ਗੌਤਮੀਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ ਪਸ਼ੁਨਾ ਵਿਪ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੋਹਿਤੇਨ ਸੁਤੇਨ ਚ
ਓ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੜਕੇ, ਰੋਹਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਵਧਂ ਵਿਨਾ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਾਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਉਥੇ ਯਜਨ ਕਰ, ਪਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਗਾਨ੍ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ऋषਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵਾਮਦੇਵੇਨ ऋषਿਣਾ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਂ ਗੌਤਮੀਂ ਤਾਂ ਨਰਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਵਾਮਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵੇਦਿਮਣ੍ਡਪਕੁਣ੍ਡਾਦਿ ਯੂਪਪਸ਼੍ਵਾਦਿ ਚਾਕਰੋਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦੀ, ਮੰਡਪ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ, ਯੂਪ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਆਦਿ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਪਸ਼ੁਂ ਯੂਪੇ ਨਿਬਧ੍ਯਾਥ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਵਾਰਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੂਪ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰੋਹਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਅਨੁਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਮਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੋਹਿਤਾ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ।
ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਹਵਿਰ੍ ਦੇਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ऽਯਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਅਨੁਜਾਨਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਲਈ।
ਵਸਾਭਿਰ੍ ਲੋਮਭਿਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ਭਿਰ੍ ਮਾਂਸੈਃ ਸਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਰ੍ ਮਖੇ ਅਗ੍ਨੌ ਹੋष੍ਯਃ ਪਸ਼ੁਸ਼੍ ਚਾਯਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਚਰਬੀ, ਵਾਲ, ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਮਾਸ, ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਪਾਸਿਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯ ਮਾਮ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਸ੍ ਤੇ ਮੁਦਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵੇ ਰਤਾਃ ਏਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਹਵਿषੋ ਭੁਜਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵਣ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਊਚੁਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਯੋ ਮੇਨੇ ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍
ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ' ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਹਵਿषੋ ਭੁਜਃ ਤਤਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਚ ਤੇ ਮੁਨੇ ਅਵਦਨ੍ਤ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵਤ੍ਵ੍ ਏष ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਵਧਂ ਵਿਨਾ
ਇਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਥ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚਾਵਦਨ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨृਮੇਧੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਫਿਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਂਸਦਿ ਅਕਰੋਦ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚਕਾਰ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ ਤੁ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਨ ਮੇਨਿਰੇ ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਸ੍ਯ ਚ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਤਾਞ੍ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਯੇ ਮੇਨਿਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਰੇਣ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ ਤਦ੍ ਏਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਸੁਰਾਦਿਭਿਃ ਬਹੂਨਿ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਮਤ੍ਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਮਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਸਰੋਹਿਤਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਦ੍ਯ੍ ਅष੍ਟ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਅਥ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ ਹਰੀਚੰਦ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਰੋਹਿਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਨਰਮੇਧਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਚਾਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਮਨੁੱਖ-ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ ਪਾਠਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਅਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਯਚ੍ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਪੜ੍ਹਵਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੇ ਪੁੱਤਰ-ਹੀਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਮ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਥੇ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਟਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾਮृਤਮਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਪੁਰਾਭਵਤ੍ ਨ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਮਾਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯੇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੋਮ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਆਹृਤਃ ਸੋਮੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਦਃ ਪੁਰਾ ਤਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਸੁਰਗਣਾ ऋषਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਤਿਦੁਃਖਿਤਾਃ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਕੋਈ ਢੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸੋਮ ਸਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ ਆਹ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕਾਮੁਕਾਃ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਮਾਂ ਦੇਵਾਃ ਸੋਮਮ੍ ਆਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਣੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਗੰਧਰਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚੀ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।'
ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ ਅਮਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਯਮ੍ ਵਿਨਾ ਤੇਨਾਪਿ ਨ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਸੋਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵੰਜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।'
ਪੁਨਰ੍ ਵਾਗ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪੁਨਰ੍ ਏष੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ ਅਤ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਵਾਣੀ ਨੇ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।'