ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦਸ਼ ਦ੍ਵੇ ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ ਤੁ ਸ਼ਾਠ੍ਯਦਮ੍ਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੱਗੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਦਤਸ੍ ਤਵ ਵਿਧਾਨਂ ਚਾਰ੍ਚਨਂ ਦਾਨਂ ਫਲਂ ਤਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਫਲ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਿਧਿਚੋਦਿਤਾਮ੍ ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘੋ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਸੁਣੋ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਦੋਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ਗਤ੍ਵਾ ਜਲਾਸ਼ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ,
ਆਵਾਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਤਥਾ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਿਧਿਰ੍ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟ ऋषਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਕਰ੍ਮਣਿ ਤੇਨੈਵ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵਾਸਸੀ ਧੌਤੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਪਰਿਧਾਯ ਵੈ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭਿਮੁਖਸ੍ ਤਤਃ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ, ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ,
ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪਾਵਨੀਂ ਦੇਵੀਂ ਮਨਸਾ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਜਪੇਦ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸੌਰਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ ਤਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਜ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਾਪ੍ਯਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਃ ਸ੍ਨਾਨਜਾਪ੍ਯਂ ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰਤੂ ਨਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਵੇਦ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਗृਹਂ ਮੌਨੀ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਚ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹੇ।
ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਮਧੁਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨੈਵ ਤੀਰ੍ਥਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਧ ਨਾਲ, ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੀਰਥ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪਰਿਧਾਪਯੇਤ੍ ਚਨ੍ਦਨਾਗਰੁਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋੜਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਪਹਿਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਨ੍ ਮਲ੍ਲਿਕਾਦਿਭਿਃ
ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਲੀ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਹਰਿਮ੍ ਧੂਪਂ ਚਾਗੁਰੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਹੇਦ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗੰਨਾਥ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੂਜ ਕੇ, ਅਗਰ ਮਿਲਿਆ ਧੂਪ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦਹੇਦ੍ ਗਨ੍ਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਘृਤੇਨ ਵੈ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੁਗਲੂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਦੀਪਕਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਸਮਾਹਿਤਃ ਘृਤੇਨ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਿਲਤੈਲੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਜਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਵੀ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਪਾਯਸਾਪੂਪਸ਼ष੍ਕੁਲੀਵਟਕਂ ਤਥਾ ਮੋਦਕਂ ਫਾਣਿਤਂ ਵਾਲ੍ਪਂ ਫਲਾਨਿ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਭੋਗ ਲਈ ਪਯਸ, ਅਪੂਪ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ, ਵਟਕਾ, ਮੋਦਕ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਾਣਿਤ ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰੇਣ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯੇਤਿ ਜਪੇਦ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, 'ਨਮਹ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮਾਯ' ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਪ੍ਰਦ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਨਮਸਤੇ ਸਰਵਲੋਕੇਸ਼, ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।'
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਯਾਸ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਕृਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ; ਜਗਤਪਤੀ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਯਾਤਰਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ—
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਵਿਦੀ ਨਾਲ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਨਾਨਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫੁੱਲ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਉਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਵਧਾਰਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ ਜਾਗਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਨਿਸ਼ਿ ਕਥਾਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਗੀਤਿਕਾਂ ਚਾਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਪਠਨ੍ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਯੇਦ੍ ਰਜਨੀਂ ਬੁਧਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਬੁਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਬਾਰਵੀਂ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ—
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਦ੍ ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਞ੍ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਵ੍ਰਤ ਲਈ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।