ਵੈਰਾਜਾਤ੍ ਪੁਰੁषਾਦ੍ ਵੀਰਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਵੀਰਾਤ੍ ਕਾਮ੍ਯਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਵੈਰਾਜਾ ਪੁਰੁਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵੀਰ ਤੋਂ ਕਾਮਿਆ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਕਾਮਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਕਾਮ੍ਯਾ ਨਾਮ ਸੁਤਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਕਾਮ੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰ੍ ਵਿਰਾਟ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਕਾਮਿਆ, ਕਰਦਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧੀ ਸੀ। ਕਾਮਿਆ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਾਮਰਾਟ, ਕੁਕਸ਼ੀ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਨ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਾਚ੍ ਚਤੁਰਃ ਸੂਨृਤਾ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਅਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਤੋਂ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੂਨृਤਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵਾਜਿਮੇਧੇਨ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ ਸੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂ ਬਣੀ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚ ਆਯੁष੍ਮਨ੍ਤਂ ਵਸੁਂ ਤਥਾ ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦੋ ऽਜਨਯਤ੍ ਸੂਨृਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਧ੍ਰੁਵ, ਕੀਰਤਿਮਾਨ, ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਵਸੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਮਹਾਭਾਗਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ ਸੁਮਹਦ੍ ਯਸ਼ਃ
ਧ੍ਰੁਵ ਨੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਸਮਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਅਚਲਂ ਚੈਵ ਪੁਰਤਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਮਾਨ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ—ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਭਿਮਾਨਮ੍ ऋਦ੍ਧਿਂ ਚ ਮਹਿਮਾਨਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ ਉਸ਼ਨਾ ਜਗੌ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਵਧੀਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।
ਅਹੋ ऽਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਹੋ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਅਹੋ ऽਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਯਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਵਾਹ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ! ਵਾਹ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ! ਵਾਹ, ਕਿੰਨਾ ਅਜਬ ਹੈ! ਅੱਜ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛ੍ਲਿष੍ਟਿਂ ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਧ੍ਰੁਵਾਚ੍ ਛਂਭੁਰ੍ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੇਰ੍ ਆਧਤ੍ਤ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਕਲ੍ਮषਾਨ੍
ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਸ਼ਲਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਭਵਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼ਲਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਸੁਚਾਯਾ ਨੇ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ।
ਰਿਪੁਂ ਰਿਪੁਂਜਯਂ ਵੀਰਂ ਵृਕਲਂ ਵृਕਤੇਜਸਮ੍ ਰਿਪੋਰ੍ ਆਧਤ੍ਤ ਬृਹਤੀ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਂ ਸਰ੍ਵਤੇਜਸਮ੍
ਰਿਪੁ, ਰਿਪੁੰਜਯ, ਵੀਰ, ਵ੍ਰਕਲ ਅਤੇ ਵ੍ਰਕਤੇਜਸ—ਰਿਪੁ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਤੀ ਨੇ ਚਕਸ਼ੁਸ਼, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਵੈਰਿਣ੍ਯਾਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਂ ਮਨੁਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ ਆਤ੍ਮਜਾਯਾਂ ਵੀਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ, ਜੋ ਵਿਰਣਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨੋਰ੍ ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਦਸ਼ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਮਨੂ ਦੇ ਦਸ ਬੜੇ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਕੁਤ੍ਸਃ ਪੁਰੁਃ ਸ਼ਤਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ ਕਵਿਃ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੁਦ੍ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ ਚੇਤਿ ਤੇ ਨਵ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ: ਕੁਤਸ, ਪੁਰੁ, ਸ਼ਤਧੁਮਨ, ਤਪਸਵੀ, ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਕਵੀ, ਅਗਨਿਸ੍ਤੁਤ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਦ੍ਯੁਮਨ—ਇਹ ਨੌ ਹਨ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਪੁਰੋਰ੍ ਅਜਨਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ षਡ੍ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਨ੍
ਦਸਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁ ਸੀ, ਜੋ ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਪੁਰੁ ਤੋਂ ਆਗਨੇਈ ਨੂੰ ਛੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਅਙ੍ਗਂ ਸੁਮਨਸਂ ਸ੍ਵਾਤਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਂ ਮਯਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਤ੍ ਸੁਨੀਥਾਪਤ੍ਯਂ ਵੈ ਵੇਣਮ੍ ਏਕਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਅੰਗ ਤੋਂ ਸੁਮਨਸ, ਸ੍ਵਾਤੀ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਮਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਅੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਨੀਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਣ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਪਚਾਰੇਣ ਵੇਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੋਪਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥਮ੍ ऋषਯੋ ਯਸ੍ਯ ਮਮਨ੍ਥੁਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰਮ੍
ਵੈਣ ਦੀ ਬਦਚਲਣੀ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਮਥੀ।
ਵੇਣਸ੍ਯ ਮਥਿਤੇ ਪਾਣੌ ਸਂਬਭੂਵ ਮਹਾਨ੍ ਨृਪਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਏष ਵੈ ਮੁਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਦ ਵੈਣ ਦੀ ਬਾਂਹ ਮਥੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ।'
ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮਹਤ੍ ਸ ਧਨ੍ਵੀ ਕਵਚੀ ਜਾਤੋ ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਸਂਨਿਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪृਥੁਰ੍ ਵੈਣ੍ਯਸ੍ ਤਥਾ ਚੇਮਾਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਜਃ ਰਾਜਸੂਯਾਭਿषਿਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਆਦ੍ਯਃ ਸ ਵਸੁਧਾਪਤਿਃ
ਵੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ, ਜੋ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਚੈਵ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੌ ਨਿਪੁਣੌ ਸੂਤਮਾਗਧੌ ਤੇਨੇਯਂ ਗੌਰ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਭੂਭृਤਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਦੋ ਨਿਪੁੰਨ ਸੂਤ ਅਤੇ ਮਾਗਧ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ-ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਕੇ ਫਸਲਾਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਕਾਮੇਨ ਦੇਵੈਃ ਸਰ੍षਿਗਣੈਃ ਸਹ ਪਿਤृਭਿਰ੍ ਦਾਨਵੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਪਿਤਰ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ,
ਸਰ੍ਪੈਃ ਪੁਣ੍ਯਜਨੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਵੀਰੁਦ੍ਭਿਃ ਪਰ੍ਵਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਚ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਦੁਹ੍ਯਮਾਨਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਸੱਪ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਬੂਟੇ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ—ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਅਧਾਰਯਨ੍ ਪृਥੋਸ੍ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੌ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤੇ ऽਨ੍ਤਰ੍ਧਿਪਾਤਿਨੌ
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਿਥੁ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਾਦ੍ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਤ੍ षਡ੍ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਧਿषਣਾਜਨਯਤ੍ ਸੁਤਾਨ੍
ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਨੇ ਅੰਤਰਧਾਨ ਤੋਂ ਹਵਿਰਧਾਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੋਂ ਆਗਨੇਈ ਨੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਧਿਸ਼ਣਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਗਯਂ ਕृष੍ਣਂ ਵ੍ਰਜਾਜਿਨੌ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਹਾਨ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ, ਸ਼ੁਕਰ, ਗਯਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਵ੍ਰਜਾਜਿਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ।
ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਨ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯੇਨ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਪृਥਿਵੀਤਲਚਾਰਿਣੀਃ
ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੋਂ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸਮੁਦ੍ਰਤਨਯਾਯਾਂ ਤੁ ਕृਤਦਾਰੋ ऽਭਵਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਮਹਤਸ੍ ਤਪਸਃ ਪਾਰੇ ਸਵਰ੍ਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਵਰਣਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਵਰ੍ਣਾਧਤ੍ਤ ਸਾਮੁਦ੍ਰੀ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਨਾਮ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਨ੍
ਸਵਰਣਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨਾਂ ਦੇ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ।
ਅਪृਥਗ੍ਧਰ੍ਮਚਰਣਾਸ੍ ਤੇ ऽਤਪ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਤ੍ ਤਪਃ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲੇਸ਼ਯਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰਹਿ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।