ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਸਤਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮੇਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ ਹੀ ਕੀਰਤੀ, ਗਿਆਨ, ਬੁੱਧੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਮਝ, ਸੋਚ, ਧੀਰਜ, ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚੈਵ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਙ੍ਗਲਾ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ ਪ੍ਰਭਾ ਮਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਕਾਨ੍ਤਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਥੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਮੰਗਲਾ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਪ੍ਰਭਾ, ਸੋਚ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ ਸੌਦਾਮਿਨੀ ਤਥਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਯਾ ਤਥਾਨ੍ਯਾਮਰਯੋषਿਤਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਰਧਾ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ, ਬਿਜਲੀ, ਸੌਦਾਮਿਨੀ, ਨੀਂਦ, ਰਾਤ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਹੋਰ ਅਮਰ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਾ ਭਵਨੇ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਅਥ ਕਿਂ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਾਚੀ ਮੇਨਕਾ ਰਮ੍ਭਾ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਚੈਵ ਨਿਮ੍ਲੋਚਾ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਵਾਮਨਾ ਪਰਾ
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਨਿਮਲੋਚਾ ਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਉਥੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਚ ਸੁਭਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਵਿਪੁਲਾਨਨਾ ਭਦ੍ਰਾਙ੍ਗੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਚ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚਾ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਮੰਦੋਦਰੀ, ਸੁਭਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਵੱਡੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਭਦਰਾਂਗੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਸਭ ਮਨਮੋਹਣੀ ਨਾਰੀਆਂ ਉਥੇ ਹਨ।
ਮੁਨਿਸਂਮੋਹਿਨੀ ਰਾਮਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਧ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਨੀਲਕੇਸ਼ਾ ਚ ਤਥਾ ਮਨ੍ਮਥਦੀਪਿਨੀ
ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਰਾਮਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਧਿਆ ਸੁਭ ਅਨਨ, ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਨੀਲਕੇਸ਼ਾ ਤੇ ਮਨਮਥ ਦੀਪਿਨੀ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਅਲਮ੍ਬੁषਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਮੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾ ਕ੍ਰਤੁਸ੍ਥਲਾ ਵਰਾਙ੍ਗੀ ਚ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਪਰਾ
ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਮੁੰਜਿਕਸਥਲਾ, ਕਰਤੁਸਥਲਾ, ਵਧੀਆ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਪਰਾਵਤੀ ਮਹਾਰੂਪਾ ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਹਂਸਲੀਲਾਨੁਗਾਮਿਨ੍ਯੋ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਗਾਮਿਨੀ
ਪਰਾਵਤੀ ਮਹਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖਾ ਸੁਭ ਅਨਨ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤੁਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਬਿਮ੍ਬੌष੍ਠੀ ਨਵਗਰ੍ਭਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸੁਰਯੋषਿਤਃ ਏਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾ ਅਪ੍ਸਰਸੋ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਬਿੰਬਉਸ਼ਠੀ, ਨਵਗਰਭਾ ਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਰ ਨਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸੁਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ ਗੀਤਮਾਧੁਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੇ ਚ ਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਦਿਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਰੋਗੋ ਨੋ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ ਨ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਹਿਮਾਤਪੌ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ ਪਿਪਾਸਾ ਨ ਜਰਾ ਨ ਵੈਰੂਪ੍ਯਂ ਨ ਚਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਠੰਢ ਤੇ ਨਾ ਗਰਮੀ। ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਪਿਆਸ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਬਦਸੂਰਤੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਜਨਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਤ੍ ਪਰਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਕਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਵਾਸ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਵਿषਯਾਤ੍ਮਕਾਃ ਨ ਕृਤਘ੍ਨਾ ਨ ਪਿਸ਼ੁਨਾ ਨੋ ਸ੍ਤੇਨਾ ਨਾਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਨਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਨਾ ਚੁਗਲਖੋਰ, ਨਾ ਚੋਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਜਾਂਦੇ।
ਯੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਹੀ ਦੁਲਭ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਯੇ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਕਲੇਵਰਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਨੁਜਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮृਤਾ ਯੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਟਸਾਗਰਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਟ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਃ ਸਨਾਤਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਪਰਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਓ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਦਾ ਆਨੰਦਦਾਇਕ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਨਰੋ ਦੇਹਂ ਯਾਤਿ ਸਾਲੋਕ੍ਯਤਾਂ ਹਰੇਃ
ਉਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਦੇਹਸਂਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ ਨਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗੋ ऽਯਂ ਦੇਹਤ੍ਯਾਗਸ੍ ਤ੍ਵਯੋਦਿਤਃ ਨਰਾਣਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਯ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਾਹ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ—ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਰਮ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਨੋ ਮਹਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਗਪੁष੍ਕਰਾਦੀਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਆਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਤੇ ਧਾਮ—
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਨ ਤਥਾ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਤਨੇ ਤੀਰਥ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਇਤਨੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿੰਨੀ ਹੋਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਜ੍ਞਾਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ ਤਵੇਦਾਨੀਂ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨਸਾ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ।