ਸੁਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ ਗੀਤਮਾਧੁਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੇ ਚ ਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਦਿਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਰੋਗੋ ਨੋ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ ਨ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਹਿਮਾਤਪੌ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ ਪਿਪਾਸਾ ਨ ਜਰਾ ਨ ਵੈਰੂਪ੍ਯਂ ਨ ਚਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਠੰਢ ਤੇ ਨਾ ਗਰਮੀ। ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਪਿਆਸ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਬਦਸੂਰਤੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਜਨਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਤ੍ ਪਰਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਕਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਵਾਸ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਵਿषਯਾਤ੍ਮਕਾਃ ਨ ਕृਤਘ੍ਨਾ ਨ ਪਿਸ਼ੁਨਾ ਨੋ ਸ੍ਤੇਨਾ ਨਾਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਨਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਨਾ ਚੁਗਲਖੋਰ, ਨਾ ਚੋਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਜਾਂਦੇ।
ਯੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਹੀ ਦੁਲਭ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਯੇ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਕਲੇਵਰਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਨੁਜਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮृਤਾ ਯੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਟਸਾਗਰਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਟ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਃ ਸਨਾਤਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਪਰਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਓ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਦਾ ਆਨੰਦਦਾਇਕ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਨਰੋ ਦੇਹਂ ਯਾਤਿ ਸਾਲੋਕ੍ਯਤਾਂ ਹਰੇਃ
ਉਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਦੇਹਸਂਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ ਨਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗੋ ऽਯਂ ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਸ੍ ਤ੍ਵਯੋਦਿਤਃ ਨਰਾਣਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਯ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਾਹ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ—ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਰਮ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਨੋ ਮਹਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਗਪੁष੍ਕਰਾਦੀਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਆਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਤੇ ਧਾਮ—
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਨ ਤਥਾ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਤਨੇ ਤੀਰਥ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਇਤਨੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿੰਨੀ ਹੋਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਜ੍ਞਾਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ ਤਵੇਦਾਨੀਂ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨਸਾ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਯੇਨ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਸਮਂ ਨੂਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਹੀਤਲੇ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਸਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਸਚ ਸਚ, ਮਾਹਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ।
ਸਨ੍ਤਿ ਯਾਨਿ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਆਯਤਨਾਨਿ ਚ ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਉਹ 'ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰੁਸ਼' ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਃ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤ੍ਵੇ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਥਾ ਸੋਮਃ ਸਰਸਾਂ ਸਾਗਰੋ ਯਥਾ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਸੂਨਾਂ ਪਾਵਕੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਯਥਾ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਵਕ ਤੇ ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ ਵੈਨਤੇਯਸ਼੍ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਨਤੇਯ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਰਿਣਾਂ ਯਥਾ ਮੇਰੁਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਹਿਮਾਲਯਃ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚੋਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਦਾਨਾਂ ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਿਤਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਯਥਾ ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਹਨਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।