ਵਰੁਣਾਯ ਪਸ਼ੁਃ ਕਲ੍ਪ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਗੁਣਵਤ੍ਤਰਃ ਯਦਿ ਕ੍ਰੀਣਾਸਿ ਮੂਲ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਵਰੁਣ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਵੇਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚੀ ਕੀਮਤ ਦੱਸ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਜੀਗਰ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮੂਲ੍ਯਮ੍ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍ ਗਵਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਵਾਸਸਾਮ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਤਵ
ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ,' ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਰੱਖੀ: ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਅਨਾਜ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਤੇ ਕਪੜੇ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਕੀਮਤ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰੋਹਿਤੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਸਵਸਨਂ ਧਨਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਪਿਤਰਮ੍ ऋषਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੋਹਿਤਃ ਪਿਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਕ੍ਰਯਕ੍ਰੀਤਮ੍ ऋषੇਃ ਸੁਤਮ੍
ਰੋਹਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਤੇ ਧਨ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰੋਹਿਤਾ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖਰੀਦ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵਰੁਣਾਯ ਯਜਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਨਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰੁਗ੍ ਭਵ
ਵਰੁਣ ਲਈ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰ, ਤੇ ਤੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਥੋਵਾਚ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਾਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ ਤੁ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਗੁਰਵੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਯੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਾਦृਸ਼ਾਃ ਕੁਤ ਏਵ ਹਿ ਅਵਜ੍ਞਯਾਪਿ ਯੇषਾਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨृਪਾਣਾਂ ਸ੍ਵਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ! ਜੇ ਰਾਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਪਣਂ ਕਥਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ ਉਤ੍ਸਹੇ ਅਹਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਪਸ਼ੁਂ ਨੈਤਦ੍ ਧਿ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਮਸਕੀਨ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਵਾਂ? ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਵਰਂ ਹਿ ਜਾਤੁ ਮਰਣਂ ਨ ਕਥਂਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪਸ਼ੁਮ੍ ਕਰੋਮਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਸੁਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਾ ਜਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਗੌਤਮੀਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ ਪਸ਼ੁਨਾ ਵਿਪ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੋਹਿਤੇਨ ਸੁਤੇਨ ਚ
ਓ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੜਕੇ, ਰੋਹਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਵਧਂ ਵਿਨਾ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਾਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਉਥੇ ਯਜਨ ਕਰ, ਪਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਗਾਨ੍ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ऋषਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵਾਮਦੇਵੇਨ ऋषਿਣਾ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਂ ਗੌਤਮੀਂ ਤਾਂ ਨਰਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਵਾਮਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵੇਦਿਮਣ੍ਡਪਕੁਣ੍ਡਾਦਿ ਯੂਪਪਸ਼੍ਵਾਦਿ ਚਾਕਰੋਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦੀ, ਮੰਡਪ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ, ਯੂਪ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਆਦਿ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਪਸ਼ੁਂ ਯੂਪੇ ਨਿਬਧ੍ਯਾਥ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਵਾਰਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੂਪ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰੋਹਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਅਨੁਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਮਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੋਹਿਤਾ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ।
ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਹਵਿਰ੍ ਦੇਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ऽਯਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਅਨੁਜਾਨਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਲਈ।
ਵਸਾਭਿਰ੍ ਲੋਮਭਿਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ਭਿਰ੍ ਮਾਂਸੈਃ ਸਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਰ੍ ਮਖੇ ਅਗ੍ਨੌ ਹੋष੍ਯਃ ਪਸ਼ੁਸ਼੍ ਚਾਯਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਚਰਬੀ, ਵਾਲ, ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਮਾਸ, ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਪਾਸਿਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯ ਮਾਮ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਸ੍ ਤੇ ਮੁਦਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵੇ ਰਤਾਃ ਏਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਹਵਿषੋ ਭੁਜਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵਣ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਊਚੁਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਯੋ ਮੇਨੇ ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍
ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ' ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਹਵਿषੋ ਭੁਜਃ ਤਤਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਚ ਤੇ ਮੁਨੇ ਅਵਦਨ੍ਤ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵਤ੍ਵ੍ ਏष ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਵਧਂ ਵਿਨਾ
ਇਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਥ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚਾਵਦਨ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨृਮੇਧੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਫਿਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਂਸਦਿ ਅਕਰੋਦ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚਕਾਰ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ ਤੁ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਨ ਮੇਨਿਰੇ ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਸ੍ਯ ਚ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਤਾਞ੍ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਯੇ ਮੇਨਿਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਰੇਣ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ ਤਦ੍ ਏਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਹੋਇਆ ਸੀ।