ਅਜੀਗਰ੍ਤੋ ऽਪਿ ਚੋਵਾਚ ਰੋਹਿਤਂ ਨृਪਤੇਃ ਸੁਤਮ੍
ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੋਹਿਤਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰ੍ਤਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੇਹਸ੍ਯ ਭੋਕ੍ਤਾਰੋ ਬਹਵਸ਼੍ ਚ ਮੇ ਵਿਨਾਨ੍ਨੇਨ ਮਰਿष੍ਯਾਮੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਮਹੇ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜੀਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਹਨ। ਰੋਟੀ ਨਾ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਦੱਸ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਨृਪਪੁਤ੍ਰ ऋषਿਂ ਤਦਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੁੜ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਵ ਕਿਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚਿਤ੍ਤੇ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਰਜਤਂ ਗਾਵੋ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਨ ਮੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਰ੍ਤਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਸੋਨਾ ਹੈ, ਨਾ ਚਾਂਦੀ, ਨਾ ਗਾਂ, ਨਾ ਅਨਾਜ, ਨਾ ਕਪੜੇ ਆਦਿ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ।
ਸੁਤਾ ਮੇ ਸਨ੍ਤਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਅਹਂ ਵੈ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ ਤਥਾ ਨੈਤੇषਾਂ ਕਤਮਸ੍ਯਾਪਿ ਕ੍ਰੇਤਾਨ੍ਨੇਨ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪਤਨੀ ਵੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੰਜਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹਾਂ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਕਿਂ ਕ੍ਰੀਣਾਸਿ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ऽਜੀਗਰ੍ਤ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਮੇ ਵਦ ਨਾਨ੍ਯਚ੍ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੈ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਤੂੰ ਕੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਅਜੀਗਰਤ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਏਕਂ ਵਾ ਮਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਾਪਿ ਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਜੀਵਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ, ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ—ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈ; ਵੇਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵृਦ੍ਧਰੂਪਿਣਾ ਯੁਵਾਨਂ ਦੇਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਚ੍ਛਸਿ
ਪਤਨੀ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ? ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਲੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਨਃਪੁਚ੍ਛਂ ਨਾਹਂ ਕ੍ਰੀਣਾਮਿ ਰੋਹਿਤ ਮਾਤਾ ਕਨੀਯਸਂ ਚਾਪਿ ਨ ਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਤਤੋ ऽਨਯੋਃ ਮਧ੍ਯਮਂ ਤੁ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਕ੍ਰੀਣਾਮਿ ਵਦ ਤਦ੍ਧਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੁਨਹਪੁੱਛ, ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਦਾ, ਰੋਹਿਤਾ; ਮਾਂ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਚਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮੱਧਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ, ਖਰੀਦਦਾ ਹਾਂ; ਕੀਮਤ ਦੱਸ।
ਵਰੁਣਾਯ ਪਸ਼ੁਃ ਕਲ੍ਪ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਗੁਣਵਤ੍ਤਰਃ ਯਦਿ ਕ੍ਰੀਣਾਸਿ ਮੂਲ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਵਰੁਣ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਵੇਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚੀ ਕੀਮਤ ਦੱਸ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਜੀਗਰ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮੂਲ੍ਯਮ੍ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍ ਗਵਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਵਾਸਸਾਮ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਤਵ
ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ,' ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਰੱਖੀ: ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਅਨਾਜ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਤੇ ਕਪੜੇ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਕੀਮਤ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰੋਹਿਤੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਸਵਸਨਂ ਧਨਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਪਿਤਰਮ੍ ऋषਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੋਹਿਤਃ ਪਿਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਕ੍ਰਯਕ੍ਰੀਤਮ੍ ऋषੇਃ ਸੁਤਮ੍
ਰੋਹਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਤੇ ਧਨ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰੋਹਿਤਾ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖਰੀਦ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵਰੁਣਾਯ ਯਜਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਨਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰੁਗ੍ ਭਵ
ਵਰੁਣ ਲਈ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰ, ਤੇ ਤੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਥੋਵਾਚ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਾਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ ਤੁ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਗੁਰਵੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਯੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਾਦृਸ਼ਾਃ ਕੁਤ ਏਵ ਹਿ ਅਵਜ੍ਞਯਾਪਿ ਯੇषਾਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨृਪਾਣਾਂ ਸ੍ਵਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ! ਜੇ ਰਾਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਪਣਂ ਕਥਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ ਉਤ੍ਸਹੇ ਅਹਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਪਸ਼ੁਂ ਨੈਤਦ੍ ਧਿ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਮਸਕੀਨ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਵਾਂ? ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਵਰਂ ਹਿ ਜਾਤੁ ਮਰਣਂ ਨ ਕਥਂਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪਸ਼ੁਮ੍ ਕਰੋਮਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਸੁਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਾ ਜਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਗੌਤਮੀਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ ਪਸ਼ੁਨਾ ਵਿਪ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੋਹਿਤੇਨ ਸੁਤੇਨ ਚ
ਓ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੜਕੇ, ਰੋਹਿਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਵਧਂ ਵਿਨਾ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਾਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਉਥੇ ਯਜਨ ਕਰ, ਪਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਾ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਗਾਨ੍ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ऋषਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ।
ਵਾਮਦੇਵੇਨ ऋषਿਣਾ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਂ ਗੌਤਮੀਂ ਤਾਂ ਨਰਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਵਾਮਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵੇਦਿਮਣ੍ਡਪਕੁਣ੍ਡਾਦਿ ਯੂਪਪਸ਼੍ਵਾਦਿ ਚਾਕਰੋਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦੀ, ਮੰਡਪ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ, ਯੂਪ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਆਦਿ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਪਸ਼ੁਂ ਯੂਪੇ ਨਿਬਧ੍ਯਾਥ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਵਾਰਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੂਪ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰੋਹਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਅਨੁਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਮਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੋਹਿਤਾ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ।
ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਹਵਿਰ੍ ਦੇਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ऽਯਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਅਨੁਜਾਨਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਲਈ।
ਵਸਾਭਿਰ੍ ਲੋਮਭਿਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ਭਿਰ੍ ਮਾਂਸੈਃ ਸਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਰ੍ ਮਖੇ ਅਗ੍ਨੌ ਹੋष੍ਯਃ ਪਸ਼ੁਸ਼੍ ਚਾਯਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਚਰਬੀ, ਵਾਲ, ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਮਾਸ, ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਪਾਸਿਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯ ਮਾਮ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ।