ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਹਾਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ ਫਲਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿਖੇ ਵੱਡੀ ਚੈਤ੍ਰ ਮਾਸ ਦੀ ਉਤਸਵ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਫਲ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਭਿਧਾਨਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਰਤਿਕ ਮਾਸ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਗਙ੍ਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ ਫਲਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਖੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਾਮੁਨੇषੁ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਸਰਃਸੁ ਚ
ਗੰਗਾ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਥਾਂਵਾਂ, ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਚਾਥ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਗਯੇ ਚਾਮਰਕਣ੍ਟਕੇ ਨੈਮਿषਾਦਿषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਵ੍ ਆਯਤਨੇषੁ ਚ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਹੋਰ ਤੀਰਥ, ਗਯਾ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਨੈਮੀਸ਼ ਆਦਿਕ ਤੀਰਥ, ਖੇਤਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ—
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ ਉਕ੍ਤੇਨ ਭਾषਿਤੇਨ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਚਾਤ੍ਰ ਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਹੁਣ ਫਿਰ-ਫਿਰ ਕੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚ ਭਾਰਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤਥਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ, ਮਹਾਭਾਰਤ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿਥੇ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁੰਨ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਸਹਲਾਯੁਧਮ੍ ਸਕਲਂ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਮ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਡਿਵਾਮਣ੍ਡਪਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਕृष੍ਣਂ ਬਲਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਭਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਗੁੜੀਵਾ ਮੰਡਪ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਂ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਮਣ੍ਡਪੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਹਲਿਨਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਨ ਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਚ ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ! ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਕੌਣ ਬਣਾਈ ਸੀ? ਇੱਥੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਗੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਰਸਸ੍ ਤੀਰੇ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਵਿਜਨੇ ਦੇਸ਼ੇ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਚ ਮਣ੍ਡਪੇ
ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ! ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਗਿਆ ਸੀ?
ਕृष੍ਣਃ ਸਂਕਰ੍षਣਸ਼੍ ਚੈਵ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਚ ਰਥੇਨ ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਵਸਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਜੀ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਰਥ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਰਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਃ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਸਰਸਸ੍ ਤੀਰੇ ਮਮ ਯਾਤ੍ਰਾ ਭਵਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਹਰੀ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ, 'ਮੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਹੋਵੇ।'
ਗੁਡਿਵਾ ਨਾਮ ਦੇਵੇਸ਼ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਕਿਲ ਵਰਂ ਚਾਸੌ ਦਦੌ ਸ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁੜੀਵਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਸਰਸਸ੍ ਤੀਰੇ ਤਵ ਰਾਜਨ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਗੁਡਿਵਾ ਨਾਮ ਯਾਤ੍ਰਾ ਮੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਗੁੜਿਵਾ ਨਾਂਕਾ ਮੇਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰਾਰ੍ਚਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਮਣ੍ਡਪੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣਗੇ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਨृਪ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਗਨ੍ਧੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯਕੈਰ੍ ਵਰੈਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਔਰਤ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ,
ਉਪਹਾਰੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ਗੀਤੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਫੇਰੇ, ਜੈਕਾਰਾਂ, ਭਜਨ, ਗੀਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਫਲਂ ਯਸ੍ਯ ਯਦ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਜੋ-ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਸ ਤੁ ਰਾਜਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਗੁਡਿਵਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਗੁੜਿਵਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਸਭ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍ ਰੋਗਾਚ੍ ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਯਸ਼ੋ ਮੇਧਾਂ ਬਲਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧृਤਿਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਨਰਃ ਸਂਤਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਦਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਨਾਮ, ਅਕਲ, ਤਾਕਤ, ਗਿਆਨ, ਹੌਸਲਾ, ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਸਮੀਹਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਰੋ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਥਵਾ ਨਾਰੀ ਤਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ-ਜੋ ਸੁਖ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਸੁਖ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਡਿਵਾਖ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਆषਾਢਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰੋ ਯੋषਿਦ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗੁੜਿਵਾ ਨਾਂਕਾ ਮੇਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਦਸ਼ਪਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜਾਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।