ਭਵਨ੍ਤ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਪੂਤਂ ਮਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਘ੍ਨਰਾਡ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ ਵृਤਃ
ਫਿਰ ਵਿੱਘਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਬੋਲ ਪਏ।
ਨੈਵੇਯਂ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨੈਵ ਜੀਵਤਿ ਤਤ੍ਰ ਕਿਮ੍ ਵਦਾਮੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੁਸਂਦਿਗ੍ਧੇ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਗਤਿਮ੍ ਏਵ ਵਾ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਾ ਮਰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵੱਡੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕੀ ਆਖੀਏ—ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ?
ਕਥਮ੍ ਉਤ੍ਥਾਸ੍ਯਤੀਯਂ ਗੌਰ੍ ਅਥ ਚਾਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ऽਹਮ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਗਾਂ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠੇਗੀ, ਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਮਤੇਨਾਯਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਏਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਵ ਗੌਤਮ
ਸਭ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਹ ਦੱਸੇਗਾ; ਤੇ ਜੋ ਉਹ ਆਖੇ, ਹੇ ਗੌਤਮ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਮਾਣਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਮਾਣੋ ऽਸੌ ਗੌਤਮੇਨ ਬਲੀਯਸਾ ਵਿਘ੍ਨਕृਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਪੁषਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿੱਘਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਮਤੇਨਾਹਂ ਵਦਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਰ੍ਥਵਤ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਗੌਤਮੋ ऽਪਿ ਚ
ਸਭ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਆਖਾਂਗਾ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੌਤਮ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਜਟਾਜੂਟੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ ਕਮਣ੍ਡਲੁਸ੍ਥਿਤਂ ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤੀਤਿ ਹਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਸ਼ਿਵ ਦੀ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿਚੋਂ ਆਇਆ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਆਨਯਸ੍ਵ ਤਰਸਾ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੇਨ ਚ ਤੇਨਾਭਿषਿਞ੍ਚ ਗਾਮ੍ ਏਤਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਭੁਵਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍ ਤਤੋ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਤਵ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਤਪ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ; ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ ਇਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਓ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸਂਸਦਿ ਤਤ੍ਰਾਪਤਤ੍ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਤਤਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ ਨਮ੍ਰੋ ਗੌਤਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਖਿਆ, ਉੱਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ ਤੇ ਜੈਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਧ ਗਈ। ਫਿਰ ਗੌਤਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤਪਸਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਭਵਤਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪੋ ऽਨੁਸਿਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਤਪ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਿਹਰ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਆਪृਚ੍ਛਨ੍ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍ ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਮृਦ੍ਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਨਵਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਰਤ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਸੀ।
ਯਾਤੇषੁ ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਜਯਯਾ ਸਹ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਜੈ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਨ੍ਦੇषੁ ਗਣੇਸ਼ੇ ਚ ਗਤੇ ਤਥਾ ਗੌਤਮੋ ऽਪਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ ਤਪਸਾ ਹਤਕਲ੍ਮषਃ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਧ੍ਯਾਯਂਸ੍ ਤਦਰ੍ਥਂ ਸ ਮੁਨਿਃ ਕਿਮ੍ ਇਦਂ ਮਮ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਧ੍ਯਾਯਞ੍ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਉਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿਆ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਪਣੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਂ ਚ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰੀਣਨਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ।
ਉਮਾਯਾਃ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਚਾਪਿ ਗਙ੍ਗਾਨਯਨਮ੍ ਏਵ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮਯਿ ਨੈਵ ਚ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਉਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ऽਭੂਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਆਰਾਧ੍ਯ ਜਗਤਾਮ੍ ਈਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਝ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ।
ਆਨਯਿष੍ਯੇ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰੀਤਾ ऽਸ੍ਤੁ ਗਿਰਿਜਾ ਮਮ ਸਪਤ੍ਨੀ ਜਗਦਮ੍ਬਾਯਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਜਟਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਿਆ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਗਿਰਿਜਾ, ਮੇਰੀ ਸਹਪਤਨੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਹਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੁਨਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸ ਗੌਤਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਿਰੇਰ੍ ਜਗਾਮ ਕੈਲਾਸਮ੍ ਆਧਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਉਗ੍ਰਧਨ੍ਵਨਾ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਨ੍ਦੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਗੌਤਮ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਗ੍ਰਧਨਵਾਂ ਦੇ ਵਸੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗੌਤਮੋ ਭਗਵਾਨ੍ ऋषਿਃ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਤਪੋ ਵਾਪਿ ਕਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ੍ਤੁਤਿਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ—ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ ਜਾਂ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ?
ਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਤ੍ਸ ਵਾਚਂ ਸਂਯਮ੍ਯ ਗੌਤਮਃ ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕੈਲਾਸੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ
ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕੀ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚੇਦਂ ਤਤੋ ਜਗੌ ਅਪਤਤ੍ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਭੋਗਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਭੋਗਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਚ ਦਾਤੁਂ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅष੍ਟਵਪੂਂषਿ ਧਤ੍ਤੇ ਸੋਮੋ ਜਨਾਨਾਂ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਂ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ
ਭੋਗ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਅੱਠ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਕੀਯੈਰ੍ ਵਿषਯੈਃ ਸੁਖਾਨਿ ਭਰ੍ਤੁਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਸਚਰਾਚਰਂ ਚ ਸਂਪਤ੍ਤਯੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ ਚ ਮਹੀਮਯਂ ਰੂਪਮ੍ ਇਤੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ
ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਖ ਬਣਾਉਣ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ, ਵਧੇਰੇ繁ਤਾ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸृष੍ਟੇਃ ਸ੍ਥਿਤੇਃ ਸਂਹਰਣਾਯ ਭੂਮੇਰ੍ ਆਧਾਰਮ੍ ਆਧਾਤੁਮ੍ ਅਪਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਮ੍ ਭੇਜੇ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਤਨੁਰ੍ ਜਨਾਨਾਂ ਸੁਖਾਯ ਧਰ੍ਮਾਯ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਟਿਕਾਊਤਾ ਲਈ।
ਕਾਲਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਮ੍ ਅਮृਤਸ੍ਰਵਂ ਚ ਜੀਵਸ੍ਥਿਤਿਂ ਸृष੍ਟਿਮ੍ ਅਥੋ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸੁਖਮ੍ ਉਨ੍ਨਤਿਂ ਚ ਚਕ੍ਰੇ ऽਰ੍ਕਚਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਮਯਂ ਸ਼ਰੀਰਮ੍
ਕਾਲ ਦੀ ਵਯਵਸਥਾ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਧਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਨਾਸ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਮੌਜ, ਸੁਖ ਤੇ ਵਾਧਾ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਤਿਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮ੍ ਅਥਾਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਜੀਵਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਂ ਮੁਦਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਮ੍ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕृਤਂ ਵਾਯੁਰ੍ ਇਤੀਸ਼ਰੂਪਂ ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਨੂਨਂ ਭਗਵਨ੍ ਭਵਨ੍ਤਮ੍
ਵਾਧਾ, ਚਲਣ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਕਸ਼ਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਯਵਸਥਾ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਮੌਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਵਾਯੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ; ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਭੇਦੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਨੈਵ ਕृਤਿਰ੍ ਨ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਤ੍ਮੀਯਮ੍ ਅਨ੍ਯਨ੍ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੌ ਨ ਚ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤੀ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਇਦਂ ਵ੍ਯੋਮਵਪੁਸ੍ ਤਵੇਸ਼
ਭਿੰਨਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਕੋਈ ਕਰਤ, ਨਾ ਧਰਮ, ਨਾ ਆਪਣਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ, ਨਾ ਭੋਗ-ਮੁਕਤੀ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪਯਿਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯ ऋਕ੍ਸਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਜੁਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਖਾਃ ਲੋਕੇ ਚ ਗਾਥਾਃ ਸ੍ਮृਤਯਃ ਪੁਰਾਣਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍ਮਕਤਾਮ੍ ਉਪੈਤਿ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਕ, ਸਾਮ, ਯਜੁਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਪੁਰਾਣ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।