ਨਰਃ ਸਮਸ੍ਤਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਵਿਰਲੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਕृष੍ਣਂ ਚਨ੍ਦਨਰੂषਿਤਮ੍ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯਾਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਯਾਤ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਚਲ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਰ੍ਕ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਦੋਂ ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਜੈਠ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਇਕੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਭਵੇਨ੍ ਮਹਾਜ੍ਯੈष੍ਠੀ ਰਾਸ਼ਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗਤਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਦਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਜੈਠ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਸੀ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਵਣ।
ਕृष੍ਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਰਾਮਂ ਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਃ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਜਾਂ ਭਦਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰਾਂ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨੈਮਿषੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਗਯੇ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤੇ ਗਙ੍ਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗਯਾ, ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ,
ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਸ਼ੂਕਰੇ ਚ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਮਰੁਸ੍ਥਲੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾਯੁਤੀਰ੍ਥੇ ਮਨ੍ਦਰੇ ਸਿਨ੍ਧੁਸਾਗਰੇ
ਕੋਕਾਮੁਖ, ਸ਼ੂਕਰ, ਮਥੁਰਾ, ਮਾਰੂਥਲ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਵਾਯੁਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ ਤੇ ਸਿੰਧੁ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ,
ਪਿਣ੍ਡਾਰਕੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਕਨਖਲੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋਦ੍ਧਾਰੇ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਤਥਾ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਪਿੰਡਾਰਕ, ਚਿਤਰਕੂਟ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਕਨਖਲ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ, ਦਵਾਰਕਾ ਅਤੇ ਬਦਰੀਕਾਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ,
ਲੋਹਕੁਣ੍ਡੇ ਚਾਸ਼੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੇ ਕਾਮਾਲਯੇ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਤਥਾ ਚਾਮਰਕਣ੍ਟਕੇ
ਲੋਹਕੁੰਡ, ਅਸ਼ਵਤੀਰਥ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਕਾਮਾਲਯ, ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਅਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਵਿੱਚ,
ਲੋਹਾਰ੍ਗਲੇ ਜਮ੍ਬੁਮਾਰ੍ਗੇ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥੇ ਪृਥੂਦਕੇ ਉਤ੍ਪਲਾਵਰ੍ਤਕੇ ਚੈਵ ਪृਥੁਤੁਙ੍ਗੇ ਸੁਕੁਬ੍ਜਕੇ
ਲੋਹਾਰਗਲ, ਜੰਬੁਮਾਰਗ, ਸੋਮਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਿਥੁਦਕ, ਉਤਪਲਾਵਰਤਕ, ਪ੍ਰਿਥੁਤੁੰਗ ਤੇ ਸੁਕੁਬਜਕ ਵਿੱਚ,
ਏਕਾਮ੍ਰਕੇ ਚ ਕੇਦਾਰੇ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਰਜੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਾਲਞ੍ਜਰੇ ਚ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਏਕਾਮਰਕ, ਕੇਦਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵੀਰਜਾ, ਕਲੰਜਰ, ਗੋਕਰਨ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਵਿੱਚ,
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਮਲਯੇ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੇ ਹਿਮਾਲਯੇ ਸਹ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੇ ਚ ਗੋਮਨ੍ਤੇ ਚਾਰ੍ਬੁਦੇ ਤਥਾ
ਮਹਿੰਦਰ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਿਆ, ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਹਿਮਾਲਿਆ, ਸਹਿਆ, ਸ਼ੁਕਤਿਮੰਤ, ਗੋਮੰਤ ਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ,
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਾਮੁਨੇषੁ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇषੁ ਗੋਮਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਯਮੁਨਾ ਤੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰਸਵਤੀ, ਗੋਮਤੀ ਤੇ ਸੱਤ ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰਾ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਰਥੀ ਤੁਙ੍ਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਾਪੀ ਪਯੋਉष੍ਣੀ ਕਾਵੇਰੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਨਰਮਦਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਊਸ਼ਣੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਚ ਸ਼ਤਦ੍ਰੁਰ੍ ਬਾਹੁਦਾ ਤਥਾ ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਦृषਦ੍ਵਤੀ
ਵਿਤਸਤਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ, ਬਾਹੁਦਾ, ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ, ਕੁਮਾਰੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ,
ਸ਼ਰਯੂਰ੍ ਨਾਕਗਙ੍ਗਾ ਚ ਗਣ੍ਡਕੀ ਚ ਮਹਾਨਦੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਰਤੋਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ
ਸ਼ਰਯੂ, ਨਾਕਗੰਗਾ, ਗੰਡਕੀ, ਮਹਾਨਦੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਕਰਤੋਯਾ, ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ ਤੇ ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ,
ਮਹਾਨਦੀ ਵੈਤਰਣੀ ਯਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾ ਨਾਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਅਥਵਾ ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਭਾषਿਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਹਾਨਦੀ, ਵੈਤਰਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਦੱਸੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ; ਜਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਆਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵ੍ ਆਯਤਨੇषੁ ਚ ਸਾਗਰੇषੁ ਚ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਨਦੀषੁ ਚ ਸਰਃਸੁ ਚ
ਧਰਤੀ ਤੇ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ, ਸਭ ਆਸਥਾਨਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਕृष੍ਣਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਮਹਾਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਲਭੇਨ੍ ਨਰਃ
ਜੋ ਫਲ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵੱਡੇ ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਮਹਾਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਮਹਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਕृष੍ਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਸਹ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਜਦ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਭਗਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਭਵੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵ ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤੋ ਵਿਧਿਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਦਤੋ ਮਮ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਦੈਵਤੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਹਰੇਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਜੈਠ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰਿ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਃ ਕੂਪਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤਦਾ ਭੋਗਵਤੀ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਭੋਗਵਤੀ ਨਦੀ ਉਥੇ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਹੈਮਾਢ੍ਯੈਃ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ ਜਲਮ੍ ਕृष੍ਣਰਾਮਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਂ ਮਞ੍ਚਂ ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍ ਸੁਦृਢਂ ਸੁਖਸਂਚਾਰਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਚ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਧੂਪਿਤਂ ਧੂਪੈਃ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਰਾਮਕृष੍ਣਯੋਃ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਾਵਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਚ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।