ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨੇਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨਿਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਗਾਨ੍ ਨਗਮ੍ ਕੈਲਾਸਂ ਸ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬਾਲੋ ਬਾਲਕ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਤਪਸੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਉਵਾਚ ਸ ਭਗੀਰਥਃ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਆਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਰ ਤਪ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਬਾਲੋ ऽਹਂ ਬਾਲਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ ਚ ਬਾਲਚਨ੍ਦ੍ਰਧਰ ਪ੍ਰਭੋ ਨਾਹਂ ਕਿਮਪਿ ਜਾਨਾਮਿ ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਵੀ ਬਚਪਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਮਨੋਭਿਃ ਕृਤਿਭਿਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ ਮਮੋਪਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਹਿਤੇ ਰਤਾ ਯੇ ਤੇਭ੍ਯੋ ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ ਚਾਮਰੇਸ਼ ਸੋਮਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਾਦਿਪੂਜ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਯੈਰ੍ ਅਭਿਵਰ੍ਧਿਤਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਨਗੋਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਨਧਰ੍ਮਾ ਤੇषਾਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਾਨਿ ਸ਼ਿਵਃ ਕਰੋਤੁ ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਮੌਲਿਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਾਲਿਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੀ ਕੁਲ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸ਼ਿਵ ਪੂਰੀ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਤੁ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਅਭਵਚ੍ ਛਿਵਃ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਨੋ ਵੈ ਭਗੀਰਥਮ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਯਨ੍ ਨ ਸਾਧ੍ਯਂ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ ਦੇਯਂ ਤਤ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਵਦਸ੍ਵ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਗੀਰਥ ਮਹਾਮਤੇ
ਜੋ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸ, ਭਗੀਰਥ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ।
ਭਗੀਰਥਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੇਸ਼ਂ ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਜਟਾਸ੍ਥਿਤਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਮੇ ਪਾਵਨਾਯ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਮ੍ ਤਾਮ੍ ਏਵ ਦੇਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਪ੍ਤਂ ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਵਿਚ ਵਸਦੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦੇਵੋ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਮਹੇਸ਼ੋ ऽਪਿ ਵਿਹਸ੍ਯਾਥ ਭਗੀਰਥਮ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਾ ਮਯੇਯਂ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਨਸ੍ ਤਾਂ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਨਦੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੁਧਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।
ਤਦ੍ ਦੇਵਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਪੋ ਮਹਤ੍ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕਾਰ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਅਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਾਲੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਬਾਲਵਤ੍ ਗਙ੍ਗਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮ੍ ਆਦਾਯਾਗਾਦ੍ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹਾਲੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸ ਮੁਨਯੇ ਕਪਿਲਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ਯਥੋਦਿਤਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਪਿਲ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਅਥਾਵਰ੍ਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ।
ਦੇਵਿ ਮੇ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ ਤੇ ਵਿਗਤਿਂ ਮਾਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਾਨ੍ ਪਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਕਪਿਲ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਤਾ, ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਨਦੀ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਿਕਾ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਾਵਨਾਯ ਚ
‘ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਪੀਤਸ੍ਯਾਮ੍ਭੋਧੇਃ ਪੂਰਣਾਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਏਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਾਯ ਸੁਰਨਿਮ੍ਨਗਾ
ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭਰਨ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਦਿਵਿਆ ਨਦੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਗੀਰਥੋਦਿਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰਸਾਤਲਤਲੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਾਨ੍ ਨृਪਸੁਤਾਨ੍ ਸਾਗਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵਹਾਇਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਖਾਂ ਲਈ ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਥੱਲੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਨ੍ ਅਥਾਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਖਾਤਪੂਰਮ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍ ਤਤੋ ਮੇਰੁਂ ਸਮਾਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਬਾਲੋ ऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ ਨृਪਃ
ਜੋ ਜਲ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਖਾਲਾ ਬਣਾਈ; ਫਿਰ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਾ ਬੋਲਿਆ।
ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਤ੍ਵਯਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਗਾਦ੍ ਧਿਮਾਲਯਮ੍ ਹਿਮਵਤ੍ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਾਦ੍ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਕਰਮ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆਈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਤਃ ਪੁਣ੍ਯਨਦੀ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਣਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਏਵਮ੍ ਏषਾਪਿ ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਕਥਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਚ ਸੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਚ ਪਾਵਨੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇਵਨਦੀ ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਵੀ ਹੈ; ਭਗੀਰਥੀ, ਦਿਵਿਆ ਨਦੀ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਜਟਾਵਾਰਿ ਏਵਂ ਦ੍ਵੈਵਿਧ੍ਯਮ੍ ਆਗਤਮ੍ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਙ੍ਗਾ ਗੌਤਮੀ ਸਾ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਉਤ੍ਤਰੇ ਸਾਪਿ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯ੍ ਅਭਿਧੀਯਤੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ: ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਭਗੀਰਥੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਮਨਸ੍ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਆਧਤ੍ਤੇ ਕਥਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤ੍ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਾਃ ਪृਥਕ੍ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਮਮ ਮਾਨਸਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੀਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਦ ਪृਥਕ੍ ਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੇਤਿਹਾਸਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗੰਗਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਪृਥਗ੍ ਭਾਵਂ ਫਲਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾਪਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਤ੍ਨਤਃ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਉਕਤੇ ਹੋਏ ਵਾਕ ਜੋ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੋ ਮੁਨੇ
ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਵਾਰਾਹਮ੍ ਅਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤੀਰਥ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਤੀਰਥ ਵਾਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਯਥਾਭਵਤ੍ ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਰਾਭੂਯ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਦਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਯਜਨ ਲੈ ਲਿਆ।