ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਤ੍ ਪੁਰੂਰਵਸੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਸੁਦਯੁਮਨ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਨਵੇਯੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਰ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ ਯੁਤਃ ਧृਤਵਾਂਸ੍ ਤਾਮ੍ ਇਲੇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ, ਮਨੂ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਲਾ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਸੁਦਯੁਮਨ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਿष੍ਯਨ੍ਤਾਃ ਸ਼ਕਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨਾਭਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅਮ੍ਬਰੀषੋ ऽਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਸਤ੍ਤਮਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਨਾਰੀਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣੇ; ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ष੍ਟਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਰਣਦृਪ੍ਤਂ ਬਭੂਵ ਹ ਕਰੂषਸ੍ਯ ਚ ਕਾਰੂषਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਧਾਰਸ਼ਟਕ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘਮੰਡੀ, ਹੋਏ; ਕਰੂਸ਼ ਤੋਂ ਕਾਰੂਸ਼ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਹੋਏ।
ਨਾਭਾਗਧृष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਤਾਂ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੋਰ੍ ਏਕੋ ऽਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਦਰਜੇ 'ਚ ਆ ਗਏ। ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂ ਦੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੋਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਰਾਜਾ ਦਣ੍ਡਧਰੋ ਯਮਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ ਮਿਥੁਨਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ਆਨਰ੍ਤੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਦੰਡਧਰ ਯਮ ਸੀ। ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਆਨਰਤ ਨਾਮਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਚ ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਹ ਆਨਰ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਰੈਵੋ ਨਾਮ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇਕ ਧੀ ਸੀ, ਸੁਕਨਿਆ, ਜੋ ਚਯਵਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਆਨਰਤ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰੈਵ ਨਾਮਾ ਮਹਾਨ ਤੇਜੀਲਾ ਸੀ।
ਆਨਰ੍ਤਵਿषਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਪੁਰੀ ਚਾਸ੍ਯ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ਰੈਵਸ੍ਯ ਰੈਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਕੁਦ੍ਮੀ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਆਨਰਤ ਦਾ ਰਾਜ ਖੇਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸੀ। ਰੈਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਕੁਦਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍ ਸ ਕਨ੍ਯਾਸਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਨ੍ਤਿਕੇ
ਕਕੁਦਮੀ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਾਂਧਰਵ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਿਆ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਭੂਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਬਹੁਯੁਗਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਆਜਗਾਮ ਸ ਚੈਵਾਥ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਯਾਦਵੈਰ੍ ਵृਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਜੋ ਇਕ ਪਲ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕृਤਾਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਨਾਮ ਬਹੁਦ੍ਵਾਰਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ ਭੋਜਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਰ੍ ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਵਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਉਥੇ, ਦਵਾਰਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਰੈਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਬਲਦੇਵਾਯ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀਮ੍
ਉਥੇ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਰੈਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਖਰਂ ਮੇਰੋਸ੍ ਤਪਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਰੇਮੇ ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰੇਵਤ੍ਯਾ ਸਹਿਤਃ ਸੁਖੀ
ਧੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਆ।
ਕਥਂ ਬਹੁਯੁਗੇ ਕਾਲੇ ਸਮਤੀਤੇ ਮਹਾਮਤੇ ਨ ਜਰਾ ਰੇਵਤੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰੈਵਤਂ ਚ ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਯੁਗਾਂ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਬੁਢਾਪਾ ਰੇਵਤੀ ਤੇ ਰੈਵਤਾ ਕਕੁਦਮੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?
ਮੇਰੁਂ ਗਤਸ੍ਯ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਃ ਸਂਤਤਿਃ ਕਥਮ੍ ਸ੍ਥਿਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਮੇਰੂ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੀ ਰਹੀ? ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਨ ਜਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾ ਵਾ ਨ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ऋਤੁਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਸਦਾਨਘਾਃ ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਤੁ ਰੈਵਤਸ੍ਯ ਗਤਸ੍ਯ ਹ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਥੇ ਬੁਢਾਪਾ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਕੁਦਮੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਰੈਵਤਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ 'ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਹृਤਾ ਪੁਣ੍ਯਜਨੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਾ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਹੜਪ ਲਈ। ਉਸ ਧਰਮਵਾਨ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਭਰਾ ਸੀ।
ਤਦ੍ ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਾਮਦ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਾਃ ਵਿਦ੍ਰੁਤਸ੍ਯ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਜੈਯ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਭਰਾ ਚੌਂਹ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖਰੇ ਗਏ।
ਅਨ੍ਵਵਾਯਸ੍ ਤੁ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤੇषਾਂ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹੀ ਲੋਕ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਸ਼ਰ੍ਵਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਗਹਨਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ ਤੇ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਖੇਤਰ 'ਚ ਵੱਸ ਗਏ।
ਨਾਭਾਗਰਿष੍ਟਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਵੈਸ਼੍ਯੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤਾਂ ਗਤੌ ਕਰੂषਸ੍ਯ ਤੁ ਕਾਰੂषਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਨਾਭਾਗ ਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਰਜੇ 'ਚ ਆ ਗਏ। ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕਰੂਸ਼ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਜੰਗ 'ਚ ਬਹੁਤ ਤਗੜੇ ਸਨ।
ਪृषਧ੍ਰੋ ਹਿਂਸਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰੋਰ੍ ਗਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ ਛੂਦ੍ਰਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਨ੍ਨੋ ਨਵੈਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪ੍ਰਿਸ਼ਧਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਨੌਂ ਹੀ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਮੁਨੇਰ੍ ਵੈ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਵਤਸ੍ ਤੁ ਮਨੋਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸੁਤਃ
ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਛੀਕਣ ਨਾਲ, ਪੰਡਿਤੋ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਤੇषਾਂ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ ਤੁ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾਦ੍ ਅਯੋਧਤਾਮ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਸੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉੱਦੇ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸੋ ऽਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਕੁਨਿਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਸੌ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾਪਥਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਮਹਾਬਲਾਃ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਦਸ਼ਾष੍ਟੌ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਦਿਸ਼ਿ
ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਰਖਵਾਲੇ ਚਾਲੀ-ਅਠ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਸਨ।
ਵਸ਼ਾਤਿਪ੍ਰਮੁਖਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਸ੍ ਤੁ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਵਾਐ ਅष੍ਟਕਾਯਾਮ੍ ਅਥਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਵਸ਼ਾਤੀ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ ਰਖਵਾਲੇ ਸਨ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ; ਪਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਕ ਯਜਨਾ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਮਾਂਸਮ੍ ਆਨਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਮृਗਾਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਚੋਦ੍ਦਿष੍ਟੋ ਅਕृਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ
ਮਹਾਂਬਲੀ, ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਮਾਸ ਲਿਆ ਕੇ ਆ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਕਰਮ ਅਜੇ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਸ਼ਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਾਦੋ ਮृਗਯਾਂ ਗਤਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਣਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪੰਡਿਤੋ, ਖਰਗੋਸ਼ ਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੌ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਾਦਸ੍ ਤੁ ਨृਪੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ਼ਸ਼ਾਦਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡਣ ਤੇ, ਪੰਡਿਤੋ, ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਕੁਤਸਥਾ ਸੀ।