ਅਨੇਨਾਸ੍ ਤੁ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪृਥੁਸ਼੍ ਚਾਨੇਨਸਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਵਿष੍ਟਰਾਸ਼੍ਵਃ ਪृਥੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਰ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਜਾਯਤ
ਅਨੇਨਸ ਤੋਂ ਕਕੁਤਸਥਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅਨੇਨਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਿਥੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਟਰਾਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਆਰਦਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਸ੍ ਤਤ੍ਸੁਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਕੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤੀ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਆਰਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਾਵਸਤ; ਪੰਡਿਤੋ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਾਵਸਤਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਰਾਵਸਤਿ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਃ ਸੁਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸ਼ਰਾਵਸਤ ਦਾ ਵਾਰਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਯਃ ਸ ਧੁਨ੍ਧੁਵਧਾਦ੍ ਰਾਜਾ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਧੁੰਧੂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਧੁੰਧੂਮਾਰਾ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਪਾਈ।
ਧੁਨ੍ਧੋਰ੍ ਵਧਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਯਦ੍ਵਧਾਤ੍ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵੋ ऽਸੌ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਃ
ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਅਸੀਂ ਧੁੰਧੂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕਿ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਨੇ ਉਸ ਮਾਰ ਨਾਲ ਧੁੰਧੂਮਾਰਾ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਨਿष੍ਣਾਤਾ ਬਲਵਨ੍ਤੋ ਦੁਰਾਸਦਾਃ
ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਦੇ ਸੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ, ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਂ ਪਿਤਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍
ਸਭ ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਉੱਦੇ ਸਨ; ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤਸ਼੍ਰੀਸ੍ ਤੁ ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਙ੍ਕੋ ऽਥ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਤਤੰਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਭਵਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਚ੍ ਚ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਨਿਰੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਸ੍ ਤਪਸ਼੍ ਚਰ੍ਤੁਂ ਨਹਿ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤੈਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ; ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪੇ ਵੈ ਸਮੇषੁ ਮਰੁਧਨ੍ਵਸੁ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਵਾਲੁਕਾਪੂਰ੍ਣ ਉਦ੍ਦਾਲਕ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਮਤਲ ਮਰੁਧਨਵਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਦਾਲਕਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ ਅਵਧ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਕਾਯੋ ਮਹਾਬਲਃ ਅਨ੍ਤਰ੍ਭੂਮਿਗਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਲਸ਼ালী ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ, ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ ਸ਼ੇਤੇ ਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਦੂ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ ਯਦਾ ਤਦਾ ਮਹੀ ਤਤ੍ਰ ਚਲਤਿ ਸ੍ਮ ਨਰਾਧਿਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤੇਨ ਰਜ ਉਦ੍ਧੂਯਤੇ ਮਹਤ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਪਥਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਭੂਮਿਕਮ੍ਪਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਂ ਸਾਙ੍ਗਾਰਂ ਸਧੂਮਮ੍ ਅਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ ਤੇਨ ਤਾਤ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸ੍ਵ ਆਸ਼੍ਰਮੇ
ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ, ਅੰਗਾਰਾਂ ਤੇ ਧੂੰਏ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਂ ਮਾਰਯ ਮਹਾਕਾਯਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਨਿਹਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਾਰ ਦੇ। ਅੱਜ ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਯੈਕਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਯੁਗੇ ਨृਪ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਸੁਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਤੇਜਸ਼੍ ਚਾਖ੍ਯਾਪਯਿष੍ਯਸਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਲਸ਼ালী ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸੇਂਗਾ।
ਨਹਿ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ ਤੇਜਸਾਲ੍ਪੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੁਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਚਿਰਂ ਯੁਗਸ਼ਤੈਰ੍ ਅਪਿ
ਧੁੰਦੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਯੁਗ ਲੰਘ ਜਾਣ।
ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਸੁਮਹਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਪਿ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ਸ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਙ੍ਕੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਂ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਧੁਨ੍ਧੁਨਿਬਰ੍ਹਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਉਤਤੰਕ ਨੇ ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ।
ਭਗਵਨ੍ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ऽਹਮ੍ ਅਯਂ ਤੁ ਤਨਯੋ ਮਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਧੁੰਦੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ।
ਸ ਤਂ ਵ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਨਯਂ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰਣੇ ਜਗਾਮ ਪਰ੍ਵਤਾਯੈਵ ਨृਪਤਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤੇਨ ਸਹ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਉਤ੍ਤਙ੍ਕਸਹਿਤੋ ਧੁਨ੍ਧੋਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨਿਬਰ੍ਹਣੇ
ਪਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਆਪਣੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਤਤੰਕ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ੍ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤੇਜਸਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਉਤ੍ਤਙ੍ਕਸ੍ਯ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਵੈ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਤਤੰਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਦਿਵਿ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍ ਏष ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਅਵਧ੍ਯੋ ऽਦ੍ਯ ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਉਹ ਅਜੈਯ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ, ਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ: 'ਅੱਜ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧੁੰਦੂਮਾਰ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ ਚ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸਮਵਾਕਿਰਨ੍ ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣੇਦੁਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਿਰਸੀਆਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੂ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਜਯਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ ਤਨਯੈਃ ਸਹ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਖਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਟੱਲ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਖਨਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਾਲੁਕਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ੍ ਤਦਾ ਧੁਨ੍ਧੁਰ੍ ਆਸਾਦਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਿਸ਼ਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਜਦ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਖੋਦਿਆ, ਤਾਂ ਧੁੰਦੂ, ਜੋ ਉਥੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੋਇਆ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਵੈਦਿਕੋ।
ਮੁਖਜੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਕ੍ਰੋਧਾਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਉਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਵਾਰਿ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਮਹੋਦਧਿਰ੍ ਇਵੋਦਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਗਾਇਆ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਂਗ।
ਸੌਮਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਵਰੋਰ੍ਮਿਕਲਿਲੋ ਮਹਾਨ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਦਗ੍ਧਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਊਨਂ ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ, ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਬਚੇ।