ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੀਰੇ ਭਵੇਦ੍ ਦੇਵਾਗਮੋ ਯਦਿ ਮਖਂ ਤੁ ਵਿषਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਆਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੇ ਦੇਵਤੇ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਣ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਣਧ੍ਵਂ ਤਂ ਮਯਾ ਸਹ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਵਚਃਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕ ਸ਼ਰਤ ਲਾਈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਰਹੇ।
ਦੇਵਦੂਤੈਃ ਪृਥਗ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ ਆਹ੍ਵਾਨਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਗਿਰੌ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਗਿਰੀ 'ਤੇ, ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਿਰਿਰ੍ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰਾਗਮਨ੍ ਸੁਰਗਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਂਨਰਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇਵਗਿਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚ ऋषਯਸ੍ ਤਥਾष੍ਟੌ ਦੇਵਯੋਨਯਃ ऋषਿਭਿਰ੍ ਗੌਤਮੀਤੀਰੇ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਆਠ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦੇਵ-ਯੋਨੀ ਵਾਲੇ, ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸਮੀਪਤਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪਣਧ੍ਵਂ ਨੋ ਯੁष੍ਮਾਕਮ੍ ਅਮृਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਦਾਅ ਲਗਾਈਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਆਤਮਾ ਹੀ ਦਾਅ ਹੋਵੇ।'
ਤਚ੍ ਛਕ੍ਰਵਚਨਾਤ੍ ਤੇ ਵੈ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕਾਮੁਕਾਃ ਸੋਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਜਗृਹੁਸ੍ ਤਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਜੋ ਗੰਧਰਵ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸੋਮੋ ऽਭਵਚ੍ ਚਾਮਰਾਣਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਅਵਸਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਤਥਾਪਿ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਸੋਮ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਵੀ, ਬੋਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹੀ।
ਆਯਾਤਿ ਚ ਰਹੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਉਪਾਂਸ਼ੁ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ ਅਤ ਏਵ ਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਕ੍ਰਯੋ ਭਵਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਇਹ ਕੰਮ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੋਵੇ'; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ, ਸੋਮ ਦੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਂਸ਼ੁਨਾ ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਸੋਮਕ੍ਰਯਣ ਏਵ ਹਿ ਤਤੋ ऽਭਵਦ੍ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸੋਮਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸੋਮ ਖਰੀਦਣ ਵੇਲੇ ਇਹ ਕੰਮ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਨੈਵ ਸੋਮੋ ਨੈਵਾਸੀਚ੍ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਤ੍ਰਾਗਮਨ੍ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸੋਮਾਰ੍ਥਂ ਗੌਤਮੀਤਟਮ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਸੋਮ ਰਹੀ, ਨਾ ਸਰਸਵਤੀ; ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੋਮ ਲਈ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਏ।
ਗਾਵੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਮੁਨਯੋ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ਼੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ ਤੇ ਮਰੁਤਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੋ ਮਾਤਰੋ ਲੋਕਪਾਲਾਃ
ਗਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਪਹਾੜ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਸਿੱਧ, ਸਾਧ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਗੰਧਰਵ, ਮਰੁਤ, ਸੱਪ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ—
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਨਦ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸਂਗਤਾ ਮੁਨੇ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਰ੍ ਯਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਾ ਪੂਰ੍ਣਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਚੀਸ ਦਰਿਆ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਸਂਗਤਾ ਯਾਸ੍ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਯਥੋਦਿਤਾਃ ਤਨ੍ਨਾਮਧੇਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ ਛृਣੁ ਨਾਰਦ
ਜੋ ਦਰਿਆ ਗੌਤਮੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਨਾਰਦ, ਤੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤਃ ਸ਼ਾਲਂ ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਣਾਸਂਗਮਂ ਤਥਾ
ਸੋਮਤੀਰਥ, ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵਤੀਰਥ, ਫਿਰ ਪੂਰਨਤੀਰਥ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਲਾ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਰਣਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ—
ਸ੍ਵਾਗਤਾਸਂਗਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੁਸੁਮਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਂਗਮਮ੍ ਪੁष੍ਟਿਸਂਗਮਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਸਂਗਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਵਾਗਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿਲਾਪ, ਕੁਸੁਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਤੇ ਕਰਣਿਕਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਮਿਲਾਪ—
ਵੈਣਵੀਸਂਗਮਸ਼੍ ਚੈਵ ਕृਸ਼ਰਾਸਂਗਮਸ੍ ਤਥਾ ਵਾਸਵੀਸਂਗਮਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਸ਼ਿਖੀ
ਵੈਣਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਵਾਸਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਤੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖੀ—
ਕੁਸੁਮ੍ਭਿਕਾ ਉਪਾਰਥ੍ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਜਾ ਦੇਵਜਾ ਤਦਾ ਅਜੋ ਵृਦ੍ਧਃ ਸੁਰੋ ਭਦ੍ਰੋ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਸਹ ਸਂਗਤਾਃ
ਕੁਸੁੰਭਿਕਾ, ਉਪਾਰਥਿਆ, ਸ਼ਾਂਤਿਜਾ, ਦੇਵਜਾ, ਫਿਰ ਅਜਾ, ਵ੍ਰਿਧ, ਸੁਰਾ, ਤੇ ਭਦਰਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੌਤਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਨਦੀਨਦਸਹਾਯਗਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਹ੍ਯ੍ ਅਗਮਨ੍ ਦੇਵਪਰ੍ਵਤੇ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆਏ।
ਸੋਮਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਆਗਮਨ੍ ਮਖਮਣ੍ਡਪਮ੍ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸਂਗਤਾਨਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸੋਮ ਲਈ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਉਹ ਮਖ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਏ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਦੀਰੂਪੇਣ ਕਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਨਦਰੂਪੇਣ ਕਾਨਿਚਿਤ੍ ਸਰੋਰੂਪੇਣ ਕਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਤਵਰੂਪੇਣ ਕਾਨਿਚਿਤ੍
ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਤਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਏਵ ਚ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਪੁਂਸਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਦਂ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਜਨਮ੍ ਏਤੇषਾਂ ਪਠਨਂ ਚਾਪਿ ਸ੍ਮਰਣਂ ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਜਨਃ
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭੋਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹਨ; ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਰਾਸਂਗਮੋ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਚੈਵ ਮਹਾਨਦੀ ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਪਕਾਰਕृਤ੍
ਪ੍ਰਵਰਾਸੰਗਮ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸਂਗਮੋ ऽਭੂਤ੍ ਸੁਦਾਰੁਣਃ ਤੇषਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ ਚਾਭੂਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਦੇਵਾ ਵੈ ਦਾਨਵਾ ਮਿਥਃ ਮੇਰੁਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਹਿਤੈषਿਣਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਪਰਸਪਰ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਮृਤੇਨਾਮਰਤ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਉਤ੍ਪਾਦ੍ਯਾਮृਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਿਬਾਮਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਭਵਾਮਸ਼੍ ਚਾਮਰਾ ਵਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣਾਈਏ ਤਾਂ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲੇਗੀ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਏ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਈਏ।
ਏਕੀਭੂਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਲੋਕਾਨ੍ ਪਾਲਯਾਮਃ ਸੁਖਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਸਂਗਰਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸਂਗਰੋ ਦੁਃਖਕਾਰਣਮ੍
ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਸੁਖ ਪਾਵਾਂਗੇ; ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੜਾਈ ਹੀ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚੈਵਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ ਅਰ੍ਥਾਨ੍ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਗਤਮਤ੍ਸਰਾਃ ਯਤਃ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਯਾ ਸਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸੁਖਦਾ ਸਦਾ
ਅਸੀਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂਗੇ; ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚਲਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।