ਮੁਕ੍ਤਪਾਪਃ ਪੁਨਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਯਾਮ੍ ਅਵਗਾਹਨੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਫੇਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਯਾਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੀਸ਼ਸਂਭੁਵਿ ਪੁਨਰ੍ ਆਪ੍ਲਵਨਾਦ੍ ਏਵ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਮਲੀਮਸਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸੰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਫੇਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਲੀਨ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਰੂਢਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਨ੍ਤਾਸ੍ਯ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਲੁਬ੍ਧਕਃ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਰੂਢੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ ਕਪੋਤਸ਼੍ ਚ ਕਪੋਤੀ ਚ ਤृਤੀਯੋ ਲੁਬ੍ਧਕਸ੍ ਤਥਾ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਦਿਵਮ੍ ਆਕ੍ਰਮਨ੍
ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਕਬੂਤਰ, ਕਬੂਤਰੀ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਾਪੋਤਮ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਪਿਤृਪੂਜਨਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਕਪੋਤ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਪਯਜ੍ਞਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਤਦ੍ ਆਨਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਉਥੇ ਜਪ, ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੌਮਾਰਮ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਯਨ੍ਨਾਮਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ ਏਵ ਕੁਲਵਾਨ੍ ਰੂਪਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ 'ਕੌਮਾਰ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਹਤੇ ਤਾਰਕੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥੇ ਜਾਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀ
ਜਦ ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਈ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾਸੁਖਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਪਸੰਦ ਸੁਖ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਗ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਖੋ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਯਥਾਸੁਖਂ ਬਲਾਦ੍ ਰੇਮੇ ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ऽਪਿ ਰੇਮਿਰੇ
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨ ਚਾਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਭੁਜ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀषੁ ਨਾਰਦ ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਨਾਰਦ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਤੋ ਨਿਵੇਦਯਾਮ੍ ਆਸੁਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪੁਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ ਅਸਕृਦ੍ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ऽਪਿ ਮਾਤ੍ਰਾ ਦੇਵੈਃ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧृਕ੍
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ।
ਨੈਵਾਸਾਵ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀष੍ਵ੍ ਆਸਕ੍ਤਸ੍ ਤੁ षਣ੍ਮੁਖਃ ਅਭਿਸ਼ਾਪਭਯਾਦ੍ ਭੀਤਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪਰ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਛੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ। ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ ਤਥੈਵੇਸ਼ਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ ਚਿਰਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਰਮਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵ੍ ਅਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਤਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀ
ਜਿੱਥੇ ਸਕੰਦ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਪਿ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਆਹੂਯ षਣ੍ਮੁਖਃ ਯਾਵਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਾਤृਰੂਪਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਛੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਮ੍ ਅਪਾਸ੍ਯ ਨਮਸ੍ਯਾਥ ਪੁਨਰ੍ ਅਨ੍ਯਾਮ੍ ਅਥਾਹ੍ਵਯਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਾਤृਰੂਪਂ ਸ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਲਜ੍ਜਾਮ੍ ਉਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ। ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਬਹ੍ਵੀषੁ ਤਦ੍ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਤृਮਯਂ ਜਗਤ੍ ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਿਰਾਗ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਤੁ ਮਾਤृਕृਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍ ਨਿਵਾਰ੍ਯਸ਼੍ ਚੇਦ੍ ਅਹਂ ਭੋਗਾਤ੍ ਕਿਂਤੁ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਸੁਖ-ਵਿਹਾਰ ਛੱਡਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਜੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਾਤृਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਮ ਹਾਸ੍ਯਾਸ੍ਪਦਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਲਜ੍ਜਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਤਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਇਯਂ ਚ ਮਾਤृਰੂਪਾ ਮੇ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍ ਇਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਾਮਧੇਯਂ ਯਨ੍ ਮਮ ਮਾਤृਸਮਂ ਮਤਮ੍
ਇਹ ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੇ। ਹੁਣ ਤੋਂ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਔਰਤ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲੋਕਨਾਥਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਵਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਗੁਰੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਆਚਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸੁਰਪਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਕਿਂ ਦਦਾਮੀਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪਿਤਰਂ ਪੁਨਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਦਵਾਂ?' ਸਕੰਦ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਸੁਰਪਤਿਸ੍ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਹਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਅਲਮ੍ ਏਤੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਕਿਂ ਵਰੈਃ ਸੁਰਪੂਜਿਤ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਇਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਵਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ।
ਅਥਵਾ ਦਾਤੁਕਾਮੋ ऽਸਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ ਯਾਚੇ ऽਹਂ ਨਾਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵ ਤਦ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਃ ਕੇਚਿਦ੍ ਗੁਰੁਦਾਰਾਭਿਗਾਮਿਨਃ ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਲਵਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਧੌਤਪਾਪਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ
ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਣ।
ਆਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤੂਤ੍ਤਮਾਂ ਜਾਤਿਂ ਤਿਰ੍ਯਞ੍ਚੋ ऽਪਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ਕੁਰੂਪੋ ਰੂਪਸਂਪਤ੍ਤਿਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਪਾ ਲੈਣ। ਜਿਹੜੇ ਅਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਣ।
ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਦਤ੍ ਸੁਤੇਰਿਤਮ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਮ੍ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਕਾਰਤਿਕੇਯ' ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਖ੍ਯਾਤਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਤੀਰ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੋਮਪਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ 'ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ' ਦਾ ਤੀਰਥ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।