ਭਾਰ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਸ੍ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਭਯੋਃ ਸਂਗਮਂ ਵਿਦੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.
ਪੁਰੂਰਵਸਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਏਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਨਂ ਕਿਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਪੁਰੂਰਵਸ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ.
ਪੁਰੂਰਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਦੇਵਨਦੀਂ ਹਸਨ੍ਤੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਨ੍ਤਿਕੇ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾਮ੍ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਤਿਃ
ਪੁਰੂਰਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਅਕਸਮਾਤ ਸਰਸਵਤੀ — ਜੋ ਦੇਵ ਨਦੀ ਹੈ — ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕੇਯਂ ਰੂਪਵਤੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ੍ਥਿਤੇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਨ੍ਤਿਕੇ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾ ਯੋषਿਦ੍ ਦੀਪਯਨ੍ਤੀ ਸਭਾਮ੍ ਇਮਾਮ੍
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਇਤਨੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਹੈ? ਇਹ ਇਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਇਯਂ ਦੇਵਨਦੀ ਸ਼ੁਭਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਤਿ ਚ ਯਾਤਿ ਚ ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਰਾਜਾ ਆਨਯੇਮਾਂ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵ ਨਦੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।'
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਰਾਜਾਨਂ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ generous ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਨੀਯਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਲਿਆਈ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਦੋਰ੍ਵਸ਼ੀਮ੍ ਸਾ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜਵਚਨਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਦ੍ ਅਥੋਰ੍ਵਸ਼ੀ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜਿਆ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਗਈ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ—
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਤਨ੍ ਮੇਨੇ ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਯਨ੍ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍ ਸਾ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਉਹ ਮੰਨ ਲਿਆ। 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪੁਰੂਰਵ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੀਰੇ ਸ ਰੇਮੇ ਬਹੁਲਾਃ ਸਮਾਃ ਸਰਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਕਈ ਸਾਲ ਰਹਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰਸਵੰਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਸੀ।
ਤਾਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਂ ਨृਪਗृਹਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਸਰਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਨ੍ਯੇषੁ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਰਸਵਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਾ, ਤਾਂ ਸਰਸਵੰਤ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈ ਦਦਾਵ੍ ਅਹਂ ਸ਼ਾਪਂ ਭੂਯਾ ਇਤਿ ਮਹਾਨਦੀ ਮਚ੍ਛਾਪਭੀਤਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਗਾਦ੍ ਦੇਵੀਂ ਚ ਗੌਤਮੀਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਮੁੜ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਬਣ ਜਾ।' ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਈ ਤੇ ਗੌਤਮੀ ਬਣ ਗਈ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਭਵਾਂ ਪੂਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਲੋਕਪਾਵਨੀਮ੍ ਤਾਪਤ੍ਰਯੋਪਸ਼ਮਨੀਮ੍ ਐਹਿਕਾਮੁष੍ਮਿਕਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਕਮੰਡਲ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਂ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਸਾ ਗਤ੍ਵਾ ਗੌਤਮੀਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਚ੍ਛਾਪਮ੍ ਆਦਿਤਃ ਗਙ੍ਗਾਪਿ ਮਾਮ੍ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਿਸ਼ਾਪਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਗੰਗਾ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।'
ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਪਂ ਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮ੍ ਏष ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਵੈ ਪੁਂਸ੍ਕਾਮਾ ਯੋषਿਤੋ ਯਤਃ
'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇਹੀ ਕੁਦਰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।'
ਸ੍ਵਭਾਵਚਪਲਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯੋषਿਤਃ ਸਕਲਾ ਅਪਿ ਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਤੁ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾਮ੍ਬੁਜਾਸਨ
'ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੁਦਰਤਿ ਤੋਂ ਚਲਪਲ ਹਨ। ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ?'
ਵਿਡਮ੍ਬਯਤਿ ਕਂ ਵਾ ਨ ਕਾਮੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ ਤਤੋ ਵਿਸ਼ਾਪਮ੍ ਅਵਦਂ ਦृਸ਼੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
'ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਠੱਗਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਸਰਸਵਤੀ ਦਿੱਖੀ ਵੀ ਹੋਵੇ।'
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛਾਪਾਨ੍ ਨਦੀ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਯਤ੍ਰੈषਾ ਸਂਗਤਾ ਦੇਵੀ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ਼ਾਪਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਦਿੱਖੀ ਤੇ ਕਦੇ ਅਦਿੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦੇਵੀ, ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ ਨृਪਵਰੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਪਸ੍ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਦੇਵਂ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਮ੍
ਉਥੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵ ਗਿਆ, ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸਿਧਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਥਾਵਾਪ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਰੂਰਵਸਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਪੁਰੂਰਵਸਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਸਂਗਮਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਤੁ ਤਤ੍
ਸਰਸਵਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮੇਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਏਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਮੁਨਯੋ ਵਿਦੁਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਆਤਰੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਮੈਧਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਮषਾਤ੍ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮੇਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਵਿਤਰੀ, ਗਾਇਆਤਰੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਮੈਧਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ।
ਏਤਾ ਮਮ ਸੁਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਨਹੇਤਵਃ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਂ ਕਾਂਚਿਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਲੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਰਚੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਮਾਸੀਨ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਗृਹ੍ਯਮਾਣਾ ਮਯਾ ਬਾਲਾ ਸਾ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਲਾਯਿਤਾ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਲਝ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ; ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਪਈ।
ਮृਗੀਭੂਤਾ ਤੁ ਸਾ ਬਾਲਾ ਮृਗੋ ऽਹਮ੍ ਅਭਵਂ ਤਦਾ ਮृਗਵ੍ਯਾਧੋ ऽਭਵਚ੍ ਛਂਭੁਰ੍ ਧਰ੍ਮਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਹਿਰਣ ਬਣ ਗਈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਿਰਣ ਬਣ ਗਿਆ; ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਾ ਮਦ੍ਭੀਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸੁਤਾ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਈਯੁਰ੍ ਮਹਾਨਦੀਮ੍ ਤਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਸਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਪੰਜ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਗਈਆਂ, ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈਆਂ; ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਧਨੁਰ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ਰਮ੍ ਈਸ਼ੋ ऽਪਿ ਮृਗਰੂਪਿਣਮ੍ ਮਾਮ੍ ਉਵਾਚ ਵਧਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮृਗਵ੍ਯਾਧਸ੍ ਤਦਾ ਹਰਃ
ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਹਿਰਣ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ', ਹਰਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣੋ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ऽਹਂ ਪ੍ਰਾਦਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸੁਤਾ ਨਦੀਰੂਪੇਣ ਸਂਗਤਾਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਸਾਵਿਤਰੀ ਆਦਿਕ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਤਾ ਆਗਤਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੋਕਂ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਤਾਃ ਸਂਗਤਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਮੇਰੇ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੰਜ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਥੇ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਬਣੇ।