ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਮਹਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਕृष੍ਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਸਹ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਜਦ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਭਗਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਭਵੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵ ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤੋ ਵਿਧਿਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਦਤੋ ਮਮ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਦੈਵਤੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਹਰੇਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਜੈਠ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰਿ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਃ ਕੂਪਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤਦਾ ਭੋਗਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਭੋਗਵਤੀ ਨਦੀ ਉਥੇ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਹੈਮਾਢ੍ਯੈਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ ਜਲਮ੍ ਕृष੍ਣਰਾਮਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਂ ਮਞ੍ਚਂ ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍ ਸੁਦृਢਂ ਸੁਖਸਂਚਾਰਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਚ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਧੂਪਿਤਂ ਧੂਪੈਃ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਰਾਮਕृष੍ਣਯੋਃ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਾਵਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਚ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਕृष੍ਣਂ ਨੀਲਾਮ੍ਬਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚਾਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਜਯਮਙ੍ਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਜੈਕਾਰ ਤੇ ਮੰਗਲ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਜਾਤਿਭਿਃ ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਵृਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਃ ਸ੍ਨਾਤਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਯਤਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਂ ਮਞ੍ਚਸ੍ਥਂ ਸਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਘਰਵਾਲੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਤਿਆਗੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਫਿਰ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸ੍ਵੋਦਕੈਃ ਪੁष੍ਪਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਟਹਸ਼ਙ੍ਖਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭੇਰੀਮੁਰਜਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਕਾਹਲੈਸ੍ ਤਾਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਮृਦਙ੍ਗੈਰ੍ ਝਰ੍ਝਰੈਸ੍ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਪਟਾਹੇ, ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ, ਮੁਰਜਾ, ਕਾਹਲ, ਤਾਲੀਆਂ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਝਰਝਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਮਾਹੌਲ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਙ੍ਗਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ।
ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਿਤੈਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸੁਮਹਾਞ੍ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਗਰ੍ਜਤਃ
ਜੈਕਾਰਾਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾਪਰੈਃ ਨਾਨਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਵੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਾਮਸ਼ਬ੍ਦੋਪਬृਂਹਿਤੈਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੇਦ ਪਾਠ, ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਰਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਤਕੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗृਹਸ੍ਥੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੰਨਿਆਸੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੈਰ੍ ਵੇਸ਼੍ਯਾਜਨੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਚਭਾਰਾਵਨਾਮਿਭਿਃ ਪੀਤਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਮਾਲ੍ਯਦਾਮਾਵਨਾਮਿਭਿਃ
ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ, ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਝੁਕੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਹਾਰ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤਬਕਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ਚਾਮਰੈ ਰਤ੍ਨਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਵੀਜ੍ਯੇਤੇ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵੌ
ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗੁੱਛੇ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਮ੍ਬਰਗਤੈਰ੍ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਚਾਰਣੈਃ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਕਿੰਨਰ, ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਸਭ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਸਭ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪੁਰਾਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕृਦ੍ ਦੇਵ ਲੋਕਨਾਥ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਤੇਰਾ ਨਮਨ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਗਤ ਦਾ ਪਤੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਧਾਰਿਣਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣਮ੍ ਤਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਹੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਮ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਦਾਕਾਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਸਰਸਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਾਣ੍ਯ੍ ਅਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤ ਵਾਤਾ ਵਾਨ੍ਤਿ ਸੁਸ਼ੀਤਲਾਃ
ਦੇਵ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਪਸਰਾ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਦਯ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ ਵਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤਦਾ ਮੇਘਾ ਵਰ੍षਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਕਾਸ਼ਗੋਚਰਾਃ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਬੱਦਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਜੈਕਾਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯੋ ਨਾਗਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਨੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।
ਤਤੋ ਮਙ੍ਗਲਸਂਭਾਰੈਰ੍ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍ ਆਭਿषੇਚਨਿਕਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਜੋ ਵਿਧੀ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।