੁਗ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਾਜਿਵਾਰਣਮਾਨੁषੈਃ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਿਭਿਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਇਤਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ—ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਇਥੋਂ ਨਗਰ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੁਸ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ ਛਨੈਰ੍ ਗਿਰਿਮ੍ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਵਸਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਇਲੋ ਨृਪਃ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਚਲੇ ਗਏ; ਇਲਾ ਆਪ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਦਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਥੇ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸਮਾਨਯੁ ਸੀ।