ਗੀਤਨृਤ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮੋਦਮਾਨੈਰ੍ ਮਦਾਲਸੈਃ ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਗੀਤ, ਨ੍ਰਿਤ, ਤੇ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੁਰਸਂਘੈਸ਼੍ ਚ ऋषਿਭਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਭੁਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਟਰਾਜਸਮੀਪੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤਟੇ ਦृष੍ਟੋ ਯੈਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਕृष੍ਣਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਵੱਡੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਸਰਸੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਾਵਦ੍ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਹੇਮਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸਮਾਨ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਬੁਢੇਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ ਚ ਤृष੍ਣਾਗ੍ਲਾਨਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਾਞ੍ਛਨੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕਾਞ੍ਚਨਸਂਨਿਭਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੁਝ ਨੀਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ ਮਰਕਤਪ੍ਰਖ੍ਯਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ ਵੈਦੂਰ੍ਯਸਂਨਿਭਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਵਰ੍ਣਾਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਜ੍ਰਸਂਨਿਭਾਃ
ਕੁਝ ਮਾਣਕ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕੁਝ ਬੀਲੂਰ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਕੁਝ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਾਦृਕ੍ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਭਾਨ੍ਤਿ ਲੋਕਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਯਾਦृਗ੍ ਭਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਐਸੇ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਦਾ ਲੋਕ, ਜੋ ਹਰ ਰੰਗ ਦੀ ਅਚੰਭੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਗਮਨਾਜ੍ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਪੁਰੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਇਲਾਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਹੇਮਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਨਿਭਮ੍ ਪੁਰਮਧ੍ਯੇ ਹਰੇਰ੍ ਭਾਤਿ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍
ਹਰਿ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।
ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਪਤਾਕੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍ ਯੋਜਨਾਯੁਤਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਹੇਮਪ੍ਰਾਕਾਰਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਦਰ ਲੱਖਾਂ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦਸਾਂ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣੈਰ੍ ਧ੍ਵਜੈਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤੈਃ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ ਵਿਭਾਤਿ ਸ਼ਾਰਦੋ ਯਦ੍ਵਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਃ ਸਹ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਮੰਦਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਕਞ੍ਚੁਕਿਭਿਃ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਪੁਰਸਪ੍ਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹੋਤ੍ਸੇਕਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਮਰਕਤੈਰ੍ ਯੁਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਂ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਮਹਾਨੀਲਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੀਜਾ ਨੀਲਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਵੱਡਾ ਨੀਲਾ ਪੱਥਰ ਹੈ।
ਪੁਰਂ ਤੁ ਪਞ੍ਚਮਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਯਂ ਪੁਰਮ੍ षष੍ਠਂ ਵਜ੍ਰਮਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੈਦੂਰ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਪੁਰਮ੍
ਪੰਜਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਛੇਵਾਂ ਹੀਰੇ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬੀਲੂਰ ਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੈਰ੍ ਹੇਮਪ੍ਰਵਾਲਾਙ੍ਕੁਰਭੂषਿਤੈਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਭਾਤਿ ਤਦ੍ ਭਵਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਹਿਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਟਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਚੰਭੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚ ਭਾਸਯਨ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਭਾਤਿ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ
ਉਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਸਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਆਰੂਢਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਸਂਯੁਤਃ
ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਜ੍ਵਲਤ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚਕ੍ਰਂ ਘੋਰਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਨਾਯਕਮ੍ ਦਧਾਰ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਮਯਂ ਹਰਿਃ
ਹਰਿ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਲਦ ਚਮਕਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਰਜਤਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਹਾਰਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਨਿਭਮ੍ ਆਦਾਯ ਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਵ੍ਯਹਸ੍ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਆਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਾਰ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਬੇ, ਚੰਦ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਕਲਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਜਾਯਤੇ ਜਗਤ੍ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯੇਤਿ ਸਹਸ੍ਰਾਵਰ੍ਤਭੂषਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਂਚਜਨ्य ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕृਤਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਰੌਦ੍ਰਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਜ੍ਵਲਦ੍ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਕਾਰਾਂ ਦੁਃਸਹਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ ਅਪਿ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੀਖੀ ਹੈ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਗਦਾਂ ਚਾਸੌ ਧृਤਵਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ ਵਾਮੇ ਵਿਸ੍ਫੁਰਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਕੁਲੈਰ੍ ਵਰੈਃ ਯੋ ऽਸੌ ਸਂਹਰਤੇ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਗੁਰੁਰ੍ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਦੇਵੈਰ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਮੂਰ੍ਧਾ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਾਙ੍ਗਃ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਸਨਗਤੋ ਦੇਵਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਸਂਕਾਸ਼ੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਪਰੀਤਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ ਨਾਗੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸਚਾਰਣੈਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਨਾਗ, ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੁਪਰ੍ਣੈਰ੍ ਦਾਨਵੈਰ੍ ਦੈਤ੍ਯੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ ਗੁਹ੍ਯਕਿਂਨਰੈਃ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਸੁਪਰਨ, ਦਾਨਵ, ਦੈਤ, ਰਾਖਸ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।