ਏਕਾਮ੍ਰਕੇ ਚ ਕੇਦਾਰੇ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਰਜੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਾਲਞ੍ਜਰੇ ਚ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਏਕਾਮਰਕ, ਕੇਦਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵੀਰਜਾ, ਕਲੰਜਰ, ਗੋਕਰਨ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਵਿੱਚ,
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਮਲਯੇ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੇ ਹਿਮਾਲਯੇ ਸਹ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੇ ਚ ਗੋਮਨ੍ਤੇ ਚਾਰ੍ਬੁਦੇ ਤਥਾ
ਮਹਿੰਦਰ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਿਆ, ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਹਿਮਾਲਿਆ, ਸਹਿਆ, ਸ਼ੁਕਤਿਮੰਤ, ਗੋਮੰਤ ਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ,
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਾਮੁਨੇषੁ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇषੁ ਗੋਮਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਯਮੁਨਾ ਤੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰਸਵਤੀ, ਗੋਮਤੀ ਤੇ ਸੱਤ ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰਾ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਰਥੀ ਤੁਙ੍ਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਾਪੀ ਪਯੋਉष੍ਣੀ ਕਾਵੇਰੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਨਰਮਦਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਊਸ਼ਣੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਚ ਸ਼ਤਦ੍ਰੁਰ੍ ਬਾਹੁਦਾ ਤਥਾ ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਦृषਦ੍ਵਤੀ
ਵਿਤਸਤਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ, ਬਾਹੁਦਾ, ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ, ਕੁਮਾਰੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ,
ਸ਼ਰਯੂਰ੍ ਨਾਕਗਙ੍ਗਾ ਚ ਗਣ੍ਡਕੀ ਚ ਮਹਾਨਦੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਰਤੋਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ
ਸ਼ਰਯੂ, ਨਾਕਗੰਗਾ, ਗੰਡਕੀ, ਮਹਾਨਦੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਕਰਤੋਯਾ, ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ ਤੇ ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ,
ਮਹਾਨਦੀ ਵੈਤਰਣੀ ਯਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾ ਨਾਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਅਥਵਾ ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਭਾषਿਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਹਾਨਦੀ, ਵੈਤਰਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਦੱਸੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ; ਜਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਆਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵ੍ ਆਯਤਨੇषੁ ਚ ਸਾਗਰੇषੁ ਚ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਨਦੀषੁ ਚ ਸਰਃਸੁ ਚ
ਧਰਤੀ ਤੇ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ, ਸਭ ਆਸਥਾਨਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਕृष੍ਣਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਮਹਾਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਲਭੇਨ੍ ਨਰਃ
ਜੋ ਫਲ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵੱਡੇ ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਮਹਾਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਮਹਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਕृष੍ਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਸਹ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਜਦ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਭਗਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਭਵੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵ ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤੋ ਵਿਧਿਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਦਤੋ ਮਮ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਦੈਵਤੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਹਰੇਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਜੈਠ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰਿ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਃ ਕੂਪਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤਦਾ ਭੋਗਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਭੋਗਵਤੀ ਨਦੀ ਉਥੇ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਹੈਮਾਢ੍ਯੈਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ ਜਲਮ੍ ਕृष੍ਣਰਾਮਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਂ ਮਞ੍ਚਂ ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍ ਸੁਦृਢਂ ਸੁਖਸਂਚਾਰਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਚ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਧੂਪਿਤਂ ਧੂਪੈਃ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਰਾਮਕृष੍ਣਯੋਃ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਾਵਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਚ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਕृष੍ਣਂ ਨੀਲਾਮ੍ਬਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚਾਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਜਯਮਙ੍ਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਜੈਕਾਰ ਤੇ ਮੰਗਲ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਜਾਤਿਭਿਃ ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਵृਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਃ ਸ੍ਨਾਤਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਯਤਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਂ ਮਞ੍ਚਸ੍ਥਂ ਸਹਲਾਯੁਧਮ੍
ਘਰਵਾਲੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਤਿਆਗੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਫਿਰ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸ੍ਵੋਦਕੈਃ ਪੁष੍ਪਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਟਹਸ਼ਙ੍ਖਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭੇਰੀਮੁਰਜਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਕਾਹਲੈਸ੍ ਤਾਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਮृਦਙ੍ਗੈਰ੍ ਝਰ੍ਝਰੈਸ੍ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਪਟਾਹੇ, ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ, ਮੁਰਜਾ, ਕਾਹਲ, ਤਾਲੀਆਂ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਝਰਝਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਮਾਹੌਲ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਙ੍ਗਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ।
ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਿਤੈਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸੁਮਹਾਞ੍ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਗਰ੍ਜਤਃ
ਜੈਕਾਰਾਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾਪਰੈਃ ਨਾਨਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਰਵੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਾਮਸ਼ਬ੍ਦੋਪਬृਂਹਿਤੈਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੇਦ ਪਾਠ, ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਰਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਤਕੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗृਹਸ੍ਥੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੰਨਿਆਸੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੈਰ੍ ਵੇਸ਼੍ਯਾਜਨੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਚਭਾਰਾਵਨਾਮਿਭਿਃ ਪੀਤਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਮਾਲ੍ਯਦਾਮਾਵਨਾਮਿਭਿਃ
ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ, ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਝੁਕੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਹਾਰ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।