ਸੁਪਰ੍ਣਾਸਂਗਮਂ ਨਾਮ ਕਾਦ੍ਰਵਾਸਂਗਮਂ ਤਥਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਗਙ੍ਗਾਪੁਲਿਨਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਥੇ ਸੁਪਰਨਾਸੰਗਮ ਤੇ ਕਾਦਰਵਾਸੰਗਮ ਨਾਂਕ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰੌਦ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਮ੍ ਏਵ ਚ ਸੌਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਤਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਕੌਮਾਰਂ ਵਾਰੁਣਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਹੀ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਹਨ: ਰੁੱਦਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਸੌਰ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੌਮਾਰ ਤੇ ਵਾਰੁਣ।
ਅਪ੍ਸਰਾ ਚ ਨਦੀ ਯਤ੍ਰ ਸਂਗਤਾ ਗਙ੍ਗਯਾ ਤਥਾ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਏਵ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਅਪਸਰਾ ਨਦੀ ਵੀ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਹਿਂਸਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ ਦਤ੍ਤਾਰ੍ਧਤਪਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ ਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ: ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ ਵਾਲਖਿਲਯ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਅਰਧ ਤਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਨੇਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦਰ੍ਪਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਤਪਸੋ ऽਰ੍ਧਂ ਤੁ ਦਾਸ੍ਯਾਮਸ੍ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਮੁਨਿਸ੍ ਤੁ ਤਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋੜੇ। ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਅਰਧ ਤਪ ਦੇਵਾਂਗੇ।' ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ।'
ਸੁਪਰ੍ਣਾਯਾਂ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਮ੍ ਆਦਧੇ ਸ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਕਦ੍ਰ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ਨੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਸਰ੍ਪਮਾਤਰਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸੁਪਰਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਦਰੂ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ, ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਤੇ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾਵ੍ ਉਭੇ ਆਹ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਅਪਰਾਧੋ ਨ ਚ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਾਰ੍ਯੋ ਗਮਨਮ੍ ਏਵ ਚ
ਦੋਵੇਂ ਗਰਭਵਤੀ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ, ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਆਖਿਆ: 'ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਜਾਵੋ।'
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਮਨਾਚ੍ ਛਾਪੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਯਯੌ ਪਤ੍ਨ੍ਯੌ ਗਤੇ ਭਰ੍ਤਰਿ ਤੇ ਉਭੇ ਤਦੈਵ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸਤ੍ਤ੍ਰਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਤੀ ਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਯੱਗ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਨ੍ਦਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤੇ ਤੇ ਉਭੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਯਃਸਂਪਤ੍ਤਿਗਰ੍ਵਿਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪਣ ਉੱਤੇ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਉਥੇ ਗਈਆਂ।
ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਾਣੇ ਬਹੁਸ਼ੋ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਵਿਕੁਰ੍ਵਤ੍ਯੌ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਤ੍ਰੇ ਸਮਾਨਿ ਚ ਹਵੀਂषਿ ਚ
ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਰੋਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਯੱਗ ਵਿਚ ਤੇ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਵੀ ਉਲਟ-ਸਿੱਧਾ ਵਰਤਾਅ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਯੋषਿਤਾਂ ਦੁਰ੍ਵਿਲਸਿਤਂ ਕਃ ਸਂਵਰਿਤੁਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੁਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਪਮਾਰ੍ਗਰਤੇ ਉਭੇ
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਲੱਗੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਅਪਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਪਗੇ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਥਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਚੈਵ ਕਦ੍ਰੂਸ਼੍ ਚ ਨਦ੍ਯੌ ਤੇ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਅਪਮਾਰਗ ਬੂਟੀ ਉੱਤੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋਵੋਗੀਆਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸੁਪਰਨਾ ਤੇ ਕਦਰੂ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਨਦੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ऋषਿਭ੍ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਾਸ਼ਯਪ ਘਰ ਆਏ। ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤ੍ਯ੍ ਅਚਿਨ੍ਤਯਤ੍ ऋषਿਭ੍ਯਃ ਕਥਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਨਾਮ ਦੇ ਹਨ.'
ਤ ਊਚੁਃ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤੁ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੁਹਿ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ ਭਾਰ੍ਯੇ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ, ਗੌਤਮੀ ਨਾਂ ਦੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ, ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ; ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਪਤਨੀਆਂ ਆ ਜਾਣਗੀਆਂ.'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਯਾਦ੍ ਏਵ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਗਙ੍ਗਾਮਧ੍ਯੇ ਸਦਾ ਹ੍ਯ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਯਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੱਧਯਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ 'ਤੇ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਪਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਜਿਤਵ੍ਰਤਃ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ੍ਤਵਨੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵ੍ਰਤ-ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ.
ਲੋਕਤ੍ਰਯੈਕਾਧਿਪਤੇਰ੍ ਨ ਯਸ੍ਯ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਵਸ੍ਤੁਨ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਾਨਲੇਸ਼ਃ ਸ ਸਿਦ੍ਧਨਾਥੋ ऽਖਿਲਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤਾ ਸ਼ਿਵਾਯਾ ਭਵਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਥੋੜੀ ਵੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਣ.
ਤਾਪਤ੍ਰਯੋष੍ਣਦ੍ਯੁਤਿਤਾਪਿਤਾਨਾਮ੍ ਇਤਸ੍ ਤਤੋ ਵੈ ਪਰਿਧਾਵਤਾਂ ਚ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਦੁਃਖਵ੍ਯਪਨੋਦਦਕ੍ਸ਼ਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਇधर-ਉਧਰ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ.
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਯੋਗਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿਧੋ ऽਪਿ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਯ ਏਵ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸੋਮਂ ਸੁਖੀ ਸਦਾ ਦਾਨਪਰੋ ਵਰੇਣ੍ਯਃ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਤੇਰੀ ਅਜੋਬੀ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਦਾਨੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੋਮ ਵਾਂਗ, ਹੈਂ.
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ੍ਤੁਤਿਭਿਰ੍ ਦੇਵਃ ਸ੍ਤੁਤੋ ਗੌਰੀਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਦਦਾਚ੍ ਛਂਭੁਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਵਰਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਵਜੋਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਰ ਦਿਤੇ.
ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਂ ਤੁ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯੇ ਉਭੇ ਤੁ ਤੇ ਨਦੀਸ੍ਵਰੂਪੇ ਪਤ੍ਨ੍ਯੌ ਯੇ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਮ੍
ਜੋ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀਆਂ ਨਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਜੋ ਗੰਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀ, 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ.'
ਤਤ੍ਸਂਗਮਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭੂਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਕਂ ਵਪੁਃ ਤੇ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯੌ ਪੁਨਰ੍ ਜਾਤੇ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਦੋਵੇਂ ਮੁੜ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ.
ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਾਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਮਨਾਃ ਆਹ੍ਵਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਗੌਤਮੀਤੀਰਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜੋ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ.
ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਸੀਮੰਤੋਨਯਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ.
ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਥ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਥ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਭਰ੍ਤृਸਮੀਪੋਪਵਿष੍ਟਾ ਕਦ੍ਰੂਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਚੁੱਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਕਦਰੂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੀ.
ਤਤਃ ਕਦ੍ਰੂਰ੍ ऋषੀਨ੍ ਅਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਪ੍ਰਾਹਸਤ੍ ਤੇ ਚ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੁਃ ਯੇਨਾਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਹਸਿਤਾ ਪਾਪੇ ਭਜ੍ਯਤਾਂ ਤੇ ऽਕ੍ਸ਼ਿ ਪਾਪਵਤ੍
ਫਿਰ ਕਦਰੂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ; 'ਤੂੰ, ਪਾਪੀ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਿਆ, ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਪਾਪੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ.'
ਕਾਣਾਭਵਤ੍ ਤਤਃ ਕਦ੍ਰੂਃ ਸਰ੍ਪਮਾਤੇਤਿ ਯੋਚ੍ਯਤੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍
ਫਿਰ ਕਦਰੂ ਇੱਕ-ਅੱਖੀ ਹੋ ਗਈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਰਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ.
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ ਤੇ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ ਗੌਤਮੀ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾ ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਤਿ ਚ ਸੇਵਨਾਤ੍
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਗੌਤਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹੇਗੀ.'