ਤਾਭ੍ਯੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ऽਨੁਮਨ੍ਯ ਚ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਪੂਜ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾਓ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।'
ਏष੍ਯਾਮਿ ਚਾਹਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਗੌਤਮੀਮ੍
'ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਗੌਤਮੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਾਨੁਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸੁਰਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਾਰਤਿਕੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਆਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਮਰਣਂ ਵਾਪਿ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਚ੍ ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਮੁਨੇ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੁਣ ਦਸ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ। ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਆਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਮਹਾਬਲਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੌਵਨੋ ਵਿਭੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੌਵਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਪੁਰੋਧਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਤਮ੍ ਅਪृਚ੍ਛਨ੍ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਭੌਵਨਃ ਸਾਰ੍ਵਭੌਵਨਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ; ਭੌਵਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਹਂ ਹਯਮੇਧੈਸ਼੍ ਚ ਯੁਗਪਦ੍ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ ਮੁਨੇ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ ਗੁਰੁਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕ੍ਵ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਾਨ੍ ਇਤਿ
ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਦਰਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਿੱਥੇ ਕਰਾਂ?'
ਸੋ ऽਵਦਦ੍ ਦੇਵਯਜਨਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਮਹਾਕ੍ਰਤੂਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਬਣਾਓ।'
ਤਤ੍ਰਾਭਵਨ੍ਨ੍ ऋषਿਗਣਾ ਆਰ੍ਤ੍ਵਿਜ੍ਯੇ ਮਖਮਣ੍ਡਲੇ ਯੁਗਪਦ੍ ਦਸ਼ਮੇਧਾਨਿ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਵਿੱਚ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਨਾਯਯੁਸ੍ ਤਾਨਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋ ਨृਪਃ ਵਿਹਾਯ ਦੇਵਯਜਨਂ ਪੁਨਰ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤਾਨ੍ ਕ੍ਰਤੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਉਪਾਕ੍ਰਾਮਤ੍ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨਦੋषਾਸ੍ ਤਮ੍ ਆਯਯੁਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪੂਰ੍ਣਾਂਸ੍ ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਗੁਰੁਮ੍ ਅਭਾषਤ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਆ ਗਏ; ਅਧੂਰੇ ਯਜਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੇਸ਼ਦੋषਾਤ੍ ਕਾਲਦੋषਾਨ੍ ਮਮ ਦੋषਾਤ੍ ਤਵਾਪਿ ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਨਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦਸ਼ਮੇਧਾਨਿ ਵਾਜਿਨਃ
'ਥਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼, ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋਸ਼, ਮੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।'
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਦੁਃਖਿਤੋ ਰਾਜਾ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ ਗੀष੍ਪਤੇਰ੍ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਂਵਰ੍ਤਮ੍ ਊਚਤੁਃ
ਫਿਰ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕਸ਼ਯਪ, ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਸੰਵਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਗਵਨ੍ ਯੁਗਪਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਿ ਮਾਨਦ ਦਸ਼ ਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਵਦ
'ਮਹਾਨ ਜੀ, ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਇਕੱਠੇ ਕਿੱਥੇ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦੱਸੋ, ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।'
ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ऋषਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਭੌਵਨਂ ਤਦਾ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਗੁਰੁਂ ਦੇਸ਼ਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਾਂ ਦੱਸੇਗਾ।'
ਭੌਵਨੋ ऽਪਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਆਗਤ੍ਯ ਮਾਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ ਚ ਗੁਰੁਂ ਦੇਸ਼ਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਭੌਵਨ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਤਤੋ ऽਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਪੁਤ੍ਰ ਭੌਵਨਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਤਥਾ ਗੌਤਮੀਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਦੇਸ਼ਃ ਕ੍ਰਤੁਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਭੌਵਨ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਥਾਂ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਅਯਮ੍ ਏਵ ਗੁਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ ਗੁਰੋਰ੍ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
'ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਿਆਪਕ ਕਸ਼ਯਪ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇਗਾ।'
ਏਕੇਨ ਹਯਮੇਧੇਨ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ ਸੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ਮੇਧਾਨਿ ਵਾਜਿਨਃ
ਉਥੇ ਇਕ ਘੋੜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਜਾਂ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੌਵਨੋ ਰਾਜਾ ਗੌਤਮੀਤੀਰਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਸਹਾਯੇਨ ਹਯਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਭੌਵਨ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਲਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ੇ ਹਯਮੇਧੇ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਾਤੁਮ੍ ਉਦ੍ਯਤਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਵੱਡਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਗ੍ ਉਚ੍ਚੈਰ੍ ਉਵਾਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਥ ਸਦਸ੍ਪਤੀਨ੍
ਫਿਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਉੱਚੀ ਬੋਲ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰੋਧਸੇ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਾਤੁਕਾਮੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨृਪ
'ਪੁਰੋਹਿਤ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।'
ਭੂਮਿਦਾਨਸ੍ਪृਹਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਅਨ੍ਨਂ ਦੇਹਿ ਮਹਾਫਲਮ੍ ਨਾਨ੍ਨਦਾਨਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਕਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ।'
ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ ਤੁ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪੁਲਿਨੇ ਮੁਨੇ ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਹਯਮੇਧੋ ऽਯਂ ਕृਤਃ ਸਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾਪਿ ਦਾਤੁਕਾਮਂ ਤਂ ਮਹੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭੌਵਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਭੌਵਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਜ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮ ਮਾ ਮਾਂ ਦੇਹਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਨਿਮਜ੍ਜੇ ऽਹਂ ਸਲਿਲਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਦੀਯਤਾਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾ ਦੇ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਭੌਵਨੋ ਭੀਤਃ ਕਿਂ ਦੇਯਮ੍ ਇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ ਚੋਵਾਚ ਸਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਭੌਵਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ ਵृਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੌਵਨ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ?' ਫਿਰ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਭੌਵਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।