ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਕृष੍ਣਂ ਨੀਲਾਮ੍ਬਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚਾਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਜਯਮਙ੍ਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਜੈਕਾਰ ਤੇ ਮੰਗਲ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਜਾਤਿਭਿਃ ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਵृਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਃ ਸ੍ਨਾਤਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਯਤਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਂ ਮਞ੍ਚਸ੍ਥਂ ਸਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਘਰਵਾਲੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਤਿਆਗੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਫਿਰ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸ੍ਵੋਦਕੈਃ ਪੁष੍ਪਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਟਹਸ਼ਙ੍ਖਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭੇਰੀਮੁਰਜਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਕਾਹਲੈਸ੍ ਤਾਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਮृਦਙ੍ਗੈਰ੍ ਝਰ੍ਝਰੈਸ੍ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਪਟਾਹੇ, ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ, ਮੁਰਜਾ, ਕਾਹਲ, ਤਾਲੀਆਂ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਝਰਝਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਮਾਹੌਲ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਙ੍ਗਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ।
ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਿਤੈਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸੁਮਹਾਞ੍ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਗਰ੍ਜਤਃ
ਜੈਕਾਰਾਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾਪਰੈਃ ਨਾਨਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਵੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਾਮਸ਼ਬ੍ਦੋਪਬृਂਹਿਤੈਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੇਦ ਪਾਠ, ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਰਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਤਕੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗृਹਸ੍ਥੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੰਨਿਆਸੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੈਰ੍ ਵੇਸ਼੍ਯਾਜਨੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਚਭਾਰਾਵਨਾਮਿਭਿਃ ਪੀਤਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਮਾਲ੍ਯਦਾਮਾਵਨਾਮਿਭਿਃ
ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ, ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਝੁਕੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਹਾਰ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤਬਕਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ਚਾਮਰੈ ਰਤ੍ਨਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਵੀਜ੍ਯੇਤੇ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵੌ
ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗੁੱਛੇ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਮ੍ਬਰਗਤੈਰ੍ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਚਾਰਣੈਃ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਕਿੰਨਰ, ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਸਭ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਸਭ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪੁਰਾਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕृਦ੍ ਦੇਵ ਲੋਕਨਾਥ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਤੇਰਾ ਨਮਨ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਗਤ ਦਾ ਪਤੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਧਾਰਿਣਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣਮ੍ ਤਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਹੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਮ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਦਾਕਾਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਸਰਸਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਾਣ੍ਯ੍ ਅਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤ ਵਾਤਾ ਵਾਨ੍ਤਿ ਸੁਸ਼ੀਤਲਾਃ
ਦੇਵ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਪਸਰਾ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਦਯ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ ਵਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤਦਾ ਮੇਘਾ ਵਰ੍षਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਕਾਸ਼ਗੋਚਰਾਃ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਬੱਦਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਜੈਕਾਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯੋ ਨਾਗਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਨੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।
ਤਤੋ ਮਙ੍ਗਲਸਂਭਾਰੈਰ੍ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍ ਆਭਿषੇਚਨਿਕਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਜੋ ਵਿਧੀ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੌ ਤਥਾ ਧਾਤਾ ਚੈਵ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਤਥਾ ਚੈਵਾਨਿਲਾਨਲੌ
ਇੰਦਰ, ਮਹਾਂਵੀਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ, ਧਾਤਾ ਤੇ ਵਿਧਾਤਾ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ, ਸਭ ਨੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।
ਪੂषਾ ਭਗੋ ऽਰ੍ਯਮਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਅਂਸ਼ੁਨੈਵ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣੇਨ ਚ
ਪੂਸ਼ਾ, ਭਗ, ਅਰਯਮਾਨ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਅੰਸ਼ੁ, ਵਿਵਸਵਤ, ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧੀਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਭ ਨੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।
ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ ਵਸੁਭਿਰ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵृਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਦੇਵੈਰ੍ ਮਰੁਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਸਾਧ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ
ਪ੍ਰਭੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਸਾਧਿਆ, ਪਿਤਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗੈਃ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਵਰੈਃ
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੱਪ, ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਨੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।
ਵੈਖਾਨਸੈਰ੍ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਰ੍ ਵਾਯ੍ਵਾਹਾਰੈਰ੍ ਮਰੀਚਿਪੈਃ ਭृਗੁਭਿਸ਼੍ ਚਾਙ੍ਗਿਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਸੁਨਿष੍ਠਿਤੈਃ
ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲ, ਵਾਯਵਾਹਾਰ, ਮਰੀਚੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਭਰਗੁ ਤੇ ਆੰਗੀਰਸ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਭਿਰ੍ ਆਵृਤਃ ਪਿਤਾਮਹਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪੁਲਹਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਪਿਤਾਮਹਾ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਤੇ ਮਹਾਤਪਾ ਪੁਲਹਾ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਤ੍ਰਿਸ਼੍ ਚ ਮਰੀਚਿਰ੍ ਭृਗੁਰ੍ ਏਵ ਚ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਹਰਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ਼੍ ਚ ਮਨੁਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਅੰਗਿਰਾ, ਕਸ਼ਯਪ, ਅਤ੍ਰੀ, ਮਰੀਚੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਕ੍ਰਤੁ, ਹਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਡਕਸ਼ ਵੀ—
ऋਤਵਸ਼੍ ਚ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਰਿਤੋ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਨਾਤਨਾਃ
ਰੁੱਤਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਤਾਰੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਦੇਵਤੇ—
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯੌਰ੍ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਾਦਪਾਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ, ਝੀਲਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ—
ਅਦਿਤਿਰ੍ ਦੇਵਮਾਤਾ ਚ ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਉਮਾ ਸ਼ਚੀ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਤਥਾ ਚਾਨੁਮਤਿਃ ਕੁਹੂਃ
ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਹਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਵਾਹਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਉਮਾ, ਸ਼ਚੀ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਅਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਕੁਹੁ—