ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਹृਤਂ ਤੇਨ ਬਲੀਯਸਾ ਤਤਸ੍ ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਕੂਮਤ ਖੋਹ ਲਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨਂ ਦੇਵਂ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਅਨਨ੍ਯਗਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁਧ-ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਇਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਤ੍ਰਯੀਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ — ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਲੋਕਸ੍ਰष੍ਟਾਸੁਰਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਨਾਂ ਕਾਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਣਹਾਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ।
ਤ੍ਰਾਤਾ ਨ ਕੋਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ऽਪਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪਦ੍ਗਤਾਨਾਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਵਾਰਿਜਪਤ੍ਤ੍ਰਨੇਤ੍ਰ ਤਾਪਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਭ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਕਮਲ-ਨੈਣ; ਤਿੰਨ ਤਕਲੀਫਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਾ ਚ ਮਾਤਾ ਜਗਤੋ ऽਖਿਲਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸੇਵਾਸੁਲਭੋ ऽਸਿ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਾਹੀਸ਼ ਮਹਾਭਯੇਭ੍ਯੋ ਸ਼੍ਮਦਾਰ੍ਤਿਹਨ੍ਤਾ ਵਦ ਕਸ੍ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹੋ; ਦਇਆ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਸਾਡੀ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਆਦਿਕਰ੍ਤਾ ਵਰਾਹਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਃ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਇਤ੍ਯਾਦਿਰੂਪਭੇਦੈਰ੍ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ ਭਯ ਆਗਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ-ਕਰਤਾ, ਵਰਾਹ, ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮ ਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਖਤਰੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਹृਤਸ੍ਵਾਮ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਹृਤਦਾਰਾਨ੍ ਗਤਾਪਦਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ ਦੇਵ ਅਨਨ੍ਯਸ਼ਰਣਾਨ੍ ਹਰੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋਹ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਲੈ ਲਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਗਏ — ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਞ੍ ਸ਼ੇषਸ਼ਾਯੀ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ ਚ ਭਯਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਗਤਜ੍ਵਰਾਃ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ ਤਂ ਤਾਰਕਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਸੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਕਿਸ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ?' ਇਸ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰਕ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਰਕਾਦ੍ ਭਯਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਭੀषਣਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ਨ ਯੁਦ੍ਧੈਸ੍ ਤਪਸਾ ਸ਼ਾਪੈਰ੍ ਹਨ੍ਤੁਂ ਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਯਮ੍
ਤਾਰਕ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਾ ਲੜਾਈ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਵਾਗ੍ਦਸ਼ਾਹਾਦ੍ ਯੋ ਬਾਲਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਵ ਨ ਚਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨੀਤਿਰ੍ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਉਹ ਤਾਰਕ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਾ ਲੱਭੋ।
ਪੁਨਰ੍ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਹਂ ਬਲੋਤ੍ਕਟਃ ਸੁਰਾਃ ਨ ਮਤ੍ਤੋ ਮਦਪਤ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਨ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਧੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਨਾ ਮੇਰੇ ਤੋਂ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਈਸ਼੍ਵਰਾਦ੍ ਯਦਿ ਜਾਯੇਤ ਅਪਤ੍ਯਂ ਬਹੁਸ਼ਕ੍ਤਿਕਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਧਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਾਰਕੋ ਲੋਕਦਾਰੁਣਃ
ਜੇ ਈਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਤਾਰਕ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਤਿਤੁਮ੍ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯਤ੍ਨਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਭਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲੀਏ, ਪਤਨੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੀਏ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤੇ ਚ ਨਗੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਮੇਨਾਂ ਚ ਹਿਮਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉੱਚਾ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮੇਨਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਦਮ੍ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਤੁਹਿਨਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਲੋਕਮਾਤਾ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਗਿਰੌ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਧृਤਿਰ੍ ਮੇਧਾ ਲਜ੍ਜਾ ਪੁष੍ਟਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ, ਹੌਸਲਾ, ਸਮਝ, ਲੱਜਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—
ਏਵਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੇਕਧਾ ਲੋਕੇ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਪਾਵਨੀ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯੁਵਯੋਰ੍ ਗਰ੍ਭਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗੀ।
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਭਵਤਾਂ ਚਾਪਿ ਪਾਲਨੀ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਹਿਮਵਾਨ੍ ਅਪਿ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ ਮੇਨਾ ਚਾਪਿ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵਚੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੇਨਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਗੌਰੀ ਹਿਮਵਤੋ ਗृਹੇ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨਿष੍ਠਾ ਤਨ੍ਮਨੋਗਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੌਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਜਨਮ ਲੈੀ; ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਮਨ ਲਾਇਆ।
ਤਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸੁਰਗਣਾ ਈਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਤਪ ਆਵਿਸ਼ ਤਥਾ ਹਿਮਵਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਗੌਰੀ ਤੇਪੇ ਤਪੋ ਮਹਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ خاطر ਤਪ ਕਰ'; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਈਸ਼ੋ ਧ੍ਯਾਯਤਿ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਾ ਤਥਾਨ੍ਯਦ੍ ਵਾ ਨ ਜਾਨੀਮਃ ਕਥਂ ਭਵਃ
ਉਹ ਫਿਰ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ: 'ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਭਵ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।'
ਮੇਨਕਾਯਾਃ ਸੁਤਾਯਾਂ ਤੁ ਚਿਤ੍ਤਂ ਦਧ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਤਤ੍ਰ ਨੀਤਿਰ੍ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਉਦਾਰਧੀਃ
ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਮਨ ਮੇਨਾ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਵੋਗੇ। ਫਿਰ, ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਮਦਨੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਃ ਪੁष੍ਪਚਾਪਧृਕ੍ ਸ ਵਿਧ੍ਯਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਬਾਣੈਃ ਪੁष੍ਪਮਯੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਇਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਦਨ, ਕੰਦਰਪ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧੇ।
ਤੇਨ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ऽਪਿ ਈਸ਼ਾਯਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮ੍ ਆਦਧੇਤ੍ ਪਰਿਣੇष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਸੌ ਨੂਨਂ ਤਦਾ ਤਾਂ ਗਿਰਿਜਾਂ ਹਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਈਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਲਾ ਲਵੇਗਾ; ਫਿਰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਰਾ ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ।
ਜਯਿਨਃ ਪਞ੍ਚਬਾਣਸ੍ਯ ਨ ਬਾਣਾਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕੁਣ੍ਠਿਤਾਃ ਤਥੋਢਾਯਾਂ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਤੀਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਮੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਜਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾਰਕਂ ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਵਸਨ੍ਤਂ ਚ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੋਭਿष੍ਠਂ ਕੁਸੁਮਾਕਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਮਦਦ ਲਈ, ਫੁੱਲਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਵਸੰਤ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ।
ਆਹ੍ਲਾਦਨਂ ਚ ਮਨਸਾ ਕਾਮਾਯੈਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਥ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਾਮ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾ ਮਦਨਂ ਕੁਸੁਮਾਕਰਮ੍ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ਅਰਿਂਦਮਾਃ
‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਮਦਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।