ਦੈਵੇष੍ਵ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇषੁ ਤਪਸ੍ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਰ੍षਯਃ ਦੈਵਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਤਪਸ ਆਰ੍षਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਚ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਦੈਵੀ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਰਿਸੀਆਂ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਿਸੀਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਤੀਰਥ ਵੀ ਦੈਵੀ ਹੋ ਗਏ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਮੁਕ੍ਤ੍ਯੈ ਪੂਜਾਯੈ ਭੂਤਯੇ ऽਥਵਾ ਆਤ੍ਮਨਃ ਫਲਭੂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਸ਼ਸੋ ऽਵਾਪ੍ਤਯੇ ਪੁਨਃ
ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਲਈ, ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਾਂ ਫਲ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ—
ਮਾਨੁषੈਃ ਕਾਰਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮਾਨੁषਾਣੀਤਿ ਨਾਰਦ ਏਵਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੋ ਭੇਦਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਤੀਰਥ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਰਦ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਚਾਰ ਭਿੰਨਤਾ ਹੈ।
ਭੇਦਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ ਜਾਨਾਤਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਨਾਰਦ ਬਹਵਃ ਪਣ੍ਡਿਤਂਮਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸੁਕृਤੀ ਕੋ ऽਪਿ ਜਾਨਾਤਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਨਿਜੈਰ੍ ਗੁਣੈਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਭਿੰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਨਾਰਦ, ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੱਚਾ ਭਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣ ਜਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਭੇਦਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਯਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਅਤੇ ਭਿੰਨਤਾ ਸੁਣਾਂ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕृਤਯੁਗਾਦੌ ਤੁ ਉਪਾਯੋ ऽਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਂ ਵਿਨਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨਾਭੀष੍ਟਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਘੱਟ ਜਤਨ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦृਸ਼ੋ ਧਾਤਰ੍ ਵਕ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਤਾਥਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਨਾਭਿਕਮਲੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਂਜਾਤੋ ऽਖਿਲਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਧਾਤਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਵਕਤਾ, ਨਾ ਗਿਆਤਾ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਰਥੀ ਤੁਙ੍ਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਵੇਣਿਕਾ ਤਾਪੀ ਪਯੋਉष੍ਣੀ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਵੇਣਿਕਾ, ਤਾਪੀ ਅਤੇ ਪਯੋਊਸ਼ਣੀ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤੁ ਯਮੁਨਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਚ ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚ ਹਿਮਵਤ੍ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਭਾਗੀਰਥੀ, ਨਰਮਦਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਅਤੇ ਵਿਤਸਤ, ਇਹ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਏਤਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਉਦਾਹृਤਾਃ ਗਯਃ ਕੋਲ੍ਲਾਸੁਰੋ ਵृਤ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਧਕਸ੍ ਤਥਾ
ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਦੈਵੀ ਤੀਰਥ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਗਯਾ, ਕੋਲਾਸੁਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਵੀ।
ਹਯਮੂਰ੍ਧਾ ਚ ਲਵਣੋ ਨਮੁਚਿਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਕਸ੍ ਤਥਾ ਯਮਃ ਪਾਤਾਲਕੇਤੁਸ਼੍ ਚ ਮਯਃ ਪੁष੍ਕਰ ਏਵ ਚ
ਹਯਮੂਰਧਾ, ਲਵਣ, ਨਮੁਚਿ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਕ, ਯਮ, ਪਾਤਾਲਕੇਤੁ, ਮਯਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ —
ਏਤੈਰ੍ ਆਵृਤਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਆਸੁਰਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਭਾਸੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ऽਗਸ੍ਤਿਰ੍ ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਤਥਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸੁਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦ, ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਪ੍ਰਭਾਸ, ਭਾਰਗਵ, ਅਗਸਤ, ਤੇ ਨਰ-ਨਾਰਾਯਣ ਵੀ —
ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਗੋਤਮਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਮਨੁਃ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮੁਨਿਜੁष੍ਟਾਨਿ ऋषਿਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਵਸਿਸ਼ਠ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੋਤਮ, ਕਸ਼ਯਪ, ਮਨੁ — ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਨਾਰਦ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਅਮ੍ਬਰੀषੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਮਨੁਰ੍ ਏਵ ਚ ਕੁਰੁਃ ਕਨਖਲਸ਼੍ ਚੈਵ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਃ ਸਗਰਸ੍ ਤਥਾ
ਅੰਬਰੀਸ਼, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ, ਮਾਂਧਾਤਾ, ਮਨੁ, ਕੁਰੂ, ਕਨਖਲ, ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸਗਰ ਵੀ —
ਅਸ਼੍ਵਯੂਪੋ ਨਾਚਿਕੇਤਾ ਵृषਾਕਪਿਰ੍ ਅਰਿਂਦਮਃ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮਾਨੁषੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਅਸ਼ਵਯੂਪ, ਨਚਿਕੇਤਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ, ਅਰਿੰਦਮ — ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਵਿਦਵਾਨ, ਚੰਗੇ ਤੀਰਥ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਯਸ਼ਸਃ ਫਲਭੂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨੀਹ ਨਾਰਦ ਸ੍ਵਤੋਉਦ੍ਭੂਤਾਨਿ ਦੈਵਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਾਪਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਆਹੁਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਭੇਦੋ ਮਯੋਦਿਤਃ
ਯਸ਼, ਫਲ ਤੇ ਵਧਾਈ ਲਈ ਇਹ ਇੱਥੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਨਾਰਦ; ਤੇ ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਪ ਹੀ ਉਪਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਖਰੀਅਤ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਦੈਵਤ੍ਯਂ ਤੁ ਯਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਭੇਦਂ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਮੇ
ਜੋ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਤਾਵਦ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਵਤ੍ ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਭੂਮਯਃ ਤਾਵਦ੍ ਯਜ੍ਞਾਦਯੋ ਯਾਵਤ੍ ਤ੍ਰਿਦੈਵਤ੍ਯਂ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤਕ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਗਙ੍ਗੇਯਂ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ ਤ੍ਰਿਦੈਵਤ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮ੍ ਅਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਗੰਗਾ ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਇਹ ਤਿੰਨ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ — ਇਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣੋ।
ਵਰ੍षਾਣਾਮ੍ ਅਯੁਤਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯ ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ ਤਾਰਕੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਆਸੀਨ੍ ਮਦ੍ਵਰਾਦ੍ ਅਤਿਗਰ੍ਵਿਤਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਆਇਆ, ਤਾਰਕਾ ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਹृਤਂ ਤੇਨ ਬਲੀਯਸਾ ਤਤਸ੍ ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਕੂਮਤ ਖੋਹ ਲਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨਂ ਦੇਵਂ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਅਨਨ੍ਯਗਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁਧ-ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਇਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਤ੍ਰਯੀਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ — ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਲੋਕਸ੍ਰष੍ਟਾਸੁਰਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਨਾਂ ਕਾਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਣਹਾਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ।
ਤ੍ਰਾਤਾ ਨ ਕੋਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ऽਪਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਵਿਪਦ੍ਗਤਾਨਾਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਵਾਰਿਜਪਤ੍ਤ੍ਰਨੇਤ੍ਰ ਤਾਪਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਭ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਕਮਲ-ਨੈਣ; ਤਿੰਨ ਤਕਲੀਫਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਾ ਚ ਮਾਤਾ ਜਗਤੋ ऽਖਿਲਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸੇਵਾਸੁਲਭੋ ऽਸਿ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਾਹੀਸ਼ ਮਹਾਭਯੇਭ੍ਯੋ ਸ਼੍ਮਦਾਰ੍ਤਿਹਨ੍ਤਾ ਵਦ ਕਸ੍ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹੋ; ਦਇਆ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਸਾਡੀ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਆਦਿਕਰ੍ਤਾ ਵਰਾਹਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਃ ਕੂਰ੍ਮਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਇਤ੍ਯਾਦਿਰੂਪਭੇਦੈਰ੍ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ ਭਯ ਆਗਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ-ਕਰਤਾ, ਵਰਾਹ, ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮ ਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਖਤਰੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਹृਤਸ੍ਵਾਮ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਹृਤਦਾਰਾਨ੍ ਗਤਾਪਦਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸੇ ਦੇਵ ਅਨਨ੍ਯਸ਼ਰਣਾਨ੍ ਹਰੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋਹ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਲੈ ਲਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਗਏ — ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਞ੍ ਸ਼ੇषਸ਼ਾਯੀ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ ਚ ਭਯਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਗਤਜ੍ਵਰਾਃ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ ਤਂ ਤਾਰਕਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਸੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਕਿਸ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ?' ਇਸ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰਕ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਰਕਾਦ੍ ਭਯਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਭੀषਣਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ਨ ਯੁਦ੍ਧੈਸ੍ ਤਪਸਾ ਸ਼ਾਪੈਰ੍ ਹਨ੍ਤੁਂ ਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਯਮ੍
ਤਾਰਕ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਾ ਲੜਾਈ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।