ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਸ੍ ਤੇ ਮੁਦਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵੇ ਰਤਾਃ ਏਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਹਵਿषੋ ਭੁਜਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵਣ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਊਚੁਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਯੋ ਮੇਨੇ ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍
ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ' ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਹਵਿषੋ ਭੁਜਃ ਤਤਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਚ ਤੇ ਮੁਨੇ ਅਵਦਨ੍ਤ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵਤ੍ਵ੍ ਏष ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਵਧਂ ਵਿਨਾ
ਇਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਥ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚਾਵਦਨ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨृਮੇਧੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਫਿਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਂਸਦਿ ਅਕਰੋਦ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚਕਾਰ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ ਤੁ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਨ ਮੇਨਿਰੇ ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਸ੍ਯ ਚ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਤਾਞ੍ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਯੇ ਮੇਨਿਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਰੇਣ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ ਤਦ੍ ਏਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਸੁਰਾਦਿਭਿਃ ਬਹੂਨਿ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਮਤ੍ਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਮਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਸਰੋਹਿਤਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਦ੍ਯ੍ ਅष੍ਟ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਅਥ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ ਹਰੀਚੰਦ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਰੋਹਿਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਨਰਮੇਧਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਚਾਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਮਨੁੱਖ-ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ ਪਾਠਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਅਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਯਚ੍ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਪੜ੍ਹਵਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਪੁੱਤਰ-ਹੀਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਮ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਥੇ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਟਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾਮृਤਮਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਪੁਰਾਭਵਤ੍ ਨ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਮਾਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯੇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੋਮ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਆਹृਤਃ ਸੋਮੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਦਃ ਪੁਰਾ ਤਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਸੁਰਗਣਾ ऋषਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਤਿਦੁਃਖਿਤਾਃ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਕੋਈ ਢੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸੋਮ ਸਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ ਆਹ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕਾਮੁਕਾਃ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਮਾਂ ਦੇਵਾਃ ਸੋਮਮ੍ ਆਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਣੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਗੰਧਰਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚੀ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।'
ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ ਅਮਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਯਮ੍ ਵਿਨਾ ਤੇਨਾਪਿ ਨ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਸੋਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵੰਜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।'
ਪੁਨਰ੍ ਵਾਗ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪੁਨਰ੍ ਏष੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ ਅਤ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਵਾਣੀ ਨੇ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੀਰੇ ਭਵੇਦ੍ ਦੇਵਾਗਮੋ ਯਦਿ ਮਖਂ ਤੁ ਵਿषਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਆਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੇ ਦੇਵਤੇ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਣ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਣਧ੍ਵਂ ਤਂ ਮਯਾ ਸਹ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਵਚਃਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕ ਸ਼ਰਤ ਲਾਈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਰਹੇ।
ਦੇਵਦੂਤੈਃ ਪृਥਗ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ ਆਹ੍ਵਾਨਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਗਿਰੌ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਗਿਰੀ 'ਤੇ, ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਿਰਿਰ੍ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰਾਗਮਨ੍ ਸੁਰਗਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਂਨਰਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇਵਗਿਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚ ऋषਯਸ੍ ਤਥਾष੍ਟੌ ਦੇਵਯੋਨਯਃ ऋषਿਭਿਰ੍ ਗੌਤਮੀਤੀਰੇ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਆਠ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦੇਵ-ਯੋਨੀ ਵਾਲੇ, ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸਮੀਪਤਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪਣਧ੍ਵਂ ਨੋ ਯੁष੍ਮਾਕਮ੍ ਅਮृਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਦਾਅ ਲਗਾਈਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਆਤਮਾ ਹੀ ਦਾਅ ਹੋਵੇ।'
ਤਚ੍ ਛਕ੍ਰਵਚਨਾਤ੍ ਤੇ ਵੈ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕਾਮੁਕਾਃ ਸੋਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਜਗृਹੁਸ੍ ਤਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਜੋ ਗੰਧਰਵ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸੋਮੋ ऽਭਵਚ੍ ਚਾਮਰਾਣਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਅਵਸਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਤਥਾਪਿ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਸੋਮ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਵੀ, ਬੋਲ ਦੀ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹੀ।
ਆਯਾਤਿ ਚ ਰਹੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਉਪਾਂਸ਼ੁ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ ਅਤ ਏਵ ਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਕ੍ਰਯੋ ਭਵਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਇਹ ਕੰਮ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੋਵੇ'; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ, ਸੋਮ ਦੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।