ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਨृਪ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਗਨ੍ਧੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯਕੈਰ੍ ਵਰੈਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਔਰਤ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ,
ਉਪਹਾਰੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ਗੀਤੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਫੇਰੇ, ਜੈਕਾਰਾਂ, ਭਜਨ, ਗੀਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਫਲਂ ਯਸ੍ਯ ਯਦ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਜੋ-ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਸ ਤੁ ਰਾਜਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਗੁਡਿਵਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਗੁੜਿਵਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਸਭ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍ ਰੋਗਾਚ੍ ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਯਸ਼ੋ ਮੇਧਾਂ ਬਲਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧृਤਿਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਨਰਃ ਸਂਤਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਦਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਨਾਮ, ਅਕਲ, ਤਾਕਤ, ਗਿਆਨ, ਹੌਸਲਾ, ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਸਮੀਹਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਰੋ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਥਵਾ ਨਾਰੀ ਤਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ-ਜੋ ਸੁਖ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਸੁਖ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਡਿਵਾਖ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਆषਾਢਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰੋ ਯੋषਿਦ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗੁੜਿਵਾ ਨਾਂਕਾ ਮੇਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜਾਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਵਰਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਪਰਾਨ੍ ਵਂਸ਼ਾਨ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਕਾਮਗੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ
ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਯਥੋਤ੍ਤਰੈਃ ਰੂਪਵਾਨ੍ ਸੁਭਗਃ ਸ਼ੂਰੋ ਨਰੋ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੀਰ, ਇਨਸਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉੱਥੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵੇਤ੍ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਦ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਃ ਫਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਯਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਯਤਾ
ਹਰ ਇੱਕ ਮੇਲੇ ਦਾ ਫਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ ਯਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸੁਸਂਯਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹਰ ਮੇਲੇ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਡਿਵਾਯਾਂ ਤਥੋਤ੍ਥਾਨੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਵਿषੁਵੇ ਤਥਾ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਗੁਡਿਵਾ ਵਿੱਚ, ਫਾਲਗੁਣੀ ਵਿੱਚ, ਵਿੁਵ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਲਭੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵੈ ਫਲਮ੍ ਨਰੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਯਾਵਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਫਲ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ।
ਯਾਵਦ੍ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਕਰੋਤਿ ਵਿਧਿਵਨ੍ ਨਰਃ ਤਾਵਤ੍ ਕਲ੍ਪਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਤਕ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੇ ਨॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਸੁਖਾਵਹੇ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਧਾਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦਸ਼ ਦ੍ਵੇ ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ ਤੁ ਸ਼ਾਠ੍ਯਦਮ੍ਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੱਗੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਦਤਸ੍ ਤਵ ਵਿਧਾਨਂ ਚਾਰ੍ਚਨਂ ਦਾਨਂ ਫਲਂ ਤਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਫਲ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਿਧਿਚੋਦਿਤਾਮ੍ ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘੋ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਸੁਣੋ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਦੋਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ਗਤ੍ਵਾ ਜਲਾਸ਼ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ,
ਆਵਾਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਤਥਾ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਿਧਿਰ੍ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟ ऋषਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਕਰ੍ਮਣਿ ਤੇਨੈਵ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵਾਸਸੀ ਧੌਤੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਪਰਿਧਾਯ ਵੈ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭਿਮੁਖਸ੍ ਤਤਃ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ, ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ,