ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪਾਵਨੀਂ ਦੇਵੀਂ ਮਨਸਾ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਜਪੇਦ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸੌਰਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ ਤਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਜ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਾਪ੍ਯਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਃ ਸ੍ਨਾਨਜਾਪ੍ਯਂ ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰਤੂ ਨਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਵੇਦ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਗृਹਂ ਮੌਨੀ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਚ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹੇ।
ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਮਧੁਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨੈਵ ਤੀਰ੍ਥਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਧ ਨਾਲ, ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੀਰਥ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍ ਚਨ੍ਦਨਾਗਰੁਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋੜਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਪਹਿਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਨ੍ ਮਲ੍ਲਿਕਾਦਿਭਿਃ
ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਲੀ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਹਰਿਮ੍ ਧੂਪਂ ਚਾਗੁਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਹੇਦ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗੰਨਾਥ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੂਜ ਕੇ, ਅਗਰ ਮਿਲਿਆ ਧੂਪ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦਹੇਦ੍ ਗਨ੍ਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਘृਤੇਨ ਵੈ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੁਗਲੂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਦੀਪਕਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਸਮਾਹਿਤਃ ਘृਤੇਨ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਿਲਤੈਲੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਜਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਵੀ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਪਾਯਸਾਪੂਪਸ਼ष੍ਕੁਲੀਵਟਕਂ ਤਥਾ ਮੋਦਕਂ ਫਾਣਿਤਂ ਵਾਲ੍ਪਂ ਫਲਾਨਿ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਭੋਗ ਲਈ ਪਯਸ, ਅਪੂਪ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ, ਵਟਕਾ, ਮੋਦਕ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਾਣਿਤ ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰੇਣ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯੇਤਿ ਜਪੇਦ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, 'ਨਮਹ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮਾਯ' ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਪ੍ਰਦ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਨਮਸਤੇ ਸਰਵਲੋਕੇਸ਼, ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।'
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਯਾਸ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ; ਜਗਤਪਤੀ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਯਾਤਰਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ—
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਵਿਦੀ ਨਾਲ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਨਾਨਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫੁੱਲ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਉਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਵਧਾਰਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ ਜਾਗਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਨਿਸ਼ਿ ਕਥਾਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਗੀਤਿਕਾਂ ਚਾਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਪਠਨ੍ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ ਰਜਨੀਂ ਬੁਧਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਬੁਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਬਾਰਵੀਂ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ—
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਦ੍ ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਞ੍ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਵ੍ਰਤ ਲਈ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਧਾਨੇਨ ਧੌਤਵਾਸਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਉਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਉਪਹਾਰੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ ਦੀਪਕੈਸ੍ ਤਥਾ ਉਪਚਾਰੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਭੇਟ, ਭੋਗ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਤੇ ਪਰਿਕਰਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਪ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਤਤਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਜਾਪ, ਸਤੁਤੀ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੀਤ-ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਗਾਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨਕਮ੍ ਏਵ ਚ ਛਤ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਛਤਰੀ-ਜੁਤੀ ਦਾ ਜੋੜ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸਧਨਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ ਤੋष੍ਯਤੇ ਪੂਜਿਤੋ ਯਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨਕਂ ਤਥਾ ਛਤ੍ਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਾਂ, ਕਪੜਾ, ਸੋਨਾ, ਹੋਰ ਛਤਰੀ-ਜੁਤੀ ਦਾ ਜੋੜ, ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯਂ ਪਾਯਸਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਗੁਡਸਰ੍ਪਿਃਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਲਾ ਪਾਯਸ, ਪੱਕਾ ਅੰਨ, ਤੇ ਗੁੜ-ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਤृਪ੍ਤਾਂਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਾਨਸਾਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੋਦਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਮੋਦਕਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਘੜੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ; ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵੀ ਘੜਾ ਤੇ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਗੁਰੁਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।