ਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਰਜਤਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਹਾਰਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਨਿਭਮ੍ ਆਦਾਯ ਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਵ੍ਯਹਸ੍ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਆਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਾਰ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਬੇ, ਚੰਦ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਕਲਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਜਾਯਤੇ ਜਗਤ੍ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯੇਤਿ ਸਹਸ੍ਰਾਵਰ੍ਤਭੂषਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਂਚਜਨ्य ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕृਤਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਰੌਦ੍ਰਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਜ੍ਵਲਦ੍ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਕਾਰਾਂ ਦੁਃਸਹਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ ਅਪਿ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੀਖੀ ਹੈ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਗਦਾਂ ਚਾਸੌ ਧृਤਵਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ ਵਾਮੇ ਵਿਸ੍ਫੁਰਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਕੁਲੈਰ੍ ਵਰੈਃ ਯੋ ऽਸੌ ਸਂਹਰਤੇ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਗੁਰੁਰ੍ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਦੇਵੈਰ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਮੂਰ੍ਧਾ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਙ੍ਗਃ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਸਨਗਤੋ ਦੇਵਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਸਂਕਾਸ਼ੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਪਰੀਤਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ ਨਾਗੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸਚਾਰਣੈਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਨਾਗ, ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੁਪਰ੍ਣੈਰ੍ ਦਾਨਵੈਰ੍ ਦੈਤ੍ਯੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ ਗੁਹ੍ਯਕਿਂਨਰੈਃ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਸੁਪਰਨ, ਦਾਨਵ, ਦੈਤ, ਰਾਖਸ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਸਤਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮੇਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ ਹੀ ਕੀਰਤੀ, ਗਿਆਨ, ਬੁੱਧੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਮਝ, ਸੋਚ, ਧੀਰਜ, ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚੈਵ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮਙ੍ਗਲਾ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ ਪ੍ਰਭਾ ਮਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਕਾਨ੍ਤਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਥੇ ਗਾਇਤਰੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਮੰਗਲਾ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਪ੍ਰਭਾ, ਸੋਚ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ ਸੌਦਾਮਿਨੀ ਤਥਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਯਾ ਤਥਾਨ੍ਯਾਮਰਯੋषਿਤਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਰਧਾ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ, ਬਿਜਲੀ, ਸੌਦਾਮਿਨੀ, ਨੀਂਦ, ਰਾਤ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਹੋਰ ਅਮਰ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਾ ਭਵਨੇ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਅਥ ਕਿਂ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਾਚੀ ਮੇਨਕਾ ਰਮ੍ਭਾ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਚੈਵ ਨਿਮ੍ਲੋਚਾ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਵਾਮਨਾ ਪਰਾ
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਨਿਮਲੋਚਾ ਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਉਥੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਚ ਸੁਭਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਵਿਪੁਲਾਨਨਾ ਭਦ੍ਰਾਙ੍ਗੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਚ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚਾ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਮੰਦੋਦਰੀ, ਸੁਭਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਵੱਡੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਭਦਰਾਂਗੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਸਭ ਮਨਮੋਹਣੀ ਨਾਰੀਆਂ ਉਥੇ ਹਨ।
ਮੁਨਿਸਂਮੋਹਿਨੀ ਰਾਮਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਧ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਨੀਲਕੇਸ਼ਾ ਚ ਤਥਾ ਮਨ੍ਮਥਦੀਪਿਨੀ
ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਰਾਮਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਧਿਆ ਸੁਭ ਅਨਨ, ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਨੀਲਕੇਸ਼ਾ ਤੇ ਮਨਮਥ ਦੀਪਿਨੀ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਅਲਮ੍ਬੁषਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਮੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾ ਕ੍ਰਤੁਸ੍ਥਲਾ ਵਰਾਙ੍ਗੀ ਚ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਸ੍ ਤਥਾ ਪਰਾ
ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਮੁੰਜਿਕਸਥਲਾ, ਕਰਤੁਸਥਲਾ, ਵਧੀਆ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਪਰਾਵਤੀ ਮਹਾਰੂਪਾ ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਹਂਸਲੀਲਾਨੁਗਾਮਿਨ੍ਯੋ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਗਾਮਿਨੀ
ਪਰਾਵਤੀ ਮਹਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖਾ ਸੁਭ ਅਨਨ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤੁਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਬਿਮ੍ਬੌष੍ਠੀ ਨਵਗਰ੍ਭਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸੁਰਯੋषਿਤਃ ਏਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾ ਅਪ੍ਸਰਸੋ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਬਿੰਬਉਸ਼ਠੀ, ਨਵਗਰਭਾ ਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਰ ਨਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸੁਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ ਗੀਤਮਾਧੁਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੇ ਚ ਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਦਿਨਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਰੋਗੋ ਨੋ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ ਨ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਹਿਮਾਤਪੌ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ ਪਿਪਾਸਾ ਨ ਜਰਾ ਨ ਵੈਰੂਪ੍ਯਂ ਨ ਚਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਠੰਢ ਤੇ ਨਾ ਗਰਮੀ। ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਪਿਆਸ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਬਦਸੂਰਤੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਜਨਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਤ੍ ਪਰਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਕਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਵਾਸ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਵਿषਯਾਤ੍ਮਕਾਃ ਨ ਕृਤਘ੍ਨਾ ਨ ਪਿਸ਼ੁਨਾ ਨੋ ਸ੍ਤੇਨਾ ਨਾਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਨਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਨਾ ਚੁਗਲਖੋਰ, ਨਾ ਚੋਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਜਾਂਦੇ।
ਯੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਹੀ ਦੁਲਭ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਯੇ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਕਲੇਵਰਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਨੁਜਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮृਤਾ ਯੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।