ਤਤਸ਼੍ ਚ ਕੁਪਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ ਛ੍ਵੇਤਗृਹਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਬਹਿਃਸ੍ਥਿਤਾਂਸ੍ ਤਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਦੂਤਾਨ੍ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਨ੍ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕਿਮ੍ ਇਦਂ ਦੂਤਾ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਊਚੁਸ਼੍ ਚ ਦੂਤਕਾਃ
ਫਿਰ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਖੁਦ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਆਪਣੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਦੂਤੋ?' ਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਵਯਂ ਨੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਗਿਰਿਸ਼ਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਾ ਨਾਮ ਭੀਤਯਃ
'ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਵੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਪਾਸ਼ਪਾਣਿਸ੍ ਤਦਾ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ ਨਾਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਾ ਯਮਕਿਂਕਰਾਨ੍
ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਪਾਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ; ਪਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ।
ਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸਮੀਪਤਃ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪਾਸ਼ਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਨੂੰ ਪਾਸ਼ ਫੜਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੰਡਧਾਰੀ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਵੀਕ੍ਸ਼ਸੇ ਮृਤ੍ਯੋ ਦਣ੍ਡਿਨਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਥੇ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੌਤ? ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੌਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਨੇਤੁਮ੍ ਇਹਾਯਾਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵੀਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦਣ੍ਡੀ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਅਥਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਾਯ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਤੋ ਦਣ੍ਡੀ ਚੁਕੋਪ ਹ
ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਚਲਾ ਜਾ', ਤੇ ਮੌਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੰਦਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ। ਫਿਰ ਲਾਠੀ ਵਾਲਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤੇਨ ਦਣ੍ਡੇਨ ਦਣ੍ਡੀ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਅਤਾਡਯਤ੍ ਤਤਃ ਪਾਸ਼ਧਰੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਪਾਤ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਫਿਰ ਫੰਦੇ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤਤਸ੍ ਤੇ ਸਤ੍ਵਰਂ ਦੂਤਾ ਹਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਯਮਾਯ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਵਦਨ੍ ਵਧਂ ਮृਤ੍ਯੋਸ੍ ਤੁ ਦਣ੍ਡਿਨਾ
ਫਿਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਕੁਪਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਮੋ ਮਹਿषਵਾਹਨਃ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਬਹੁਬਲਂ ਯਮਦਣ੍ਡਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਮ, ਯਮ, ਜੋ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਥੀਆਂ, ਯਮ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਮਹਿषਂ ਭੂਤਵੇਤਾਲਾਨ੍ ਆਧਿਵ੍ਯਾਧੀਂਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਅਕ੍ਸ਼ਿਰੋਗਾਨ੍ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰੋਗਾਨ੍ ਕਰ੍ਣਸ਼ੂਲਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸ਼, ਭੂਤ, ਵੇਤਾਲ, ਰੋਗ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰੋਗ, ਪੇਟ ਦੇ ਰੋਗ, ਤੇ ਕੰਨ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ।
ਜ੍ਵਰਂ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਪਾਪਂ ਨਰਕਾਣਿ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਤ੍ਵਰਨ੍ਤਾਮ੍ ਇਤਿ ਤਾਨ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ, ਪਾਪ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿਹਾ, 'ਤੁਰਦੇ ਆਓ!' ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਯਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਏਤੈਰ੍ ਅਨ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਤਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਯਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਾਯੁਧਃ
ਇਹਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਮ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸ਼੍ਵੇਤ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੀ। ਯਮ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੰਦੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਨਾਯਕਂ ਤਥਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਭੂਤਨਾਥਂ ਤੁ ਦਣ੍ਡਿਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਵਹਮ੍
ਵਿਨਾਇਕ, ਸਕੰਦ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਲਾਠੀ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਉਥੇ ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬਿਭੇਦ ਯਮਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤਿਂ ਚਾਪਿ ਨਿਜਘਾਨ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਾਵਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯਾਮ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ऽਪਿ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ ਮਹਦ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਸੇਵਕ ਬਚ ਗਏ, ਉਹ ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ; ਆਦਿਤਯ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਘਟਨਾ ਸੁਣੀ।
ਲੋਕਪਾਲੈਰ੍ ਅਨੁਵृਤੋ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ਉਪਾਗਮਤ੍ ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ ਵਰੁਣਸ੍ ਤਥਾ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ; ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਵ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਵਯਂ ਯਾਤਾ ਯਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਅਸ਼੍ਵਿਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਦਲ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਮृਤ ਆਸ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਸ਼ੋ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਨਦਾ ਨਾਗਾ ਨਾਨਾਭੂਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮਰਾ ਪਿਆ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਸੱਪ, ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਵੀ।
ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਯਮਮ੍ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਤਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਯਮਂ ਦੇਵਾ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾਃ ਸ਼ਂਭੁਮ੍ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ; ਯਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਮਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਗਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਤ੍ਵਂ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੁष੍ਟਹਨ੍ਤृਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਚ ਆਦਿਕਰ੍ਤਰ੍ ਨਮਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨੀਲਕਣ੍ਠ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਿਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਦੇਵਪ੍ਰਿਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਰਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਆਦਿ-ਕਰਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ! ਨੀਲਕੰਠ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ! ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ!
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਭਕ੍ਤਮ੍ ਅਨਾਯੁषਂ ਤੇ ਨੇਤੁਂ ਯਮਾਦਿਃ ਸਕਲੋ ऽਸਮਰ੍ਥਃ ਸਂਤੋषਮ੍ ਆਪ੍ਤਾਃ ਪਰਮਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਤਪ੍ਰਿਯਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਨਾਥ ਸਤ੍ਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਭਗਤ, ਸ਼੍ਵੇਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕ ਗਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ, ਯਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਏ; ਤੇਰੀ ਸਰਵੋਤਮ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਕृਪਾਲੁਂ ਨਾਲਂ ਕृਤਾਨ੍ਤੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਨੁਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਤਾਨ੍ ਏਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵ ਏਵ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਏਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਯਾ ਭਜਨ੍ਤੇ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵੀ ਨਜ਼ਦੀਕ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ਕਿਂ ਨ ਸ੍ਮਰਸਿ ਸ਼ਂਕਰ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾ ਕਃ ਸਮਰ੍ਥੋ ऽਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ—ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ? ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਥਾਂ-ਕਾਇਮ ਕਰ ਸਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਏਵਂ ਤੁ ਸ੍ਤੁਵਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਅਭਵਚ੍ ਛਿਵਃ ਕਿਂ ਦਦਾਮੀਤਿ ਤਾਨ੍ ਆਹ ਇਦਮ੍ ਊਚੁਃ ਸੁਰਾ ਅਪਿ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਵਾਂ?' ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਬਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਅਯਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਲੋਕਪਾਲਕਃ
ਇਹ ਵੈਵਸਵਤ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਯਂ ਵਧਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਪਰਾਧੀ ਨ ਪਾਪਕृਤ੍ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਜਗਦ੍ਧਾਤੁਰ੍ ਨੈਵ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਇਹ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜੀਵਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਮਂ ਸਬਲਵਾਹਨਮ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਸਫਲਾ ਨਾਥ ਮਹਤ੍ਸੁ ਨ ਵृਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ ਜੀਵਨ ਦੇ; ਹੇ ਨਾਥ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਞ੍ ਜੀਵਯੇਯਮ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਯਮਂ ਯਦਿ ਵਚੋ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਅਨੁਮਨ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਯਮ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੇ ਅੱਜ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈਂ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰ੍ਮੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯੋਦਿਤਮ੍ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸਹਿਤਂ ਵਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਆਖੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਸਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ।'