ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਤਃ ਪੁਣ੍ਯਨਦੀ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਣਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਏਵਮ੍ ਏषਾਪਿ ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਕਥਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਚ ਸੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਚ ਪਾਵਨੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇਵਨਦੀ ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਵੀ ਹੈ; ਭਗੀਰਥੀ, ਦਿਵਿਆ ਨਦੀ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਜਟਾਵਾਰਿ ਏਵਂ ਦ੍ਵੈਵਿਧ੍ਯਮ੍ ਆਗਤਮ੍ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਙ੍ਗਾ ਗੌਤਮੀ ਸਾ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਉਤ੍ਤਰੇ ਸਾਪਿ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯ੍ ਅਭਿਧੀਯਤੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ: ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਭਗੀਰਥੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਮਨਸ੍ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਆਧਤ੍ਤੇ ਕਥਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤ੍ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਾਃ ਪृਥਕ੍ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਮਮ ਮਾਨਸਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੀਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਦ ਪृਥਕ੍ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੇਤਿਹਾਸਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗੰਗਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਪृਥਗ੍ ਭਾਵਂ ਫਲਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾਪਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਤ੍ਨਤਃ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਉਕਤੇ ਹੋਏ ਵਾਕ ਜੋ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੋ ਮੁਨੇ
ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਵਾਰਾਹਮ੍ ਅਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤੀਰਥ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਤੀਰਥ ਵਾਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਯਥਾਭਵਤ੍ ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਰਾਭੂਯ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਦਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਯਜਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਰਸਾਤਲਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸੇਨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਯਜ੍ਞੇ ਤਲਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਵਨ੍ ਮਹੀ
ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਿੰਧੁਸੇਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਯਜਨ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਧਰਤੀ ਯਜਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਨਾਯਂ ਲੋਕੋ ऽਸ੍ਤਿ ਨ ਪਰੋ ਯਜ੍ਞੇ ਨष੍ਟ ਇਤੀਤ੍ਵਰਾਃ ਸੁਰਾਸ੍ ਤਮ੍ ਏਵ ਵਿਵਿਸ਼ੂ ਰਸਾਤਲਮ੍ ਅਨੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਨਾਹ ਇਹ ਲੋਕ ਹੈ, ਨਾਹ ਪਰਲੋਕ; ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਵਂਸ੍ ਤੁ ਤਂ ਜੇਤੁਂ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਤੁ ਤਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਯਜ੍ਞਭ੍ਰਂਸ਼ਮ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਾਰਾਹਂ ਵਪੁਰ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਰਸਾਤਲਮ੍ ਆਨਯਿष੍ਯੇ ਮਖਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾਨ੍
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।
ਸ੍ਵਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯੇਤੁ ਵੋ ਮਾਨਸੋ ਜ੍ਵਰਃ ਯੇਨ ਗਙ੍ਗਾ ਤਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਥਾ ਤੇਨੈਵ ਚਕ੍ਰਧृਕ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਜਾਵਣ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਗੰਗਾ ਥੱਲੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ, ਉਸੇ ਰਾਹੀਂ ਚਕਰਧਾਰੀ ਵੀ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਗਾਮ ਤਰਸਾ ਪੁਤ੍ਰ ਭੁਵਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਸਾਤਲਮ੍ ਸ ਵਰਾਹਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਸਾਤਲਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਰਸਾਤਲ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਮੁਖੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਧ੍ਵਰਮ੍ ਵਾਰਾਹਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਖਮ੍ ਆਦਾਯ ਯਜ੍ਞਭੁਕ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਗੀ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ।
ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ ਤਲਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਥਾ ਤੇਨੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍ ਮੁਖੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਯਜ੍ਞਂ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਰਸਾਤਲਾਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਥੱਲੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸੇ ਰਾਹੀਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਸਾਤਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਿਰੌ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਹਰੇਃ ਪਥਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਰਵਣਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਗਿਰੀ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਲਯਚ੍ ਚ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਾਨਿ ਅਸृਗ੍ਲਿਪ੍ਤਾਨਿ ਨਾਰਦ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਭਸਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਣ੍ਡਂ ਵਾਰਾਹਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਨਾਰਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗ, ਜੋ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਏ; ਉਥੇ ਵਾਰਾਹ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮੁਖੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਮਹਾਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਤੋ ਹਰਿਃ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮੁਖਾਦ੍ ਯਜ੍ਞੋ ऽਭ੍ਯਜਾਯਤ
ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਯਜਨ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਸ੍ਰੁਵ ਉਚ੍ਯਤੇ ਵਾਰਾਹਰੂਪਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਏਵਂ ਵੈ ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਚਮਚ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕਾਰਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਾਰਾਹਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਾਰਾਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਪਿ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਸ੍ਮਰਤਿ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਅਹਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ
ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਨਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍ ਕੁਸ਼ੇਨਾਵਰ੍ਤਿਤਂ ਯਤ੍ਰ ਗੌਤਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੌਤਮ ਨੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣੀ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਕੁਸ਼ੇਨਾਵਰ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਆਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਂ ਮੁਨਿਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਲਿਆਇਆ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲਗਙ੍ਗਾ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਿਃਸृਤਾ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਰਃ
ਨੀਲਾ ਗੰਗਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੀਲਾ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਜੋ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਕਪੋਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਅਟੱਲ ਸਮਝੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਕਪੋਤਾ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।