ਪੂਰ੍ਣੇ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਕਲ੍ਪੋ ਨਿਃਸ਼ੇष ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਗ੍ਧਾਨ੍ਯ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਲਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਦਿਤ੍ਯ ਦੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਹਾਦਿਤ੍ਯਗਣੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਹਰਿਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਿਤ੍ਯਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰੀ-ਨਾਰਾਇਣ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇषੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਦੇਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਜਗਤ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਹਰ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਨੋਰ੍ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਸਰ੍ਗਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇਃ
ਇਥੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਂ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਤ੍ਰ ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ਯਤ੍ਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਹਰਿਰ੍ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਥੇ, ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਕਸ਼੍ਯਪਾਜ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਵਿਵਸਵਾਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੰਜਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਾ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸੀ।
ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਵਿਨੀ ਸਾ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਗਵਤੋ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਮਾਰਤੰਡ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਭਰ੍ਤृਰੂਪੇਣ ਨਾਤੁष੍ਯਦ੍ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਨਾਮ ਸੁਤਪਸਾ ਸੁਦੀਪ੍ਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈ; ਸੰਜਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਤਪ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਤਦ੍ ਰੂਪਂ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਯ ਸੁਤੇਜਸਾ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਪਰਿਦਗ੍ਧਂ ਵੈ ਨਾਤਿਕਾਨ੍ਤਮ੍ ਇਵਾਭਵਤ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਬਹੁਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਜਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੂਪ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ।
ਨ ਖਲ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਮृਤੋ ऽਣ੍ਡਸ੍ਯ ਇਤਿ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ ਅਭਾषਤ ਅਜਾਨਨ੍ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ'; ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਤੰਡ ਕਿਹਾ।
ਤੇਜਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਯੇਨਾਤਿਤਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਤੇਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਰੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰੀਣ੍ਯ੍ ਅਪਤ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵੌ ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੰਜਨਾ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਜਨਮਾਏ: ਇੱਕ ਧੀ ਅਤੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ।
ਮਨੁਰ੍ ਵੈਵਸ੍ਵਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਯਮਸ਼੍ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚੈਵ ਯਮਜੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਸੀ; ਯਮ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜੁੜਵੇਂ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਨਮੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਵਰ੍ਣਂ ਤੁ ਤਦ੍ ਰੂਪਂ ਸਂਜ੍ਞਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਅਸਹਨ੍ਤੀ ਤੁ ਸ੍ਵਾਂ ਛਾਯਾਂ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਤਤਃ
ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਉਹ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਉਸੇ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਵਜੋਂ ਬਣਾਈ।
ਮਾਯਾਮਯੀ ਤੁ ਸਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਛਾਯਾਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਮ੍ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਛਾਯਾ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸੰਜਨਾ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਚਾਇਆ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਚਾਇਆ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ ਸੰਜਨਾ ਕੋਲ ਆਈ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਮਿ ਤਵ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਹਸਦੀ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਖੜੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।'
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਭਵਨਂ ਪਿਤੁਃ ਤ੍ਵਯੈਵ ਭਵਨੇ ਮਹ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਯਾ
'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ।'
ਇਮੌ ਚ ਬਾਲਕੌ ਮਹ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚੇਯਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ ਸਂਭਾਵ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਨ ਚਾਖ੍ਯੇਯਮ੍ ਇਦਂ ਭਗਵਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
'ਇਹ ਦੋ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਇਹ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ।'
ਆ ਕਚਗ੍ਰਹਣਾਦ੍ ਦੇਵਿ ਆ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ ਨੈਵ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਮਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਿ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਾਂਗੀ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।'
ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਤੁ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਤਯਾ ਚ ਸਾ ਤ੍ਵष੍ਟੁਃ ਸਮੀਪਮ੍ ਅਗਮਦ੍ ਵ੍ਰੀਡਿਤੇਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਸਵਰਨਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਸੰਜਨਾ ਲੱਜਤ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਤਵਸ਼ਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਿਤੁਃ ਸਮੀਪਗਾ ਸਾ ਤੁ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾ ਸ਼ੁਭਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਮੀਪਂ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਡਾਂਟਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।
ਆਗਚ੍ਛਦ੍ ਵਡਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਰੂਪਮ੍ ਅਨਿਨ੍ਦਿਤਾ ਕੁਰੂਨ੍ ਅਥੋਤ੍ਤਰਾਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤृਣਾਨ੍ਯ੍ ਅਥ ਚਚਾਰ ਹ
ਉਹ ਨਿ:ਦੋਸ਼ ਮਾਯਾ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੁਪਾ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਰੂ ਦੇਸ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਘਾਹ ਚਰਦੀ ਰਹੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਂ ਸਂਜ੍ਞੇਯਮ੍ ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਆਤ੍ਮਸਮਂ ਤਦਾ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਯ ਮਨੋਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਦृਸ਼ੋ ऽਯਮ੍ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ ਮਨੁਰ੍ ਏਵਾਭਵਨ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾਵਰ੍ਣ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਮਨੂ ਵਰਗਾ ਹੈ।' ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਵਰਨਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਯਃ ਸੁਤਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਨੀ ਹੈ; ਸੰਜਨਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਚਕਾਰਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਨ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵਜੇषੁ ਵੈ ਮਨੁਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ ਤਤ੍ ਤੁ ਯਮਸ੍ ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਮੇ
ਉਹ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਮਨੂ ਨੇ ਇਹ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਪਰ ਯਮ ਨੇ ਨਹੀਂ।
ਸ ਵੈ ਰੋषਾਚ੍ ਚ ਬਾਲ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਭਾਵਿਨੋ ऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਾਨਘ ਪਦਾ ਸਂਤਰ੍ਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਯਮਃ
ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਮ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਡਰਾਇਆ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ।
ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ ਸਾਵਰ੍ਣਜਨਨੀ ਤਦਾ ਚਰਣਃ ਪਤਤਾਮ੍ ਏष ਤਵੇਤਿ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾ
ਫਿਰ, ਸਵਰਨਾ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਢਿੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ।
ਯਮਸ੍ ਤੁ ਤਤ੍ ਪਿਤੁਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਭृਸ਼ਂ ਸ਼ਾਪਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਃ ਸਂਜ੍ਞਾਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ
ਯਮ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਸੰਜਨਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼ਾਪੋ ऽਯਂ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਸੁਤੇषੁ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ।' ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਤੀਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'