ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਧਾਨੇਨ ਧੌਤਵਾਸਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਉਪਹਾਰੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ ਦੀਪਕੈਸ੍ ਤਥਾ ਉਪਚਾਰੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਭੇਟ, ਭੋਗ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਤੇ ਪਰਿਕਰਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਪ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਤਤਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਜਾਪ, ਸਤੁਤੀ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ-ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਗਾਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨਕਮ੍ ਏਵ ਚ ਛਤ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਛਤਰੀ-ਜੁਤੀ ਦਾ ਜੋੜ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸਧਨਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ ਤੋष੍ਯਤੇ ਪੂਜਿਤੋ ਯਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨਕਂ ਤਥਾ ਛਤ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਾਂ, ਕਪੜਾ, ਸੋਨਾ, ਹੋਰ ਛਤਰੀ-ਜੁਤੀ ਦਾ ਜੋੜ, ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯਂ ਪਾਯਸਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਗੁਡਸਰ੍ਪਿਃਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਲਾ ਪਾਯਸ, ਪੱਕਾ ਅੰਨ, ਤੇ ਗੁੜ-ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਤृਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਾਨਸਾਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੋਦਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਮੋਦਕਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਘੜੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ; ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵੀ ਘੜਾ ਤੇ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਗੁਰੁਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਗੋਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵਰੈਰ੍ ਬੁਧਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਦੀਰਯੇਤ੍
ਸੋਨੇ, ਕਪੜਿਆਂ, ਗਾਂ, ਅੰਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਸੀਮਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਅਨੁਵ੍ਰਜ੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਲਈ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚੋਪਾਸਕੈਰ੍ ਦੀਨੈਰ੍ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਬੋਲ-ਚਾਲ 'ਚ ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਉਪਾਸਕਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਤੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਓ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਨਾਰੀ ਵਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਦੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਆਦਾਯ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧृਕ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਪਿਛਲੇ ਸੌ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੌ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਵਦ੍ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ, ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤੁਤ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਜਿਆ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਾਮਗੇਨ ਸ੍ਥਿਰੇਣ ਚ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਠੀਕ ਤੇ ਸਥਿਰ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਝੰਡੇ-ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਉਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਆਕਾਸ਼ੇ ਵਿਗਤਕ੍ਲਮਃ ਯੁਵਾ ਮਹਾਬਲੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਯਾਵਦ੍ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਾਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਰਗੈਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤਕ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਧ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਸਾਥ享 ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮੁਨਿਵਰੈਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਪੀੜ ਦੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਸੌ ਮੁਦਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਮ੍ ਆਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸੁਰਕਿਂਨਰੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਿਧ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕਾਲਂ ਨਵਤਿਕਲ੍ਪਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਨਰਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਥੇ ਨੌਵੇਂ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਆਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸੇਵਿਤਂ ਸੁਖਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ ਯਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਭੂषਿਤਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵੈਃ ਅਸ਼ੀਤਿਕਲ੍ਪਕਾਲਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਨਰਃ
ਸਿਧ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਉਹ ਅਸੀ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਤੇ ਯਾਤਿ ਗੋਲੋਕਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਾਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿਧਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਤਿਕਲ੍ਪਾਂਸ੍ ਤੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸ੍ਵਸ੍ਥਚਿਤ੍ਤੋ ਯਥਾਮਰਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਸਤੱਰ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ।