ਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਪਾਯਸਾਪੂਪਸ਼ष੍ਕੁਲੀਵਟਕਂ ਤਥਾ ਮੋਦਕਂ ਫਾਣਿਤਂ ਵਾਲ੍ਪਂ ਫਲਾਨਿ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਭੋਗ ਲਈ ਪਯਸ, ਅਪੂਪ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ, ਵਟਕਾ, ਮੋਦਕ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਾਣਿਤ ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰੇਣ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯੇਤਿ ਜਪੇਦ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, 'ਨਮਹ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮਾਯ' ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਪ੍ਰਦ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਨਮਸਤੇ ਸਰਵਲੋਕੇਸ਼, ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।'
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਯਾਸ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ; ਜਗਤਪਤੀ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਯਾਤਰਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ—
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਵਿਦੀ ਨਾਲ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਨਾਨਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫੁੱਲ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਉਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਵਧਾਰਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ ਜਾਗਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਨਿਸ਼ਿ ਕਥਾਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਗੀਤਿਕਾਂ ਚਾਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਪਠਨ੍ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ ਰਜਨੀਂ ਬੁਧਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਬੁਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਬਾਰਵੀਂ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ—
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਦ੍ ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਞ੍ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਵ੍ਰਤ ਲਈ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਧਾਨੇਨ ਧੌਤਵਾਸਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਉਪਹਾਰੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ ਦੀਪਕੈਸ੍ ਤਥਾ ਉਪਚਾਰੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਭੇਟ, ਭੋਗ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਤੇ ਪਰਿਕਰਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਪ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਤਤਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਜਾਪ, ਸਤੁਤੀ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ-ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਗਾਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨਕਮ੍ ਏਵ ਚ ਛਤ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਛਤਰੀ-ਜੁਤੀ ਦਾ ਜੋੜ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸਧਨਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ ਤੋष੍ਯਤੇ ਪੂਜਿਤੋ ਯਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨਕਂ ਤਥਾ ਛਤ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਾਂ, ਕਪੜਾ, ਸੋਨਾ, ਹੋਰ ਛਤਰੀ-ਜੁਤੀ ਦਾ ਜੋੜ, ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯਂ ਪਾਯਸਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਗੁਡਸਰ੍ਪਿਃਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਲਾ ਪਾਯਸ, ਪੱਕਾ ਅੰਨ, ਤੇ ਗੁੜ-ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਤृਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਾਨਸਾਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੋਦਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਮੋਦਕਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਘੜੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ; ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵੀ ਘੜਾ ਤੇ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਗੁਰੁਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਗੋਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵਰੈਰ੍ ਬੁਧਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਦੀਰਯੇਤ੍
ਸੋਨੇ, ਕਪੜਿਆਂ, ਗਾਂ, ਅੰਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਸੀਮਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਅਨੁਵ੍ਰਜ੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਲਈ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚੋਪਾਸਕੈਰ੍ ਦੀਨੈਰ੍ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਬੋਲ-ਚਾਲ 'ਚ ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਉਪਾਸਕਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਤੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਓ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਨਾਰੀ ਵਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਦੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਆਦਾਯ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧृਕ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਪਿਛਲੇ ਸੌ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੌ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਵਦ੍ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ, ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤੁਤ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਜਿਆ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਾਮਗੇਨ ਸ੍ਥਿਰੇਣ ਚ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਠੀਕ ਤੇ ਸਥਿਰ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਝੰਡੇ-ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।