ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸੌ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਧਨਦਸ੍ ਤਥਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੌਤਮੀਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਤਵ੍ਰਤਃ ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਾਮੀ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਸ੍ਯ ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋ ਨ ਪਰੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਵਜ੍ਞਾਯ ਯਦੀਹ ਮੋਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਤੇ ਕੋਪਿ ਸ ਸ਼ੋਚ੍ਯ ਏਵ
'ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੜ-ਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇਥੇ ਕੋਈ ਭਟਕ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ ਕਰਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤਰਸਯੋਗ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਮ੍ ਅष੍ਟਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਸਕਲਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਵਰ੍ਤਤ ਏਵ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਤਥਾਪਿ ਵੇਦੇਤਿ ਬੁਧੋ ਭਵਨ੍ਤਂ ਨ ਜਾਤ੍ਵ੍ ਅਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਿਮਾ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
'ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਦ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਤਨ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।'
ਮਲਪ੍ਰਸੂਤਂ ਯਦ੍ ਅਵੋਚਦ੍ ਅਮ੍ਬਾ ਹਾਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਤੋ ऽਯਂ ਤਵ ਦੇਵ ਸ਼ੂਰਃ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਦ੍ ਯਃ ਸ ਚ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਹੋ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਈਸ਼ਦृष੍ਟੇਃ
'ਮਾਂ ਨੇ ਜੋ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਵਾਹ, ਤੇਰੀ ਈਸ਼ਵਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਖੇਡ!'
ਅਸ਼੍ਰੁਪ੍ਲੁਤਾਙ੍ਗੀ ਗਿਰਿਜਾ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਯੁਕ੍ਤਦਾਂਪਤ੍ਯਮ੍ ਇਤੀਸ਼ਮ੍ ਊਚੇ ਮਨੋਭਵੋ ऽਭੂਨ੍ ਮਦਨੋ ਰਤਿਸ਼੍ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਪੂਰ੍ਵਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ ਸੋਮਾਤ੍
ਗਿਰਿਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕਾਮਦੇਵ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਤੀ ਨੇ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਭਾਗ ਪਾ ਲਿਆ।'
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਸ੍ਤੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ऽਭੂਤ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਹਰ੍षਾਨ੍ ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਨ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੋਇਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਿਹਾ।
ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੇ ਤੁ ਧਨਦੇ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੇ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਵਰਸ੍ਵੇਤਿ ਸ਼ਿਵੇ ਵਾਦਿਨਿ ਹਰ੍षਿਤੇ
ਜਦ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਵਰ ਮੰਗੋ!'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਧਨਪਾਲਤ੍ਵਂ ਵਦਨ੍ਤੀਦਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਇਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦਾ ਪਦ ਮਿਲਣਾ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਯਚ੍ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਿਤੁਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਦਿਤ੍ਵੇਵ ਤਦਾ ਵਾਣੀ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਉਦੀਰਯਤ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਗਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਭੂਤਵਦ੍ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦਾਸ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਦਤ੍ਤਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਦੈਵੀ ਵਾਗ੍ ਅਭਵਚ੍ ਛੁਭਾ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿਲ ਗਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸੁਭਾਵਨ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਭੂਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਪਰਿਭੂਤਦੁਃਖਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਆਪ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਦਿਗੀਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰਵਿਣਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਾਰਦਾਤृਤ੍ਵਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਅਤੇ ਉਪਹਾਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਬਹੁਤ ਧਨ, ਮਾਫੀ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਿਲੇ।
ਤਾਂ ਵਾਚਂ ਧਨਦਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਮ੍ ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਨਾਮੇਤਿ ਧਨਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਤਥੈਵਾਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੈਵੀਂ ਵਾਚਮ੍ ਅਮਨ੍ਯਤ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਚ ਵਰੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੈਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਵਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਧਨਪਾਲਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਯਯੌ ਸ਼ਿਵਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਧਨਦਂ ਵਿਦੁਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਤੇ ਧਨਦਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਸਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਰਵਸ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਜੋ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨੋਪਸ਼ਮਨਂ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਇਹ ਅਗਨਿਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਜਾਤਵੇਦਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ੍ ਤੀਰ ਏਵ ਤੁ
ਉਹ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਨੀ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਸਤ੍ਤ੍ਰਸਦਨੇ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਮਧੁਰ੍ ਦਿਤਿਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦਿਤੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਭਰਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਘਾਨ ऋषਿਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੁ ਚ ਸੁਰੇष੍ਵ੍ ਅਪਿ ਹਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਨੈਵ ਚਾਪੁਰ੍ ਮृਤੇ ਵੈ ਜਾਤਵੇਦਸਿ
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਮਧੁ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਮृਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਿ ਸ ਤ੍ਵ੍ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਵੈ ਜਾਤਵੇਦਸਿ ਕੋਪੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਗਾਙ੍ਗਮ੍ ਅਮ੍ਭਃ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦੋਂ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਗਨੀ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਭਸਿ ਸਮਾਵਿष੍ਟੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੌ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਮਾਨੁषਾਃ ਜੀਵਮ੍ ਉਤ੍ਸਰ੍ਜਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਜੀਵਾ ਯਤੋ ਮਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਜੀਵਨ ਚਿੰਗਾਰੀ ਛੱਡੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ 'ਅਗਨੀ ਜੀਵ' ਕਹਾਏ।
ਯਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਜਲਮ੍ ਆਵਿष੍ਟਸ੍ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਅਗਨੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਨ ਜੀਵਾਮਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ऽਗ੍ਨਿਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਅਗ੍ਨਿਂ ਜਲਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੋਚੁਰ੍ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਸੀਂ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ—ਉਹ ਅਗਨੀ ਦੀ ਖਾਸ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ; ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾੰ ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਦੁੱਖ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵਾਞ੍ ਜੀਵਯ ਹਵ੍ਯੇਨ ਕਵ੍ਯੇਨ ਚ ਪਿਤॄਂਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਨੁषਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਪਾਕੇਨ ਬੀਜਾਨਾਂ ਕ੍ਲੇਦਨੇਨ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਕਰੋ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਞ੍ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਯੋ ਮੇ ਗਤੋ ऽਨੁਜਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਭਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯੇ ਯਾ ਗਤਿਰ੍ ਜਾਤਵੇਦਸਃ
ਅਗਨੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਮਰਥ ਸੀ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਸਾ ਵਾਪਿ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਮ ਸੁਰਾ ਨੋਤ੍ਸਹੇ ਕਾਰ੍ਯਸਾਧਨੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭਵਤਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸਃ
'ਉਹ ਭਾਗ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ।'
ਇਮਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨ ਜਾਨੇ ਮੇ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍ ਇਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੌ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਮੇਰਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਆਪਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਅਥਾਪਿ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯੇ ਸੈਵ ਗਤਿਰ੍ ਮਮ ਦੇਵਾਸ੍ ਤਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਭਾਵੇਨ ਸਰ੍ਵੇਣ ऋषਯਸ੍ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਆਯੁਃ ਕਰ੍ਮਣਿ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੌ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਦੀਯਤੇ ਪ੍ਰਯਾਜਾਨ੍ ਅਨੁਯਾਜਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵਾਂਗੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਹਵਨ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਹਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।